ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΙΗΤΕΣ

Ένας μιγαδικός λόγιος

Νάνος Βαλαωρίτης: Ατραπός προς την πηγή της ζωής

Τα τιμαλφή της ελληνικής παιδείας

Ένας άρτιος τεχνίτης

Ανδρέας Εμπειρίκος: Ποιητική τιμιότητα

«Το Παρατηρητήριον δεν μούχλιασε μπροστά μας»

Μνήμη και λήθη

Αντώνης Φωστιέρης: Βιογραφία

Ελάχιστα πράγματα από αυτά που έχουμε ζήσει μπορούμε να θυμηθούμε

Πολιτικός ποιητής

Μίλτος Σαχτούρης: Το σπαραγμένο σώμα της μεταπολεμικής Ελλάδας

Με λίγες λέξεις δημιουργεί μερικά από τα αρτιότερα ποιήματα της ελληνικής γλώσσας

Μια ευγενική μορφή

Χριστόφορος Λιοντάκης: Καινούργια αθωότητα

Ερωτική διάθεση χωρίς ίχνος ναρκισσισμού

Πάντα το ίδιο μαρτύριο

Μάνος Ελευθερίου: Θα γράψω τίποτα της προκοπής;

Οι λέξεις που έρχονται και ξανάρχονται, οι εικόνες που προπηλακίζονται

Γεννήθηκα θυσιασμένος

Νίκος Καρούζος: Ένας ένθεος αναρχοκομμουνιστής

Η σκέψη γεννά την ηθική κι η ηθική δικαιούται το όραμα της αταξικής κοινωνίας, έστω κι ως ουτοπία

Ένα τραίνο

Νάνος Βαλαωρίτης: Παιχνίδια της φαντασίας

Έπεσα να κοιμηθώ και ονειρεύτηκα πως ο Αϊνστάιν μού δίδασκε βιολί - Ο Νάνος Βαλαωρίτης μέσα από το Ιστορικό Αρχείο

Νοσταλγία

Κωνσταντίνος Καβάφης: Οδύσσεια δευτέρα και μεγάλη

Τα επαχθή δεσμά γνωστών πραγμάτων και οικιακών

Επανάσταση

Ερρίκος Μπελιές: Αναθεώρηση

Ακαταστάλαχτη επίσπεψη

Ο αμετακίνητος Αλεξανδρινός

Κωνσταντίνος Καβάφης: Ένας άνθρωπος πέρα από τα κοινά μέτρα

Ευαισθησία ποιητή, αλλά και σοφία στοχαστή μεγάλων διαστάσεων

Η ιδέα του Ελληνισμού

Διονύσιος Σολωμός: Η αντίληψη του προσώπου

Ο Σολωμός και η ελληνική παράδοση

Για τους απεγνωσμένους

Ντίνος Χριστιανόπουλος: Κύριε όχι άλλο

Δρομολόγια του πάθους

Πρόσω ηρέμα

Οδυσσέας Ελύτης: Εμείς φεύγουμε

Λυπηρά τα εγκόσμια

Αποφράδα ημέρα

Κ. Π. Καβάφης: Μάρτιαι Ειδοί

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή

Εναγώνιος τόκος

Γιώργος Σεφέρης: Ο καλύτερος εαυτός μας

Η περγαμηνή της Θεσσαλονίκης

Μπουκέτο από φίδια

Μάνος Ελευθερίου: Σε μισούν γιατί δεν είσαι όμοιός τους, γιατί δεν κάνεις κι εσύ το κακό

Με τρόμο σκέφτομαι τον παραγκωνισμό, το κυνηγητό και την καταδρομή ενάντια σ' ανθρώπους που κάποια στιγμή το έργο τους έλαμψε σαν υπέρλαμπρο άστρο

Απερίσκεπτη απόφαση

Σταύρος Βαβούρης: Εν ερημίαις και σκολιαίς

Απ’ το χρόνο νικημένος

Ήρωας του πνεύματος

Γεώργιος Βιζυηνός: Γλυκύς σαν το φως του φεγγαριού

Ο δρόμος προς την κατάκτηση του καλού είναι ανηφορικός και δύσβατος

In memoriam

Γιώργος Μπλάνας: Ο γκρεμός

Δεν έχω φοβηθεί άλλον ποτέ από τον ίδιο τον εαυτό μου!

Έκανε ιστορία

Γιώργος Ιωάννου: Με μπέσα και φιλότιμο

Συγγραφέας που άφησε πίσω του βιβλία, πατήματα και αίμα ζωής

Ο βιρτουόζος διαπομπευτής

Κώστας Βάρναλης: Τα τρία θαύματα

Ο αριστοτέχνης του πεζού λόγου

Ποιος ήταν στ' αλήθεια

Γεώργιος Σουρής: Καλοκαιρινός μπάτης

Ο «νέος Αριστοφάνης»

Καθημερινές λέξεις

Τάκης Βαρβιτσιώτης: Μονάχα με την ποίηση

Η θλίψη που ενδημεί στο βάθος των ματιών

Λησμονημένοι τόποι

Κώστας Στεργιόπουλος: Πράξις λαθραία

Εκεί κανείς δεν κατοικεί