Το «Barcelona» της Bess Wohl είναι ένα σύγχρονο ερωτικό θρίλερ που εξερευνά τα όρια της επιθυμίας, της εξουσίας και της ανθρώπινης αλήθειας. Η ιστορία ξεκινά με μια φαινομενικά τυχαία συνάντηση στη νυχτερινή Barcelona, όταν δύο άγνωστοι από διαφορετικούς κόσμους βρίσκονται μαζί μετά από μια βραδινή έξοδο. Όμως, πίσω από την αρχική ατμόσφαιρα φλερτ και ανεμελιάς, αρχίζουν να αποκαλύπτονται βαθύτερα κίνητρα, μυστικά και ιδεολογικές συγκρούσεις.

Καθώς η νύχτα προχωρά, ο διάλογος μετατρέπεται σε ένα έντονο ψυχολογικό παιχνίδι, όπου η έλξη μπλέκεται με την καχυποψία και η οικειότητα με την αντιπαράθεση. Με γρήγορο ρυθμό, διαδοχικές ανατροπές και έντονη δραματική ένταση, το έργο οδηγεί τους χαρακτήρες -και το κοινό- σε μια επικίνδυνη διαδρομή ανάμεσα στον έρωτα, την πολιτική και την αλήθεια.

Με μόνο δύο πρόσωπα επί σκηνής και μια καταιγιστική εξέλιξη, το «Barcelona» είναι ένα έργο που κρατά τον θεατή σε συνεχή εγρήγορση, αποκαλύπτοντας πόσο εύθραυστες μπορεί να είναι οι ανθρώπινες σχέσεις όταν συγκρούονται οι επιθυμίες, οι ιδέες και οι φόβοι.

«Να τις αφήσεις να συμβούν»

Μιλήσαμε με τους δύο πρωταγωνιστές Μιχάλη Λεβεντογιάννη και Ηλιάνα Μαυρομάτη για την αγριότητα του έρωτα, την καλλιτεχνική τους χημεία, την όποια ταύτισή τους με τον ρόλο.  «Υπάρχει μια στιγμή προς τη μέση του έργου που ο Μανουέλ αφήνει για λίγο τις άμυνές του. Εκεί φαίνεται πιο ευάλωτος. Αυτές οι στιγμές πάντα είναι δύσκολες, γιατί δεν πρέπει να τις «παίξεις». Πρέπει απλώς να τις αφήσεις να συμβούν» μας λέει ο ηθοποιός και ακολουθεί η παρακάτω κουβέντα.

-Τι ήταν αυτό που σε τράβηξε περισσότερο στο έργο Barcelona και στον χαρακτήρα που υποδύεσαι;

Το ότι είναι ένα έργο που συμβαίνει σχεδόν σε πραγματικό χρόνο. Είναι ουσιαστικά μια νύχτα, μια συνάντηση δύο ανθρώπων που ξεκινάει κάπως ανάλαφρα και σιγά σιγά ανοίγει πολύ πιο βαθιά πράγματα. Επίσης, με τράβηξε και ο χαρακτήρας που υποδύομαι, ο Μανουέλ, που είναι ένας άνθρωπος γεμάτος αντιφάσεις. Μπορεί να είναι αστείος, αλλά ταυτόχρονα έχει και μια μοναξιά. Αυτό για έναν ηθοποιό είναι πολύ ωραίο υλικό και του επιτρέπει να αναπτύξει την υποκριτική του.

-Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισες ερμηνευτικά σε αυτή την παράσταση;

Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η αλήθεια της στιγμής. Επειδή είμαστε μόνο δύο άνθρωποι στη σκηνή, δεν υπάρχει κάπου να κρυφτείς. Όλη η παράσταση βασίζεται στο να ακούς πραγματικά τον άλλον και να είσαι παρών. Αν χαθεί αυτό, χάνεται και η ένταση του έργου. Ευτυχώς με την Ηλιάνα έχουμε δουλέψει πολύ καλά τη σκηνική μας σχέση και στην παράσταση έχουμε διαμορφώσει μία ασφαλή και ζεστή συνθήκη για να μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους ρόλους μας.

-Πώς δούλεψες πάνω στη χημεία σου με την Ηλιάνα Μαυρομάτη;

Με την Ηλιάνα λόγω κάποιας συγκυρίας δεν είχαμε πολύ χρόνο να δουλέψουμε, αλλά νομίζω ότι η χημεία στη σκηνή χτίστηκε κυρίως με την αμοιβαία εμπιστοσύνη. Όταν νιώθεις ότι ο άλλος είναι εκεί και σε ακούει πραγματικά, τότε μπορείς να αφεθείς. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό σε ένα έργο που βασίζεται ουσιαστικά στον διάλογο δύο μόνο ανθρώπων.

«Νομίζω ότι όλοι λίγο-πολύ έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση στη ζωή μας. Όταν το κοινό καταλαβαίνει πως το πρόσωπο που βγάζει προς τα έξω ο Μανουέλ κρύβει από πίσω τόσα άλλα συναισθήματα, νομίζω πως έρχεται κοντά στον ήρωα και μοιράζεται την αγωνία του»

-Υπάρχει κάποια σκηνή που σε δυσκόλεψε ιδιαίτερα ή σε άγγιξε προσωπικά;

Ναι, υπάρχει μια στιγμή προς τη μέση του εργου που ο Μανουέλ αφήνει για λίγο τις άμυνές του. Εκεί φαίνεται πιο ευάλωτος. Αυτές οι στιγμές πάντα είναι δύσκολες, γιατί δεν πρέπει να τις «παίξεις». Πρέπει απλώς να τις αφήσεις να συμβούν.

-Πιστεύεις ότι το κοινό θα ταυτιστεί με τον χαρακτήρα σου; Σε ποιο σημείο;

Νομίζω ναι. Γιατί ο Μανουέλ είναι ένας άνθρωπος που θέλει να δείχνει σίγουρος, αλλά μέσα του έχει ανασφάλεια και ανάγκη για σύνδεση. Και νομίζω ότι όλοι λίγο-πολύ έχουμε βρεθεί σε αυτή τη θέση στη ζωή μας. Όταν το κοινό καταλαβαίνει πως το πρόσωπο που βγάζει προς τα έξω ο Μανουέλ κρύβει από πίσω τόσα άλλα συναισθήματα, νομίζω πως έρχεται κοντά στον ήρωα και μοιράζεται την αγωνία του.

-Αν έπρεπε να περιγράψεις την παράσταση με τρεις λέξεις, ποιες θα ήταν;

Οικειότητα. Ένταση. Αλήθεια.

Μοναξιά ίσον κενό και άλλες μονολεκτικές αλήθειες

Ζητήσαμε από τον Μιχάλη Λεβεντογιάννη να παίξουμε ένα ψυχολογικό παιγχίδι ερωταπαντήσεων με μία μόνο λέξη. Ιδού το αποτέλεσμα.

Θέατρο -Έκθεση
Ρόλος – Ευθύνη
Πρόβες – Ρυθμός
Έρωτας – Ένταση
Πόλεμος – Απώλεια
Χειραγώγηση – Έλεγχος
Ψυχολογικό θρίλερ – Σασπένς
Πολιτικό υπόβαθρο – Ιδεολογία
Ιστορία – Μνήμη
Σχέσεις εξουσίας – Διεκδίκηση
Ευρώπη – Κρίση
Barcelona – Μυστικό
Ταυτότητα – Ρίζες
Εντάσεις και συγκρούσεις – Ρήξη
Σκηνική λιτότητα – Αφαίρεση
Δυνατή ερμηνεία – Αλήθεια
Αστική ατμόσφαιρα – Τσιμέντο
Ζευγάρι – Καθρέφτης
Ερωτική χημεία – Έλξη
Απογοήτευση – Ματαίωση
Συνύπαρξη – Συμβίωση
Ανθρώπινη φύση – Ανάγκη
Μοναξιά – Κενό
Πάθος – Ορμή
Μυστήριο – Άγνωστο
Νυχτερινή συνάντηση – Μυστικότητα
Ρεαλισμός – Αλήθεια

«Το στοιχείο του ρεαλισμού»

«Δυστυχώς θα πω ότι το έργο είναι εξαιρετικά επίκαιρο ιδίως σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, τόσο που πολλές φορές πάνω στη σκηνή έρχομαι σε δύσκολη θέση να αρθρώσω τα λόγια του κειμένου, γιατί νιώθω ότι ανοίγουν τραύματα πολύ σύγχρονα» μας λέει η Ηλιάνα Μαυρομάτη μεταξύ άλλων. Ακολουθεί η κουβέντα μας.

-Τι σε συγκίνησε περισσότερο όταν διάβασες το κείμενο του έργου Barcelona;

Το πρώτο που με συγκίνησε είναι το γεγονός ότι ένα τόσο σύγχρονο έργο που συνομιλεί με τη  σημερινή πραγματικότητα του θεατή, είναι τόσο καλογραμμένο και σωστά δομημένο. Με συγκίνησε δηλαδή σε επίπεδο δραματουργίας. Και έπειτα ήρθε η σύνδεση με τους χαρακτήρες και την ιστορία. Ένα ακόμα στοιχείο που προσωπικά με τράβηξε, είναι εκείνο του ρεαλισμού, που επίσης με συγκινεί καλλιτεχνικά.

-Πώς προσεγγίζεις έναν τόσο συναισθηματικά φορτισμένο ρόλο;

Είμαι τυχερή γιατί ο συγκεκριμένος ρόλος είναι πολύ πλούσιος σε συναισθήματα εναλλαγές και χρώματα. Αυτό μου δίνει τη δυνατότητα να κάνω και εγώ ένα πολύ ενδιαφέρον και πλούσιο ταξίδι πάνω στη σκηνή σε κάθε παράσταση ανακαλύπτοντας όλες αυτές τις ψυχολογικές διαδρομές και τις συναισθηματικές μεταπτώσεις. Κατά τα άλλα προσεγγίσω το συγκεκριμένο ρόλο όπως και κάθε άλλο ρόλο χτίζοντας το παρελθόν του το βιογραφικό του τις προθέσεις του τις επιθυμίες του τα απωθημένα του και τους βασικούς τους στόχους. Πολύ βοηθητικό για μένα στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν να βρω και την έντονη σωματικότητα της Αϊρίν και τις σωματικές τις ποιότητες.

-Πώς βιώνεις τη συνεργασία σου με τον Μιχάλη Λεβεντογιάννη στη σκηνή;

Ο Μιχάλης είναι ένας εξαιρετικός συνεργάτης. Όπως επίσης και ένας πολύ γενναιόδωρος ηθοποιός, πάντα παρών πάνω στη σκηνή και πάντα έτοιμος να ανταποκριθεί σε οποιοδήποτε ερέθισμα. Η επικοινωνία μας στη σκηνή είναι βαθιά και αυτονόητη, παρότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που συναντηθήκαμε.

«Νομίζω ότι το βασικό μήνυμα πέρα από το πολιτικό σκέλος του έργου, είναι το ότι όλοι μας μπορούμε να υπερβούμε τον εαυτό μας, να ξεπεράσουμε τα τραύματα μας, να παρακάμψουμε τα στερεότυπα μέσα στα οποία μεγαλώνουμε»

-Ποιο είναι το βασικό μήνυμα που θεωρείς ότι μεταφέρει η παράσταση στο κοινό;

Νομίζω ότι το βασικό μήνυμα πέρα από το πολιτικό σκέλος του έργου, είναι το ότι όλοι μας μπορούμε να υπερβούμε τον εαυτό μας, να ξεπεράσουμε τα τραύματα μας, να παρακάμψουμε τα στερεότυπα μέσα στα οποία μεγαλώνουμε, πολιτισμικά, θρησκευτικά, γλωσσικά που διαμορφώνουν το χαρακτήρα και τις αντιλήψεις μας και να συνδεθούμε με τον Άλλον . Αυτή η σύνδεση μπορεί να αποτελέσει την προσωπική μας «Σωτηρία» αλλά και τη συλλογική μας ενότητα.

-Πόσο επίκαιρο θεωρείς το έργο Barcelona στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα;

Δυστυχώς θα πω το έργο είναι εξαιρετικά επίκαιρο ιδίως σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο, τόσο που πολλές φορές πάνω στη σκηνή έρχομαι σε δύσκολη θέση να αρθρώσω τα λόγια του κειμένου, γιατί νιώθω ότι ανοίγουν τραύματα πολύ σύγχρονα.

-Είναι ο έρωτας πόλεμος;

Κατά μία έννοια ναι ο έρωτας είναι πόλεμος γιατί μέσα από την σύγκρουση με τον άλλον, που είναι αναγκαία για να συναντηθούν οι χαώδεις κόσμοι μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με την αναγκαιότητα της αλλαγής και της μετακίνησης. Ο έρωτας μας φέρνει αντιμέτωπους με τα ακραία όρια των αντιλήψεων και της προσωπικότητας μας, προκειμένου να δημιουργηθεί ένας νέος κοινός τόπος.

Ευρώπη ίσον εξιδανίκευση και άλλες μονολεκτικές αλήθειες

Ζητήσαμε από την Ηλιάνα Μαυρομάτη να παίξουμε ένα ψυχολογικό παιγχίδι ερωταπαντήσεων με μία μόνο λέξη. Ιδού το αποτέλεσμα.

Θέατρο – Επικοινωνία

Ρόλος – Ερμηνεία
Πρόβες – Διασκέδαση
Έρωτας – Πάθος
Πόλεμος – Επικαιρότητα
Χειραγώγηση – Τοξικότητα
Ψυχολογικό θρίλερ – Αγωνία
Πολιτικό υπόβαθρο – Παιδεία
Ιστορία – Μνήμη
Σχέσεις εξουσίας – Όπου φύγει φύγει
Ευρώπη – Εξιδανίκευση.
Barcelona – Πτι Παλαί
Ταυτότητα – Παράδοση
Εντάσεις και συγκρούσεις – Χωρισμός
Σκηνική λιτότητα – Αλήθεια
Δυνατή ερμηνεία – Βάθος
Αστική ατμόσφαιρα – Βουή
Ζευγάρι – Δύναμη
Ερωτική χημεία – Μυρωδιά
Απογοήτευση – Απομυθοποίηση
Συνύπαρξη – Υποχωρήσεις
Ανθρώπινη φύση – Ευμετάβλητη
Μοναξιά – Απαραίτητη
Πάθος – Κόκκινο
Μυστήριο – Σασπένς
Νυχτερινή συνάντηση – Φλερτ
Ρεαλισμός – Αγάπη

Ταυτότητα της παράστασης:

Σκηνοθεσία – Απόδοση: Πάρις Ερωτοκρίτου
Κίνηση – Σεσίλ Μικρούτσικου
Μετάφραση: Μάκης Παπαδημητρίου
Σκηνικό – κοστούμια: Άννα Ζούλια
Μουσική: Γιάννης Χριστοφίδης
Φωτισμοί: Ιωάννου Αθανασίου – Τάσος Παλαιορούτας
Φωτογραφίες : Γιώργος Καπλανίδης

Παίζουν: Μιχάλης Λεβεντογιάννης, Ηλιάνα Μαυρομάτη

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Πτι Παλαί – Ριζάρη 24, Παγκράτι

Προπώληση εισιτηρίων inTickets

*Από τις 17 έως τις Απριλίου 2026 η παράσταση περιοδεύει στη Θεσσαλονίκη / RADIO CITY THEATRE, Βας. Όλγας 11 & Παρασκευοπούλου 9

Προπώληση εισιτηρίων inTickets 

*Από τις 22 έως τις 24 Μαΐου 2026 η παράσταση περιοδεύει στην Πάτρα /  Κινηματοθέατρο Πάνθεον, Γούναρη 34

Προπώληση εισιτηρίων inTickets