Τα λουκέτα που δεν έρχονται…

Η καταναλωτική κίνηση στις εκπτώσεις λογικά πρέπει να έχει μηδενιστεί εδώ και χρόνια. Ούτε πελάτης, σύμφωνα με τα όσα έλεγαν οι συνδικαλιστές κατά καιρούς, δεν πρέπει να μπαίνει στα καταστήματα των μελών τους. Τι άλλο μπορεί να ισχύει όταν σταθερά, όσο θυμόμαστε τον εαυτό μας, η αγορά υποχωρεί κάθε χρόνο 20%-30% την περίοδο των εκπτώσεων. Ενώ σταθερά, σύμφωνα με τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, οι πελάτες «απλά κοιτούν και κάνουν έρευνα αγοράς χωρίς να ψωνίζουν». Εχει γεμίσει η Ελλάδα πελάτες… Πουαρό που μονίμως ψάχνουν την κατάλληλη τιμή αλλά δεν τη βρίσκουν. Προφανώς έχει γεμίσει και με μικροεπιχειρηματίες… Χουντίνι, οι οποίοι με έναν περίεργο τρόπο έχουν καταφέρει να επιβιώνουν, ενώ δεν μπαίνει ποτέ πελάτης στα καταστήματά τους.

Στην Ελλάδα λειτουργούν περίπου 780.000 ιδιωτικές επιχειρήσεις που απασχολούν 2,2 εκατ. εργαζομένους. Οι κλάδοι με το μεγαλύτερο πλήθος επιχειρήσεων ήταν το χονδρικό και λιανικό εμπόριο με 253.000 επιχειρήσεις και οι υπηρεσίες παροχής καταλύματος και εστίασης με 117.000 επιχειρήσεις. Κάπου εκεί είναι τα μεγέθη. Κάθε χρόνο κάποιες επιχειρήσεις κλείνουν, κάποιες άλλες ανοίγουν. Η τάση της δεκαετίας 2008-2018 ήταν πράγματι μια μείωση της τάξης του 25% στο σύνολο των επιχειρήσεων. Σε έναν βαθμό και αναμενόμενο λόγω της τεράστιας κρίσης που πέρασε η χώρα. Ομως έκτοτε και λόγω της πανδημίας – αλλά όχι απαραίτητα εξαιτίας της – συνεχίστηκαν οι «εφιαλτικές» εκτιμήσεις.

Τον Μάιο του 2021, σύμφωνα με τους συνδικαλιστές, 4 στις 10 ΜμΕ έβλεπαν λουκέτο μετά την πανδημία. Η εφημερίδα «Αυγή» το ποσοτικοποιούσε. Εγραφε για 200.000 πιθανά λουκέτα. Τον περασμένο Σεπτέμβριο άλλη «έρευνα» έλεγε ότι σχεδόν μία στις δύο επιχειρήσεις εστίασης (48,5%) θεωρούσε πολύ πιθανό και αρκετά πιθανό το ενδεχόμενο να κλείσει το επόμενο διάστημα. Και τούτο γιατί στα συσσωρευμένα προβλήματα που υπήρχαν λόγω του πολύμηνου lockdown το 2020 και το 2021, προβλήματα όπως διόγκωση οφειλών, μείωση τζίρου και απουσία κερδών, θα προσετίθετο τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου ένα ακόμη: αυτό της απαγόρευσης εισόδου στους κλειστούς χώρους της εστίασης μη εμβολιασμένων πολιτών ή όσων δεν έχουν νοσήσει από COVID-19 τους τελευταίους έξι μήνες. Πέρασε η 13η Σεπτεμβρίου, λουκέτα με την ένταση που μας έλεγαν – ούτε με μικρότερη – δεν είδαμε. Ηρθε τώρα η 6η Νοεμβρίου, που η υποχρεωτικότητα και οι έλεγχοι των τεστ θα φέρουν, σύμφωνα με τους συνδικαλιστές, νέα λουκέτα. Προφανώς θα κλείσουν και οι τελευταίοι… Ή μήπως όχι; Πλέον οι δηλώσεις, πάντα των συνδικαλιστών, κάνουν λόγο για 2.000 λουκέτα στην εστίαση. Οταν εισέρχονται ωστόσο σε συγκεκριμενοποίηση των όσων λένε κάνουν λόγο για 6 λουκέτα σε wine bar στον Χολαργό και αντίστοιχη εικόνα… σε Αγία Παρασκευή και Κηφισιά. Δεν μας λένε πόσα νέα άνοιξαν, αλλά είναι σαφές ότι κάποια κλείνουν… Εχουν πέσει έξω σε κάθε πρόβλεψη για την επίπτωση του COVID στις επιχειρήσεις τους και ακόμα επιμένουν. Για να μην τους αδικήσουμε, σημαντικοί οικονομολόγοι παγκοσμίως έχουν αποτύχει να προβλέψουν τις οικονομικές επιπτώσεις της πανδημίας.

Μια έρευνα της διαΝΕΟσις έδειξε ότι το 82,6% των εργαζομένων παρέχει τις υπηρεσίες του στον χώρο εργασίας. Μόλις το 9,7% εργάζεται εξ αποστάσεως με τηλεργασία. Αρα όσοι παγκοσμίως προέβλεπαν ότι η τηλεργασία θα μείνει διαψεύστηκαν. Αυτό όμως που επίσης ενδιαφέρει είναι ότι στην ίδια έρευνα (Metron Analysis) μόλις το 0,2% των εργαζομένων τον Οκτώβριο δήλωσε ότι δεν εργάζεται επειδή έκλεισε η επιχείρηση που τον απασχολούσε. Το αντίστοιχο ποσοστό τον Μάιο ήταν 1,6% και τον Ιανουάριο στο 5,5%. Επαναλαμβάνω, μόλις το 0,2%…