Ο Τραμπ τώρα θέλει χρόνο για τη συμφωνία – «Πλακώματα» στους Ρεπουμπλικανούς και αναζήτηση αφηγήματος για τη νίκη

«Ο πρόεδρος δεν πρόκειται να κάνει μια κακή συμφωνία (σ.σ. στο Ιράν), απλώς δεν θα το κάνει, οπότε ας δούμε τι θα συμβεί». Η δήλωση ανήκει στον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, ο οποίος λίγες ώρες νωρίτερα δήλωνε ότι η συμφωνία με την Τεχεράνη μπορεί να κλείσει και εντός της ημέρας.

Ο ίδιος ο Τραμπ λέει τώρα ότι και «οι δύο πλευρές πρέπει να πάρουν τον χρόνο τους» για να καταλήξουν σε μία σωστή συμφωνία, ενώ μέχρι στιγμής έθετε μόνος του μία σειρά από προθεσμίες – τις οποίες αναιρούσε επίσης μόνος του – απειλώντας το Ιράν με την απόλυτη καταστροφή εάν δεν συνθηκολογούσε και μάλιστα γρήγορα.

Οι δηλώσεις αυτές έρχονται μετά από ένα Σαββατοκύριακο όπου υπήρξαν προσδοκίες ότι η σύναψη μιας συμφωνίας είναι πολύ κοντά.

Οι διαρροές στον Τύπο για το περιεχόμενο του «μνημονίου κατανόησης» κάνουν λόγο για μία εκεχειρία 60 ημερών όπου το Ιράν θα ανοίξει σταδιακά τα Στενά του Ορμούζ με αντάλλαγμα την εν μέρει άρση των κυρώσεων από τις ΗΠΑ.

Σε αυτό το διάστημα θα υπάρξουν συνομιλίες για το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης και για το απόθεμα του εμπλουτισμένου ουρανίου, η απόσπαση του οποίου έχει αναχθεί σε βασικό στόχο της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, αφότου απέτυχαν παταγωδώς να ανατρέψουν το καθεστώς της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Ταυτόχρονα φαίνεται πως το σχέδιο περιλάμβανε την επέκταση της εκεχειρίας σε όλα τα μέτωπα, προκαλώντας την αντίδραση του Ισραήλ που θέλει να συνεχίσει την κατοχή του στον Λίβανο.

Επιστροφή στο ίδιο σημείο μετά από απειλές σε θεούς και δαίμονες

Πριν από 20 μέρες, ΗΠΑ και Ιράν έφτασαν επίσης κοντά στην υπογραφή μίας συμφωνίας παρόμοιας με αυτή που έχει δει τώρα το φως της δημοσιότητας, αλλά ο Τραμπ υπαναχώρησε απειλώντας θεούς και δαίμονες ενώ στη συνέχεια είπε πως αποφάσισε να δώσει μία ευκαιρία ακόμα στη διπλωματία μετά από πίεση των ηγετών των αραβικών κρατών.

Η ασφυκτική πίεση που ασκείται στην οικονομία από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, οι αποστάσεις που κρατούν οι παραδοσιακοί σύμμαχοι των ΗΠΑ από τις επιλογές του προέδρου στο Ιράν, η αντιδημοφιλία του πολέμου στο εσωτερικό της Αμερικής που αγγίζει και τη βάση του MAGA και οι ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου έχουν στριμώξει την αμερικανική κυβέρνηση που έχει παγιδευτεί σε έναν πόλεμο που εξαρχής δεν είχε καθαρό στόχο και σχέδιο εξόδου.

Είναι η πρώτη φορά που οι ΗΠΑ συζητούν όρους για τη λήξη ενός πολέμου- και μάλιστα όρους που θέτει ο αντίπαλος – καθώς μέχρι τώρα η μόνη επιλογή των εχθρών τους σε διαπραγματεύσεις ήταν η συνθηκολόγηση.

Από αυτή την άποψη η συμφωνία με το Ιράν είναι ούτως ή άλλως μία κακή συμφωνία παρά την προσπάθεια του Ρούμπιο να ωραιοποιήσει την κατάσταση.

Από την άλλη το Ιράν φαίνεται να έχει αυτή τη στιγμή το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις με τις καθυστερήσεις να λειτουργούν υπέρ του, καθώς το καθεστώς κατάφερε όχι μόνο να επιζήσει αλλά και να προκαλέσει σημαντικά πλήγματα σε αμερικανικά συμφέρονται και σε συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή, ενώ ελέγχει το κρίσιμο πέρασμα του Ορμούζ.

Τα «γεράκια» μιλούν για ήττα και ζητούν επέκταση του πολέμου

Η «υπομονή» που ξαφνικά επιδεικνύει ο Τραμπ σε σχέση με τις διαπραγματεύσεις έρχεται μετά τις αντιδράσεις των λεγόμενων «γερακιών» των Ρεπουμπλικανών και υποστηρικτών του MAGA που κατηγορούν τους συμβούλους του προέδρου ότι τον «παρασύρουν» σε επιλογές που θα βλάψουν ανεπανόρθωτα την επιρροή και το γόητρο των ΗΠΑ.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, Ρότζερ Γουίκερ, από το Μισισιπή είπε την Παρασκευή ότι θα δεν είναι σωστό «ο Τραμπ να επιδιώξει μια συμφωνία που δεν θα άξιζε το χαρτί στο οποίο είναι γραμμένη».

Η σύναψη μιας συμφωνίας – αντί της επανέναρξης της στρατιωτικής δράσης – «κινδυνεύει να δημιουργήσει μια αίσθηση αδυναμίας», πρόσθεσε για να καταλήξει ότι το προτεινόμενο πλαίσιο θα σήμαινε ότι «όλα όσα επιτεύχθηκαν με την Επιχείρηση Επική Οργή θα ήταν μάταια!»

Ο Λίντσεϊ Γκράχαμ – ένα από τα γνωστά «γεράκια» του Τραμπ – δήλωσε ότι το προηγούμενο που διαμορφώνεται με το Ιράν να μπορεί να ελέγχει τα Στενά του Ορμούζ και να απειλεί τις πετρελαϊκές υποδομές των γειτόνων του θα αποτελούσε «μια σημαντική μετατόπιση της ισορροπίας δυνάμεων στην περιοχή και με την πάροδο του χρόνου θα ήταν ένας εφιάλτης για το Ισραήλ».

Ο γερουσιαστής Τεντ Κρουζ από το Τέξας δήλωσε ότι ήταν «βαθιά ανήσυχος» για αυτά που άκουγε και ότι «προσευχόταν» οι αναφορές να ήταν λανθασμένες.

«Εάν το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι ένα ιρανικό καθεστώς – που εξακολουθεί να διοικείται από ισλαμιστές που φωνάζουν «θάνατος στην Αμερική» – να λαμβάνει τώρα δισεκατομμύρια δολάρια, να είναι σε θέση να εμπλουτίζει ουράνιο και να αναπτύσσει πυρηνικά όπλα και να έχει αποτελεσματικό έλεγχο στα Στενά του Ορμούζ, τότε αυτό το αποτέλεσμα θα ήταν ένα καταστροφικό λάθος», δήλωσε.

Οι διαφωνίες στο επιτελείο Τραμπ που υπάρχουν από την έναρξη της θητείας του λαμβάνουν πλέον δημόσιες διαστάσεις και καμία επιλογή για τον αμερικανό πρόεδρο δεν είναι εύκολη. Η επανέναρξη των επιθέσεων μπορεί να έφερνε ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα μετά από δύο ή τρεις εβδομάδες, καθώς ο Τραμπ δεν είναι διατεθειμένος να στείλει χερσαία στρατεύματα, που και πάλι θα ήταν αμφίβολο τι ακριβώς θα κατάφερναν όταν μακροχρόνιοι πόλεμοι δεν πέτυχαν στο Ιράκ και το Αφγανιστάν.

Ο Τραμπ ζήτησε από τους Άραβες να προχωρήσουν στις Συμφωνίες του Αβραάμ – Βλέπει θέση και… για το Ιράν

Ο αμερικανικός ιστότοπος Axios ανέφερε ότι ο Τραμπ σε τηλεδιάσκεψη με άραβες ηγέτες της περιοχής το Σάββατο τους ζήτησε να προχωρήσουν τις Συμφωνίες του Αβραάμ με το Ισραήλ, εφόσον υπάρξει συμφωνία με το Ιράν, προκειμένου να προχωρήσει το όραμά του για τη Μέση Ανατολή.

Στη σύσκεψη συμμετείχαν οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ, του Πακιστάν, της Τουρκίας, της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και του Μπαχρέιν.

Οι ηγέτες, ειδικά εκείνοι της Σαουδικής Αραβίας, του Κατάρ και του Πακιστάν που δεν έχουν επίσημες διπλωματικές σχέσεις με το Ισραήλ, εξεπλάγησαν από το αίτημα του Τραμπ. «Υπήρξε σιωπή στη γραμμή και ο Τραμπ αστειεύτηκε και ρώτησε αν είναι ακόμα εκεί», δήλωσε ένας από τους αμερικανούς αξιωματούχους.

Μάλιστα, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Axios, μοιράστηκε με τους συνομιλητές του την αδιανόητη ιδέα να ενταχθεί και η Τεχεράνη κάποια μέρα στις Συμφωνίες του Αβραάμ.

Η επαναφορά του οράματος για τη Μέση Ανατολή, με τη Γάζα ως «Ριβιέρα» και το Ισραήλ σε αγαστή συνεργασία με τις χώρες του Κόλπου, που τινάχτηκε στον αέρα από τον πόλεμο που εξαπέλυσε στο Ιράν έχει σαφώς στόχο να καθησυχάσει αφενός το Τελ Αβίβ που δεν θέλει να υποχωρήσει στον Λίβανο και τα παλαιστινιακά εδάφη, και αφετέρου να μπορέσει ίσως να βρει ένα αφήγημα που θα μπορέσει να παρουσιάσει ως επιτυχία την αποχώρησή του από το Ιράν.