Εναλλακτική Λύση 3: Πώς η μεγαλύτερη φάρσα όλων των εποχών φέρνει παράνοια στο Λευκό Οίκο

Όταν το 1977 το βρετανικό ψευδο-ντοκιμαντέρ Alternative 3 επιχείρησε να τρομοκρατήσει το τηλεοπτικό κοινό, παρουσιάζοντας μια ζοφερή διαστημική συνωμοσία όπου κορυφαίοι επιστήμονες εξαφανίζονταν μυστηριωδώς από προσώπου γης, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τη μακροβιότητά του.

Και όμως, σήμερα, σχεδόν μισό αιώνα μετά, αυτή η ευφυής τηλεοπτική φάρσα έχει μετατραπεί σε Ευαγγέλιο της εναλλακτικής αλήθειας.

Η θεωρία συνωμοσίας που γεννήθηκε σε ένα επαρχιακό στούντιο της Μεγάλης Βρετανίας έχει πλέον εισβάλει στα άδυτα του αμερικανικού κατεστημένου, αναγκάζοντας ακόμη και την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ να ξεκινήσει επίσημη έρευνα για ένα ανύπαρκτο κύμα θανάτων στην αεροδιαστημική βιομηχανία ενώ το κίνημα των MAGA το αναπαράγει με αφοσίωση.

Αν μη τι άλλο, σε έναν κόσμο που διψά για μυστικά και εξωγήινες αποκαλύψεις, η ιστορία του Alternative 3 αποδεικνύει ότι η αλήθεια είναι πάντα το πρώτο θύμα μιας καλά σκηνοθετημένης αφήγησης.

«Επιστήμονες των οποίων το αντικείμενο σχετίζεται άμεσα με την αεροδιαστημική και την πυρηνική έρευνα είτε πεθαίνουν ξαφνικά είτε εξαφανίζονται από προσώπου γης»

Τους τελευταίους μήνες, μια παράξενη και σκοτεινή ιστορία έχει αρχίσει να ξεγλιστρά από τις πιο εκκεντρικές γωνιές του Substack και του YouTube, βρίσκοντας σταδιακά τον δρόμο της προς τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης. Ο ισχυρισμός είναι απλός και ταυτόχρονα βαθιά κινηματογραφικός, σχεδόν σαν να είναι βγαλμένος από τα κιτάπια του Στίβεν Σπίλμπεργκ και το Disclosure Day του.

«Επιστήμονες των οποίων το αντικείμενο σχετίζεται άμεσα με την αεροδιαστημική και την πυρηνική έρευνα είτε πεθαίνουν ξαφνικά είτε εξαφανίζονται από προσώπου γης».

Τον περασμένο Μάρτιο, ένα εκτενές δημοσίευμα της Daily Mail έκανε λόγο για ένα «ανατριχιαστικό μοτίβο» θανάτων, φέρνοντας ως παράδειγμα δύο ειδικούς που είχαν εργαστεί στο ίδιο εργαστήριο της πολεμικής αεροπορίας των ΗΠΑ.

Στις πιο ακραίες εκδοχές της ιστορίας, οι θεωρίες θυμίζουν θρίλερ του Χόλιγουντ. Επιστήμονες που βρίσκονταν στα πρόθυρα άκρως απόρρητων ανακαλύψεων ήρθαν αντιμέτωποι με σκοτεινές δυνάμεις που επιδίωκαν είτε να τους κλέψουν τις γνώσεις είτε να του χαρίσουν την αιώνια σιωπή. Και όλα αυτά, φυσικά, συνδέονται με αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε UFO.

Αν και όλα ξεκίνησαν από μια βρετανική ιδιοφυή μυθοπλαστική φάρσα των 70s, μέλη του Κογκρέσου σήμερα επιμένουν να προειδοποιούν για «σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ»

Μόλις όμως κανείς ξύσει την επιφάνεια αυτών των ισχυρισμών, η θεωρία καταρρέει σαν χάρτινος πύργος.

Οι εν λόγω «επιστήμονες» εργάζονταν σε εντελώς ανόμοια και άσχετα μεταξύ τους πεδία, από τη χημική βιολογία μέχρι τη φυσική πλάσματος. Αρκετοί από αυτούς ήταν απλώς διοικητικοί υπάλληλοι, δύο είχαν ήδη συνταξιοδοτηθεί, ένας πέθανε από απολύτως φυσικά αίτια και ένας άλλος έπεσε θύμα μαζικών πυροβολισμών.

Όπως χαρακτηριστικά επεσήμανε ο γνωστός «κυνηγός αλήθειας» Μικ Ουέστ, το συνολικό εργατικό δυναμικό με άδεια ασφαλείας για άκρως απόρρητα προγράμματα στην αεροδιαστημική και πυρηνική βιομηχανία των ΗΠΑ αγγίζει τις 700.000 άτομα.

Με βάση τα φυσιολογικά ποσοστά θνησιμότητας, ο αναμενόμενος αριθμός θανάτων για το επίμαχο διάστημα των 22 μηνών θα έπρεπε να είναι περίπου 4.000.

Παρ’ όλα αυτά, μέλη του Κογκρέσου επιμένουν να προειδοποιούν για «σκοτεινές δυνάμεις που απειλούν την Εθνική Ασφάλεια των ΗΠΑ», ενώ η κυβέρνηση Τραμπ έχει ήδη διατάξει επίσημη έρευνα για ένα φαινόμενο που, όπως λέγεται, συνδέεται άρρηκτα με το κωδικό όνομα Alternative 3.

Αλίμονο, η πραγματική προέλευση αυτού του κώδικα έχει τις ρίζες της σε μια εξαιρετική φάρσα της βρετανικής τηλεόρασης.

20 Ιουνίου 1977: Όταν η Βρετανία πίστεψε ένα ψέμα

Όλα ξεκίνησαν με το βραδινό πρόγραμμα μιας καλοκαιρινής βραδιάς, όταν το δίκτυο ITV μετέδωσε μια έκτακτη έκδοση της υποτιθέμενης ενημερωτικής εκπομπής Science Report από την Anglia Television.

Η εκπομπή ξεκίνησε με την πρόθεση να ερευνήσει το φαινόμενο του brain drain, τη μαζική διαρροή Βρετανών επιστημόνων προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύντομα όμως, η δημοσιογραφική έρευνα πήρε μια τρομακτική τροπή καθώς αποκάλυψε ότι ορισμένοι από αυτούς τους ακαδημαϊκούς είχαν εξαφανιστεί χωρίς να αφήσουν ίχνη, ενώ άλλοι είχαν χάσει τη ζωή τους κάτω από εξαιρετικά ύποπτες συνθήκες.

Οι δημοσιογράφοι του Science Report είχαν πέσει πάνω σε μια παγκόσμια πλεκτάνη. Όπως εξήγησε με απόλυτη σοβαρότητα ο παρουσιαστής της εκπομπής και πρώην διακεκριμένος εκφωνητής ειδήσεων του ITV, Τιμ Μπρίντον, το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα καθιστούσε πολύ σύντομα τον πλανήτη Γη εντελώς μη κατοικήσιμο λόγω της ρύπανσης. H επικείμενη καταστροφή ανάγκασε την παγκόσμια ελίτ να αναζητήσει ακραίες εναλλακτικές λύσεις επιβίωσης.

H Eναλλακτική Λύση 3 μιλούσε για ένα απόκρυφο σχέδιο των υπερδυνάμεων να μειώσουν τον πληθυσμό, να κατασκευάσουν υπόγεια στη Σελήνη και να μεταφέρουν την ελίτ στον Άρη για να διασφαλιστεί η συνέχεια του ανθρώπινου είδους

Η αμερικανική και η σοβιετική κυβέρνηση αποφάσισαν να παραμερίσουν τον Ψυχρό Πόλεμο και να συνεργαστούν κρυφά για την υλοποίηση της Εναλλακτικής Λύσης 3 (βλ. Alternative 3). Οι κυβερνήσεις των υπερδυνάμεων είχαν συνωμοτήσει και συμφωνήσει σε τρεις εναλλακτικές λύσεις  για την επιβίωση από την κλιματική αλλαγή.

Λύση 1. Η μείωση του πληθυσμού.

Λύση 2. Η κατασκευή τεράστιων υπόγειων καταφυγίων όπου θα καταφύγουν λίγοι και εκλεκτοί.

Και τέλος η Εναλλακτική λύση 3. Η μεταφορά της πολιτικής, οικονομικές και επιστημονικής ελίτ στον Άρη μέσω σταθμών που βρίσκονται στη Σελήνη για να διασφαλιστεί η συνέχεια του ανθρώπινου είδους.

Οι επιστήμονες που αγνοούνταν είχαν απαχθεί ή στρατολογηθεί για να προσφέρουν τις γνώσεις τους· εκείνοι που βρέθηκαν νεκροί είχαν απλώς απειλήσει να σπάσουν τη σιωπή τους.

Το «ντοκιμαντέρ» ήταν ένα εξαιρετικά καλοστημένο τηλεοπτικό δράμα. Αυτό γινόταν σαφές και από τους τίτλους τέλους, όπου αναγράφονταν κανονικά τα ονόματα των ηθοποιών που υποδύονταν τους έντρομους ρεπόρτερ και τους πανικόβλητους επιστήμονες.

Η εκπομπή Science Report δεν υπήρξε ποτέ.

Η εκλεκτική αρχιτεκτονική μιας ιδιοφυούς απάτης

Όλο το εγχείρημα ήταν αποκύημα της φαντασίας του σεναριογράφου Ντέιβιντ Άμπροουζ. Όπως αποκαλύπτει ο ίδιος, αρχικά προσπαθούσε να γράψει ένα απλό έργο για ανθρώπους που εξαφανίζονται, όταν του ήρθε η ιδέα να το παρουσιάσει ως ψευδο-ντοκιμαντέρ, χρησιμοποιώντας ως κινητήριο μοχλό μια πρωτοφανή για την εποχή ανησυχία: την κλιματική αλλαγή.

Από εκεί και πέρα, το σενάριο «γράφτηκε μόνο του», δανειζόμενο όλη την ένταση και τα κλισέ της ερευνητικής δημοσιογραφίας της εποχής του Watergate. Κρυφές λήψεις στους δρόμους, κακογραμμένες κασέτες με «απαγορευμένες αλήθειες» και μάρτυρες σε κατάσταση αμόκ.

Η ιδέα να παίξει κανείς με τους υπαρξιακούς φόβους της ανθρωπότητας μέσα από τη συχνότητα ενός σοβαρού δικτύου προκάλεσε πανικό στο κανάλι.

«Όλοι στην Anglia Television είχαν χεστεί επάνω τους από τον φόβο για τις συνέπειες», θυμάται ο Άμπροουζ. Όμως, ο ιδρυτικός εκτελεστικός διευθυντής του σταθμού ήταν ο σερ Τζον Γουλφ, ένας από τους τελευταίους μεγαλοπαραγωγούς του κινηματογράφου που είχε δουλέψει με ιερά τέρατα όπως ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ.

Ο Γουλφ λάτρεψε την ιδέα, προέβλεψε τον θόρυβο που θα προκαλούσε η μυθοπλαστική Εναλλακτική Λύση 3, παραμέρισε τις αντιρρήσεις των νομικών και έδωσε το πράσινο φως.

«Όλοι στην Anglia Television είχαν χεστεί επάνω τους από τον φόβο για τις συνέπειες», θυμάται ο Άμπροουζ, ο νεαρός τότε σεναριογράφος που απλά ήθελε να κερδίσει εντυπώσεις

Για να εξασφαλίσουν την απόλυτη πειστικότητα, οι συντελεστές επιστράτευσαν τον Τιμ Μπρίντον. Οι φίλοι του τον προειδοποίησαν να μην καταστρέψει την καριέρα του, καθώς εκείνη την περίοδο διεκδικούσε τη θέση του βουλευτή με το Συντηρητικό Κόμμα.

Ο Μπρίντον τους αγνόησε, υποδύθηκε το ρόλο του με την κλασική, παγωμένη σοβαρότητα του παρουσιαστή ειδήσεων, πρωτοστάτησε στο να επικοινωνήσει τη διαβολική Εναλλακτική Λύση 3 και, για την ιστορία, κέρδισε τις εκλογές πανηγυρικά.

Ο Μπράιαν Ίνο ανέλαβε να συνθέσει ένα απόκοσμο, υποβλητικό σάουντρακ. Ο σχεδιαστής παραγωγής Τέρι Άκλαντ-Σνόου, ο οποίος είχε εργαστεί στο 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος του Κιούμπρικ, επιστράτευσε την ευφυΐα του για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση της ζωής κάτω από το έδαφος του Άρη, σέρνοντας απλώς ένα καρφί κάτω από ένα στρώμα άμμου.

Μετά την προβολή το τηλεφωνικό κέντρο του ITV κατέρρευσε από τις κλήσεις έντρομων πολιτών και η σκωτσέζικη εφημερίδα Daily Record κυκλοφόρησε με τον πηχυαίο τίτλο «ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ!»

Η παραγωγή εξασφάλισε αυθεντικά πλάνα από τη NASA, αλλά πρόσθεσε παραποιημένα, δραματικά φωνητικά αστροναυτών δημιουργώντας ένα εξαιρετικά πειστικό κράμα αλήθειας και ψεύδους, το οποίο ο Άμπροουζ παραδέχεται σήμερα με ειρωνικό χαμόγελο ήταν «εντελώς αθέμιτο».

Αν και η προβολή της εκπομπής προοριζόταν για την Πρωταπριλιά, λόγω τεχνικών καθυστερήσεων μεταφέρθηκε αργότερα. Το ψευδο-ντοκιμαντέρ Εναλλακτική Λύση 3 μεταδόθηκε τελικά στις 20 Ιουνίου -τι και αν οι τίτλοι τέλους ξεκινούσαν με την ημερομηνία «1η Απριλίου» ως προειδοποίηση; Το κακό είχε ήδη γίνει.

Το τηλεφωνικό κέντρο του ITV κατέρρευσε από τις κλήσεις έντρομων πολιτών. Η σκωτσέζικη εφημερίδα Daily Record κυκλοφόρησε με τον πηχυαίο τίτλο «ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΣ ΤΡΟΜΟΣ!», ενώ ένας έξαλλος Μάρτυρας του Ιεχωβά χτύπησε την πόρτα του σχεδιαστή παραγωγής για να του πει κατάμουτρα ότι «θα έπρεπε να ντρέπεται».

Αμερικανική παράνοια γεννάει μύθο

Η Εναλλακτική Λύση 3 προβλήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα στον Καναδά, την Ισλανδία, τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία.

Στις ΗΠΑ, ωστόσο, οι αυστηροί κανόνες ραδιοτηλεοπτικής μετάδοσης εμπόδισαν το δίκτυο ABC να το βγάλει στον αέρα. Στην αρχή, το είδαν μόνο όσοι Αμερικανοί ζούσαν κοντά στα σύνορα και έπιαναν καναδικά κανάλια.

Η μεγάλη ανατροπή όμως ήρθε το 1978, όταν κυκλοφόρησε το ομώνυμο βιβλίο. Ο Άμπροουζ δεν είχε χρόνο να το γράψει και έδωσε την άδεια στον δημοσιογράφο Λέσλι Γουότκινς να χτίσει το δικό του μύθο γύρω από την Εναλλακτική Λύση 3.

Ο Γουότκινς, γάτα ο ίδιος, υποψιασμένος με το λαοφιλές κλίμα παράνοιας της εποχής, εμπλούτισε την ιστορία με τις πρόσφατες τότε αποκαλύψεις για τα πειράματα πλύσης εγκεφάλου MKUltra της CIA, υποστηρίζοντας ότι οι δυνάμεις πίσω από την Εναλλακτική Λύση 3 όχι μόνο εξαφάνιζαν τους επιστήμονες αλλά τους «ευνούχιζαν πνευματικά, τους έκαναν άβουλους σκλάβους, υποτελείς στην ατζέντα της ελίτ».

Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, ο Γουότκινς έριξε το απόλυτο δόλωμα: ισχυρίστηκε ότι η επίσημη δήλωση του ITV πως επρόκειτο για «φάρσα» ήταν κομμάτι του σχεδίου. Ήταν ένα ακόμη βήμα στην επιχείρηση συγκάλυψης της κυβέρνησης για το κρυφό σχέδιο.

Με την έκδοση του βιβλίου που έγινε best seller σε πολλές αγορές η βρετανική φάρσα είχε μπει επίσημα στο ψυχεδελικό ονειρικό τοπίο της αμερικανικής συνωμοσιολογίας.

Όπως εξηγεί ο πολιτικός επιστήμονας Μάικλ Μπάρκουν στο έργο του A Culture of Conspiracy, η ιδέα ότι η ελίτ ετοιμάζεται να εγκαταλείψει το πλοίο κούμπωσε τέλεια πάνω στις βαθιές εσχατολογικές φοβίες των Ευαγγελικών Χριστιανών της Αμερικής περί Αρπαγής (του διαβόητου Rapture) – της ημέρας που οι εκλεκτοί θα εξαφανιστούν στους ουρανούς αφήνοντας την υπόλοιπη ανθρωπότητα να καεί.

Η θεωρία συνωμοσίας αποθεώθηκε από το MAGA κίνημα, τους Ευαγγελικούς Χριστιανούς που την διάβασαν ως την Αρπαγή αλλά και από τη βιομηχανία του θεάματος

Η δεύτερη και πιο ισχυρή επανεκκίνηση του μύθου ξεκίνησε το 1991, όταν ο κορυφαίος συνωμοσιολόγος Μίλτον Ουίλιαμ Κούπερ το συμπεριέλαβε την Εναλλακτική Λύση 3 στο θρυλικό underground μανιφέστο του Behold a Pale Horse.

Ο Κούπερ παρουσίασε το βρετανικό σόου ως μια πέρα για πέρα αληθινή, κρυφή καταγραφή, συνδέοντάς το με το AIDS, τη γενοκτονία, τα UFO και τη δολοφονία του Κένεντι!

Το βιβλίο του Κούπερ ενθουσίασε το κίνημα των MAGA αλλά και δημιουργούς μυθοπλασίας. Ο Άλεξ Τζόουνς, ο έκπτωτος Αμερικανός ακροδεξιός ραδιοφωνικός παραγωγός και ο πιο δημοφιλής και επιδραστικός συνωμοσιολόγος στην πρόσφατη ιστορία των ΗΠΑ μέσα από τον ιστότοπο InfoWars το ανακύκλωσε.

Oι σεναριογράφοι των The X-Files το τίμησαν, όπως και μια ολόκληρη γενιά καλλιτεχνών της hip-hop σκηνής. Στο κομμάτι Testify του Nas το 2008, ο ράπερ μνημονεύει χαρακτηριστικά τον «Γουίλιαμ Κούπερ που σας είπε ότι το χλωμό άλογο είναι το μέλλον».

Ο θεωρητικός της παράνοιας Τζιμ Κιθ έγραψε στο βιβλίο του για την Εναλλακτική Λύση 3. «Ναι, προφανώς μοιάζει με φάρσα. Αλλά αν αυτό το προφανές είναι το απόλυτο κόλπο της ελίτ για να μας παραπλανήσει;»

Ένας άλλος θεωρητικός της παράνοιας, ο Τζιμ Κιθ έγραψε ολόκληρο βιβλίο, το Casebook on Alternative 3, αφιερώνοντας κεφάλαια στους «χαμένους επιστήμονες». Η ρητορική του ήταν ακαταμάχητη: «Ναι, προφανώς μοιάζει με φάρσα. Αλλά αν αυτό το προφανές είναι το απόλυτο κόλπο της ελίτ για να μας παραπλανήσει;»

Ο ίδιος ο δημιουργός, ο Ντέιβιντ Άμπροουζ, δέχτηκε κάποτε την επίσκεψη ενός νεαρού που ταξίδεψε από την Καλιφόρνια μέχρι την πόρτα του στην Αγγλία απλώς και μόνο για να ακούσει την αλήθεια από την «πηγή».

«Ήταν ένας απολύτως λογικός, ευγενικός άνθρωπος», θυμάται ο Άμπροουζ στον The Guardian. «Του είπα: “Λυπάμαι ειλικρινά, αλλά το επινόησα όλο από το μυαλό μου”. Έφυγε εντελώς ράκκος».

«Τα κατάφερα, ουάου!»

Πώς νιώθει σήμερα ο Άμπροουζ βλέποντας το αποκύημα της νεανικής του φαντασίας να κρατά έντρομη την Ουάσιγκτον μισό αιώνα μετά; «Για να είμαι ειλικρινής, σκέφτομαι: “Ουάου, πραγματικά έπιασε!”. Ένα κλασικό δείγμα του είδους».

Για τον συγγραφέα, η προθυμία των ανθρώπων να πιστέψουν στο παράλογο είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον κοινωνικό φαινόμενο προς διευρεύνηση.

Όπως λέει και το παλιό ρητό που του αρέσει να παραθέτει, «είναι πάντα πολύ πιο εύκολο να εξαπατήσεις κάποιον, παρά να τον πείσεις ότι έχει πέσει θύμα απάτης».

Η Εναλλακτική Λύση 3 δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα μιας φάρσας που ξέφυγε από κάθε λογική. Το 1938, ο Όρσον Ουέλς προκάλεσε πανικό στις ΗΠΑ με τη ραδιοφωνική μεταφορά του Πολέμου των Κόσμων, παρουσιάζοντάς την ως έκτακτο δελτίο ειδήσεων για εισβολή εξωγήινων -ο Άμπροουζ, που δούλεψε με τον Ουέλς σε νεαρή ηλικία, αρνείται ότι επηρεάστηκε από αυτόν.

Ένα ακόμη πιο τρομακτικό αντίστοιχο παράδειγμα είναι η Έκθεση από το Σιδερένιο Βουνό (Report from Iron Mountain) της δεκαετίας του ’60, ένα κείμενο που σατίριζε την εξάρτηση της αμερικανικής οικονομίας από τον πόλεμο.

Το κείμενο γράφτηκε από αριστερούς διανοούμενους αλλά υιοθετήθηκε από την ακροδεξιά των ΗΠΑ ως «απόδειξη ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να υποδουλώσει τους πολίτες χρησιμοποιώντας την οικολογία ως πρόσχημα».

Η Εναλλακτική Λύση 3 δεν είναι το μοναδικό παράδειγμα μιας φάρσας που ξέφυγε από κάθε λογική. Είχε προηγηθεί το 1938, όταν ο Όρσον Ουέλς προκάλεσε πανικό στις ΗΠΑ με τη ραδιοφωνική μεταφορά του Πολέμου των Κόσμων, παρουσιάζοντάς την ως έκτακτο δελτίο ειδήσεων για εισβολή εξωγήινων

Ο βασικός αρχέτυπος φόβος πίσω από όλα αυτά παραμένει ο ίδιος: η πεποίθηση ότι η κυβέρνηση είναι μια οντότητα πανίσχυρη και απίστευτα μοχθηρή.

Μόνο που στην εποχή μας, ο πραγματικός εφιάλτης έχει αντιστραφεί. Κοιτάζοντας πίσω, σε έναν κόσμο γεμάτο deepfakes, αλγορίθμους και συντονισμένη παραπληροφόρηση, το να κατασκευάζεις ένα ψεύτικο ντοκιμαντέρ μοιάζει με παιχνίδι με τη φωτιά.

Ο Άμπροουζ ξεκαθαρίζει ότι το 1977 το τοπίο ήταν εντελώς διαφορετικό. «Η Εναλλακτική Λύση 3 ήταν μια δουλειά ενός νεαρού άνδρα», καταλήγει. «Τότε δεν φοβόσουν, ήθελες απλώς να προκαλέσεις αίσθηση. Προσπαθούσα να γράψω ένα έργο. Παραδόξως, ποτέ, μα ποτέ δεν το αντιμετώπισα ως μια κακόβουλη φάρσα».

Αν κάτι είναι πραγματικά τρομακτικό είναι πως το 2026 ένα μεγάλο μέρος της ίδιας της κυβέρνησης των ΗΠΑ διοικείται πλέον από ανθρώπους που μεγάλωσαν βλέποντας μια Εναλλακτική Λύση 3 ή διαβάζοντας τα βιβλία του Κούπερ, πάντα αδιάφοροι να ξεχωρίσουν τη φάρσα από την πραγματικότητα.

Καλωσήρθατε στο αχανές λαγούμι της μετα-αλήθειας -από εκεί που δεν θέλουμε να φύγουμε ποτέ.