Bγάζοντας περιπαιχτικά τη γλώσσα στα υπάρχοντα συμβόλαια αποκλειστικής συνεργασίας τους με δισκογραφικές εταιρίες και στις νομικές τους δεσμεύσεις, τρεις μουσικοί, προερχόμενοι από κάποια από τα διασημότερα αμερικανικά rock σύνολα του μέσου της δεκαετίας του ’90 (ο Gary Louris των Jayhawks, ο Jeff Tweedy των Wilco και ο Dan Murphy των Soul Asylum) σχημάτισαν «ινκόγκνιτο» τους Golden Smog. Εμφανίζονται βέβαια με ψευδώνυμα και συντηρούν μια έντονη φημολογία γύρω από την αληθινή τους ταυτότητα και το όλο θέμα, που, ας μην το ξεχνάμε, τους εξασφαλίζει μια πρώτης τάξης διαφήμιση. Τι όμως καταφέρνει το γκρουπ από τη Μινεάπολη μέσα από αυτό το ντεμπούτο με το διττό χαρακτήρα της φάρσας και της καλλιτεχνικής υπόστασης ενός σούπερ-γκρουπ; Η απάντηση είναι ότι καταφέρνουν πολλά ή τουλάχιστον αρκετά για να δικαιολογείται η φασαρία. Το ενδιαφέρον τους στρέφεται φανερά στις λαϊκές ρίζες της πατρίδας τους, χωρίς να αρνιούνται τον rock ‘n’ roll χαρακτήρα του γκρουπ. Σαν τους Traveling Wilburys, μόνο πιο σοβαροί, σαν τους Byrds, ασφαλώς όχι τόσο μοναδικοί. Γεγονός, πάλι, που δεν τους εμποδίζει να διασκευάζουν εδώ το «Glad And Sorry», των Βρετανών πόπστερ της δεκαετίας του ’60 The Faces, και το «She Don’t Have To See You», του τραγουδιστή της soul Bobby Patterson. Η τυπική παραγωγή εξυπηρετεί την ανάδειξη του συγκεκριμένου ήχου χωρίς εξάρσεις.