ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

Ο βιρτουόζος διαπομπευτής

Κώστας Βάρναλης: Τα τρία θαύματα

Ο αριστοτέχνης του πεζού λόγου

Ποιος ήταν στ' αλήθεια

Γεώργιος Σουρής: Καλοκαιρινός μπάτης

Ο «νέος Αριστοφάνης»

Καθημερινές λέξεις

Τάκης Βαρβιτσιώτης: Μονάχα με την ποίηση

Η θλίψη που ενδημεί στο βάθος των ματιών

Λησμονημένοι τόποι

Κώστας Στεργιόπουλος: Πράξις λαθραία

Εκεί κανείς δεν κατοικεί

Πόνος

Ναπολέων Λαπαθιώτης: Της Ζωής και της Τέχνης το δράμα

Το Γολγοθά σου ανέβα, και σταυρώσου!

Γεννημένος ποιητής

Γεώργιος Δροσίνης: Ο «Δημιουργός»

Αγάπησε και αγαπήθηκε και γιόμισε το έργο του το δημιουργικό με εικόνες από τις αναμνήσεις του και όχι από τον κόσμο της φαντασίας του

Φίνο άγγιγμα

Γιώργος Γεραλής: Η μετουσίωση του πραγματικού σε ονειρικό

Φύση ευαίσθητη και εκλεκτική

Έξαρση ψυχής

Λορέντζος Μαβίλης: H πίκρα της ζωής

Στον Μαβίλη έχουμε την τελευταία μεγάλη αναλαμπή της λυρικής δημιουργίας των Επτά Νησιών

«Πέρασα ωραία»

Λευτέρης Παπαδόπουλος: Από καλή γενιά

«Δεν θα αισθανόμουν ότι πέρασα από σπόντα»

Γυρισμός

Ανδρέας Κάλβος: Ο νόστος

Η μοίρα του Κάλβου ήταν η ξενιτιά

Ισόβιος εγκλεισμός

Οδυσσέας Ελύτης: Κρίμας...

Είναι ανοιχτή για τον καθένα μας η ιδιωτική του οδός

Αγρευτής αισθητισμού

Ναπολέων Λαπαθιώτης: Ξεκίνησε σα μετέωρο, έσβησε σα σκιά

Ο αγέρωχος δανδής της οδού Σταδίου

Ελληνική φυσιογνωμία

Νίκος Εγγονόπουλος: Ο άνθρωπος είναι η κλίμακα για καθετί

Η ελληνική, η βυζαντινή ζωγραφιά αναπνέει αδέσμευτη και αποπνέει ανεμελιά και λεβεντιά

Φαινόμενο σπάνιο

Τάσος Λειβαδίτης: Η απελπισία των γνωστικών

Ξένος είναι ο κόσμος για τον Λειβαδίτη — κι αυτός για τον κόσμο

Μάτια κλειστά

Κώστας Καρυωτάκης: Πλανόδιος ερωτισμός

Ήταν λοιπόν ο Έρως;

Πράξη δικαιοσύνης

Γιώργος Σεφέρης: Τραγούδι του παλιού καιρού

Ο καημός της Ρωμιοσύνης

«Αληθινά» τραγούδια

Οδυσσέας Ελύτης: Στο πέλαγος του τραγουδιού

«Σωκράτη, μουσικήν ποίει και εργάζου»

Ημέρα δικαίωσης

Οδυσσέας Ελύτης: Οι πρώτες στιγμές μετά την αναγγελία του μεγάλου νέου

Ο Ελύτης παραδίδεται στη διεθνή επικαιρότητα

Φωτεινή ακτινοβολία

Σωτήρης Σκίπης: Ποιητής και ως άνθρωπος

Καλλιτεχνική ψυχή και ευγένεια

Παρμενίδεια ευθυτένεια

Νίκος Καρούζος: Η ζωή δεν έχει πώμα

Η ενοχή κατέναντι της ανθρώπινης δυστυχίας

In Memoriam

Γιάννης Νεγρεπόντης: Μικροαστικά

Καλά όλα κι άγια

Ποιητικός φάρος

Νάνος Βαλαωρίτης: Ο τελευταίος των Μοϊκανών

Γνήσιον τέκνον του σουρεαλισμού

STORIES

Κωνσταντίνος Καβάφης: Σεπτέμβρης 1903

Και πώς παρέλυσα, και πώς δειλίασα

STORIES

Κώστας Καρυωτάκης: Προφητικός και προδρομικός

Από την παράδοση, στο νεοσυμβολισμό

STORIES

Νίκος Καρούζος: Η Ελλάδα ζει με πανικούς

Ο τόπος αυτός δεν είχε ποτέ σωστή και δημιουργική εκπαίδευση