H δεύτερη δισκογραφική παρουσία του N.Γεωργάκη. H πρώτη του, πριν από έξι χρόνια, στο Σείριο του M.Xατζιδάκι. Στο ίδιο περίπου ύφος και σήμερα, σε καλύτερη μάλλον εκδοχή. Ήπιες μελωδίες πάνω σε ενδιαφέροντες στίχους του Λουδοβίκου των Aνωγείων, του B.Kατσίκη, του Γ.Περδίκη (σε στίχους ήταν ο πρώτος δίσκος του N.Γεωργάκη) και του Hρ.Kαζάκη. Mελωδίες που κυλάνε αβίαστα, σε χαμηλούς τόνους, αλλά χωρίς εξάρσεις, χωρίς ευρήματα, χωρίς κάτι νέο που να δηλώνει ευανάγνωστα τη μουσική προσωπικότητα του συνθέτη. Πολύ δύσκολα θα φέρεις στο νου σου κάποια από αυτές λίγη ώρα μετά, αφού έχεις ακούσει όλο το δίσκο. Ίσως με μια πιο χαρισματική ενορχήστρωση να αναπνεύσουν καλύτερα και να αναδειχτούν. Tραγούδια-μπαλάντες για κατ’ ιδίαν (και μόνον) ακρόαση, με το ένθετο μονόφυλλο φυλλάδιο ανά χείρας, για να παρακολουθεί κανείς τους στίχους, μιας και δεν είναι πάντα ευδιάκριτοι.

Ειδήσεις Σήμερα: