Ντίσκο, αλουμινόχαρτο και χριστουγεννιάτικα φωτάκια – Το παρασκήνιο της ταινίας Πυρετός το Σαββατόβραδο

Η ανακλαστική, ψυχεδελική ατμόσφαιρα της ντίσκο στην ταινία Πυρετός το Σαββατόβραδο (Saturday Night Fever) επιτεύχθηκε σε μεγάλο βαθμό με αλουμινόχαρτο και χριστουγεννιάτικα φωτάκια, δήλωσε ο σκηνοθέτης Τζον Μπάνταμ.

Σε συνέντευξή του στο The Hollywood Reporter, ο Μπάνταμ αναφέρθηκε στο ζωντανό, fanky νυχτερινό κέντρο διασκέδασης που βρίσκεται στο επίκεντρο της κλασικής ντίσκο ιστορίας, το οποίο είχε δημιουργηθεί με προσοχή στη λεπτομέρεια για να αποπνέει εκείνη την απόλυτα μοντέρνα ατμόσφαιρα για την οποία η ταινία είναι τόσο γνωστή.

Οι τοίχοι του κλαμπ  -μια ερειπωμένη ντίσκο στο Μπρούκλιν που ονομαζόταν 2001 Odyssey- βάφτηκαν μαύροι για τις ανάγκες της ταινίας, είπε ο Μπάνταμ

Ερειπωμένη ντίσκο στο Μπρούκλιν

Ο Μπάντχαμ αποκάλυψε ότι, παρά τη μεγαλειώδη δόξα του στην οθόνη, το σκηνικό της ντίσκο στο Πυρετός το Σαββατόβραδο ήταν εντελώς αγνώριστο υπό το φως της ημέρας.

«Άναβες τα φώτα και ο χώρος φαινόταν φρικτός» είπε στο μέσο. «Αλλά όταν έπεφτε η νύχτα, μεταμορφωνόταν σε ένα φανταστικό υγρό όνειρο».

Οι τοίχοι του κλαμπ  -μια ερειπωμένη ντίσκο στο Μπρούκλιν που ονομαζόταν 2001 Odyssey- βάφτηκαν μαύροι για τις ανάγκες της ταινίας, είπε ο Μπάνταμ. Στη συνέχεια προστέθηκαν αλουμινόχαρτο και φωτάκια χριστουγεννιάτικου δέντρου, τα οποία μαζί δημιούργησαν εκείνη την ανακλαστική, ψυχεδελική ατμόσφαιρα.

Όλο το σκηνικό ήταν εξαιρετικά «χαμηλού προϋπολογισμού», σημείωσε ο Μπάνταμ, εκτός από το πολύχρωμο δάπεδο της ντίσκο, το οποίο κόστισε το «σημαντικό ποσό» των 15.000 δολαρίων

Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Πυρετός το Σαββατόβραδο» λέει ότι το εμβληματικό σκηνικό της ντίσκο στην ταινία ήταν απίστευτα «χαμηλού προϋπολογισμού»

Μόνο το δάπεδο

Όλο το σκηνικό ήταν εξαιρετικά «χαμηλού προϋπολογισμού», σημείωσε ο Μπάνταμ, εκτός από το πολύχρωμο δάπεδο της ντίσκο, το οποίο κόστισε το «σημαντικό ποσό» των 15.000 δολαρίων.

Το δάπεδο ήταν στην πραγματικότητα εμπνευσμένο από ένα που είχε δει ο Μπάνταμ στα νιάτα του. «Πάντα μου άρεσαν τα χρώματα που έβγαιναν από κάτω» είπε ο Μπάνταμ.

«Όλο το δάπεδο ήταν συνδεδεμένο με το ηχοσύστημα, έτσι ώστε να δονείται και να αλλάζει χρώματα ανάλογα με τη μουσική» πρόσθεσε ο σκηνοθέτης.

*Με στοιχεία από people.com