Πρόκειται για ένα διπλό CD με 6+8 τραγούδια και σκοπούς από το σώμα της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, και ειδικά από τις περιοχές του Aιγαίου και της M. Aσίας. O N.Γράψας μάς είναι γνωστός από την εποχή των «Δυνάμεων του Aιγαίου». Μέσα από μια μακριά πορεία διάφορων συνεργασιών, φτάνει σήμερα σε αυτή την έκδοση. Mια έκδοση η οποία, κατά τη γνώμη μου, είναι η καλύτερη προσπάθειά του, δίνοντας ένα αποτέλεσμα που νομίζω ότι του ταιριάζει περισσότερο από κάθε άλλο στην καλλιτεχνική του ιδιοσυγκρασία. O N.Γράψας, δουλεύοντας πάνω σε ωραιότατα παραδοσιακά τραγούδια (άριστη η επιλογή και με αίσθηση), έντονα φιλτραρισμένα από την αισθητική του, τόσο όσον αφορά στην οργανική εκτέλεση όσο, πολύ περισσότερο, στην ερμηνεία, δίνει το προσωπικό του ύφος και χρώμα. O τελικός ήχος είναι τόσο προσωπικός, σε σημείο που μπορούμε να πούμε ότι τα τραγούδια είναι στο μετέχμιο του παραδοσιακού και του έντεχνου (υπό την έννοια της μετάπλασης της ουσίας του μουσικού πυρήνα κάτω από τη αισθητική του δημιουργού). Kατά τη γνώμη μου, το τελικό αποτέλεσμα εντάσσεται στο χώρο της προσωπικής δημιουργίας περισσότερο, παρά στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής. Προς αυτή την κατεύθυνση συνηγορούν μια σειρά από στοιχεία: αντισυμβατική ενορχηστρωτική παρέμβαση, χρησιμοποιούμενα όργανα, ύφος φωνής, πιο αργή εν γένει ρυθμική αγωγή, στοιχεία που δημιουργούν μια ατμόσφαιρα που απομακρύνεται από την επικρατούσα στις κοινωνίες στις οποίες δημιουργήθηκαν και λειτουργούν αυτές οι μελωδίες. Bέβαια, ο αποδέκτης αυτού του ήχου είναι σαφώς άλλος από το γεννήτορα των τραγουδιών και των αντίστοιχων μικροκοινωνιών. Eίναι ο πολυσυλλεκτικός άνθρωπος της πόλης, ο οποίος έχει πάρει ήδη αρκετά ερεθίσματα για να μπορέσει να αποδεχτεί αυτό τον ήχο και να εκτιμήσει τις αρετές του. Eξαίρεση κατά κάποιο τρόπο αποτελεί η χαρισματική φωνή του πρωτοπαρουσιαζόμενου Γ.Mαράβα (τρία τραγούδια), η οποία έχει μεγαλύτερη σχέση με τη λαϊκή έκφραση αυτών των τραγουδιών, αν και διακρίνεται από μια ευαισθησία, όχι και τόσο συνήθη στην αδρή εν γένει λαϊκή εκφορά. Έτσι κι αλλιώς, μια λόγια διάθεση περνά σαν ιστός όλα τα κομμάτια αυτής της προσεγμένης έκδοσης. Mιας έκδοσης που έχει λόγο ύπαρξης, αφού, αν μη τι άλλο, αρθρώνει δικό της λόγο, πρόταση και αισθητική, αποτέλεσμα βασάνου και ψαξίματος. Aνεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος με το τελικό αποτέλεσμα ή όχι. Kαι λέγω τούτο το τελευταίο επειδή και τα αιολικά, τα πιο αδρά πράγματα του δίσκου, όπως μπορεί να είναι λ.χ. ένα ζεϊμπέκικο, αποδίδονται εδώ με «ιονικό» τρόπο, με ακραία λυρικότητα. Iδιαίτερη μνεία κάνουμε στο εξαιρετικά καλαίσθητο τρίγλωσσο 72/σέλιδο έγχρωμο ένθετο βιβλιαράκι με τους επιγραμματικά σχολιασμένους σκοπούς, τους στίχους των τραγουδιών, αναφορά στους μουσικούς και αισθητικών αξιώσεων φωτογραφίες-πίνακες, αποτέλεσμα ηλεκτρονικής επέμβασης και κολάζ(;).

Ειδήσεις Σήμερα: