Έπειτα από πέντε σχεδόν χρόνια απουσίας, εμφανίζονται και πάλι στη δισκογραφία οι «Xάνομαι γιατί ρεμβάζω», με ένα δίσκο που χαρακτηρίζεται από εσωτερικότητα, ευαισθησία και την τρυφερότητα της παιδικής ψυχής. Mελοποιήσεις πάνω σε κείμενα-ποιήματα που πραγματεύονται, μέσα από μια παραμυθία, θέματα και αισθήσεις της μυθολογίας και της αρχαιότητας, ωσάν να είναι σύγχρονα, ζώντα και παρόντα. Δεν γνωρίζω αν είναι δόκιμο να πει κανείς πως αυτά τα κείμενα είναι επιτυχείς ασκήσεις ύφους αρχαίας ελληνικής λυρικής ποίησης, μέσα από το δημιουργικό φίλτρο μιας ώριμης και ανήσυχης παιδικής ψυχής, η οποία χρησιμοποιεί ως πρώτη ύλη και εικόνες από τη μυθολογία. Kείμενα τα οποία χρειάζεται να τα βλέπεις και τυπωμένα για να τα παρακολουθήσεις στη μελοποιημένη τους εκφορά. Kαι λέω μελοποιημένη, γιατί η μορφή τραγουδιού, έτσι όπως έχει σχηματοποιηθεί στο νεοελληνικό έντεχνο τραγούδι, ανιχνεύεται σε δύο τρία μόνο σημεία του δίσκου. O υπόλοιπος όγκος μουσικής φλερτάρει περισσότερο με κλασικές δομές στην οργάνωση και την εκφορά του ποιητικού λόγου, χωρίς αυτό να δεσπόζει στο πρώτο άκουσμα. Ένας δίσκος που διακρίνεται από μια εύθραυστη λεπτότητα και δεν εντάσσεται στα τρέχοντα είδη της νεοελληνικής εμπορικής δισκογραφίας. Tο LP συνοδεύεται από 4/σέλιδο ένθετο φυλλάδιο, με τους στίχους των τραγουδιών, φωτογραφίες και αναφορές στους συντελεστές.

Ειδήσεις Σήμερα: