Ισραήλ: Συγκλονίζει πατέρας ομήρων της Χαμάς

Στον κήπο του σπιτιού του στο κεντρικό Ισραήλ, ο Yoni Asher δείχνει σε δημοσιογράφο του BBC ένα βίντεο στο τηλέφωνό του. Είναι από τα δύο μικρά κορίτσια του, που κάθονται σε ένα κρεβάτι και τραγουδούν το Happy Birthday. Η Raz, η μεγαλύτερη με μακριά ξανθά μαλλιά, είναι μόλις τεσσάρων ετών. Η αδερφή της Aviv, πιο μελαχρινή, σαν τον μπαμπά της, είναι μόλις δύο. «Το έφτιαξαν για τα γενέθλιά μου τον Ιούλιο», λέει. Τέσσερις μήνες μετά, ο 37χρονος πατέρας και σύζυγος είναι μόνος στο σπίτι.

Οι μικρές μαζί με τη μητέρα τους  Doron αιχμαλωτίστηκαν στις 7 Οκτωβρίου από την Χαμάς. Θεωρείται ότι είναι από τις νεότερες από τους 240 ομήρους που κρατούνται στη Γάζα. «Είχαν επισκεφτεί τη γιαγιά τους για τις διακοπές στο Nir Oz,», λέει ο 37χρονος πατέρας. Το ισραηλινό κιμπούτς βρίσκεται μόλις δύο μίλια από τη Γάζα. Ήταν μια από τις κοινότητες που επλήγησαν περισσότερο από την επίθεση, καθώς ένας στους τέσσερις από αυτούς που ζούσαν εκεί πιστεύεται ότι σκοτώθηκε ή απήχθη από τη Χαμάς.

«Τα παιδιά είναι παιδιά, δεν έχει σημασία από ποια χώρα είναι. Τα παιδιά πρέπει να είναι εκτός αντιπαράθεσης. Δεν μπορώ να μισήσω ούτε τα παιδιά των λεγόμενων εχθρών μου. Πώς μπορείς να μισείς ένα παιδί;»

Ο ίδιος δεν ήταν με την οικογένειά του εκείνη την ημέρα. Είχε μείνει σπίτι για δουλειά, εκατό μίλια μακριά. Η πρώτη επιβεβαίωση ότι η οικογένειά του είχε απαχθεί από τη Χαμάς ήρθε σε ένα βίντεο που δημοσιεύτηκε στο TikTok από το εσωτερικό της Γάζας. Στο βίντεο διάρκειας πέντε δευτερολέπτων, φαίνεται η σύζυγός του, ακόμα με το νυχτικό της στριμωγμένη σε ένα μηχανοκίνητο καρότσι που περιβάλλεται από ένοπλους της Χαμάς. Η Raz είναι εκεί με ένα ροζ καλοκαιρινό φόρεμα. «Αυτό είναι το χέρι της Aviv», λέει ο Yoni Asher δείχνοντας πέντε μικροσκοπικά δάχτυλα που απλώνονται προς τη μητέρα της.

Η Raz

Αυτό έγινε πριν από περισσότερες από τρεις εβδομάδες. Ο 37χρονος πατέρας δεν έχει δει ούτε έχει ακούσει την οικογένειά του από τότε. Η γιαγιά τους, Efrat Katz, , βρέθηκε νεκρή. Ο σύντροφός της, Gadi Mozes, που επίσης απήχθη, αγνοείται. «Ο μόνος τρόπος να το περιγράψεις είναι η κόλαση», λέει.«Είναι ο ορισμός της κόλασης».

«Πώς μπορώ να φάω όταν δεν ξέρω τι τρώει η οικογένειά μου; Πώς μπορώ να κοιμηθώ όταν δεν ξέρω αν είναι κρύα ή πολύ ζεστά;» «Ως πατέρας, αν είδατε ποτέ τα παιδιά σας να χοροπηδούν στο κρεβάτι ή στον καναπέ, ανησυχείτε ότι θα πέσουν με το κεφάλι τους. Φανταστείτε λοιπόν πώς νιώθω σε αυτή την κατάσταση. Όλα είναι τρομακτικά για μένα».

«Πώς μπορείς να μισείς ένα παιδί;»

Προς το παρόν, το μόνο που έχει ο Yoni είναι αναμνήσεις. Και μέσα στο σπίτι της οικογένειας, είναι παντού. Φωτογραφίες και παιδικά έργα στον τοίχο. Μικροσκοπικά αποτυπώματα χεριών σε κόκκινο χρώμα.«Τους άρεσε να ζωγραφίζουν. Η Raz το έκανε αυτό για μένα» λέει ο Yoni, δείχνοντας μια φιγούρα που μοιάζει με κινούμενα σχέδια σε έναν πίνακα με καρφίτσα που προορίζεται να του μοιάζει. «Μου είπε ότι είναι υπερήρωας».

Η Aviv είναι μόλις δύο ετών. Αυτή και η αδερφή της είναι από τους νεότερους που πιστεύεται ότι κρατούνται στη Γάζα. «Πάντα τους άρεσε να προσποιούνται ότι μαγειρεύουν για μένα».

Ο δημοσιογράφος του BBC ρωτάει τον τραγικό πατέρα και σύζυγο πώς αισθάνεται για τα δεινά στη Γάζα, που δέχεται ισραηλινούς βομβαρδισμούς για σχεδόν ένα μήνα και όπου σύμφωνα με τα Ηνωμένα, χιλιάδες παιδιά έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί.

Η Aviv

«Τα παιδιά είναι παιδιά, δεν έχει σημασία από ποια χώρα είναι. Τα παιδιά πρέπει να είναι εκτός αντιπαράθεσης. Δεν μπορώ να μισήσω ούτε τα παιδιά των λεγόμενων εχθρών μου. Πώς μπορείς να μισείς ένα παιδί;»

Και τι γίνεται με τα βίντεο ομήρων που κυκλοφόρησε η Χαμάς; «Δεν ήταν εύκολο να τα βλέπεις», απαντά ο Yoni. «Είναι αυτοί που απήχθησαν. Η Χαμάς τους εκμεταλλεύεται με κυνικό και τρομακτικό τρόπο, προκειμένου να κάνει κάποιου είδους ψυχολογικό πόλεμο».

Σε ηλικία 37 ετών, ο ίδιος γνώρισε τη σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων σε όλη του τη ζωή. Οι γονείς του το ήξεραν πριν από αυτόν. Αλλά για αυτόν, η 7η Οκτωβρίου είναι προφανώς η χειρότερη στιγμή. «Είναι μια μέρα Ολοκαυτώματος», λέει χαρακτηριστικά.

«Ξέρω ότι είναι μια σκληρή λέξη. Αλλά εκείνη η μέρα ήταν η χειρότερη στην ιστορία του εβραϊκού λαού και του ισραηλινού λαού.» Θα μπορέσει ποτέ το Ισραήλ να ξεπεράσει το συλλογικό του τραύμα; «Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Είναι σαν τη δική μου προσωπική υπόθεση. Είτε θα παλέψω ή θα χαθώ», λέει. «Πρέπει να ανακάμψουμε. Θα είναι πολύ δύσκολο. Αλλά πιστεύω ότι μακροπρόθεσμα, το έθνος μας θα ανακάμψει».

Προς το παρόν, όμως, το μόνο που μπορεί να κάνει ο Yoni είναι να περιμένει, να ελπίζει και να διηγείται την ιστορία της οικογένειάς του.