Τα Εξάρχεια της αλληλεγγύης, των καταλήψεων, της αγωνιστικότητας και των καλλιτεχνικών ανησυχιών παρουσιάζει σε δημοσίευμά της στον New Yorker η αρθρογράφος και σκιτσογράφος Μόλι Κράμπαπλ (Molly Crabapple).

Το ρεπορτάζ με τίτλο «Η επίθεση στα Εξάρχεια, το αναρχικό καταφύγιο της Αθήνας» συνοδεύεται από τρία υπέροχα σκίτσα της Crabapple, εμπνευσμένα από τη κεντρική συνοικία των Αθηνών.

Στο δημοσίευμα, γίνεται κυρίως λόγος για το πώς η εκκένωση των καταλήψεων που φιλοξενούσαν πρόσφυγες έχει επηρεάσει την περιοχή.

«Πόρτες έσπαγαν λίγο πριν ξημερώσει, τα όπλα υψώνονταν…»

Ξεκινά με την εκκένωση της κατάληψης επί της Σπύρου Τρικούπη τον περασμένο Αύγουστο, μέσα από τα μάτια του Ραφί, ενός Αφγανού πρόσφυγα που ζούσε εκεί.

Από το 2015 ο Ραφί ζούσε ανάμεσα σε ενενήντα άτομα από την Ερυθραία, το Ιράν, το Αφγανιστάν και το Κουρδιστάν, «σαν να είμαστε μια μεγάλη οικογένεια», όπως δηλώνει.

Ωστόσο, «ο Ραφί φοβόταν αυτή τη μέρα από τον Ιούνιο, οπότε ο Κώστας Μπακογιάννης εξελέγη δήμαρχος Αθηναίων με την υπόσχεση να επαναφέρει τον νόμο και την τάξη στα Εξάρχεια».

Η σκιτσογράφος αναφέρει ότι ο νεοεκλεγείς δήμαρχος ζήτησε τη συνδρομή της Αστυνομίας για να καθαρίσουν τα συνεργεία του δήμου την πλατεία Εξαρχείων από τα γκράφιτι, ενώ μεταδίδει πως φίλοι της της διηγήθηκαν ότι ένας bartender έπεσε θύμα ξυλοδαρμού, αλλά και τη μεγάλη επιχείρηση εκκένωσης του Βοξ.

«Η κατάληψη της Σπύρου Τρικούπη ήταν η πρώτη στην οποία εισέβαλαν οι αστυνομικές δυνάμεις», αναφέρει το άρθρο. «Μέσα στους επόμενους δύο μήνες, έκλεισαν τουλάχιστον επτά ακόμα καταλήψεις στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων».

«Οι λεπτομέρειες που περιγράφει ο Ραφί επαναλήφθηκαν πολλές φορές: πόρτες έσπαγαν λίγο πριν ξημερώσει, τα όπλα υψώνονταν, τα δωμάτια ελέγχονταν εξονυχιστικά, οι μετανάστες χωρίς χαρτιά μεταφέρονταν σε κέντρα κράτησης, ενώ όσοι είχαν σε καταυλισμούς προσφύγων εκτός Αττικής».

Το αναρχικό προπύργιο των Εξαρχείων

Στη συνέχεια, σημειώνεται η διακηρυγμένη πρόθεση της κυβέρνησης αλλά και του νέου Δημάρχου της Αθήνας, να «καθαρίσει» την περιοχή καθώς και η απόφαση του κυρίου Μητσοτάκη να απελάσει δέκα χιλιάδες ανθρώπους μέχρι το τέλος του 2020.

Όπως αναφέρει το άρθρο, «για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, η νέα κυβέρνηση ισοδυναμούσε με άμεση απειλή. ‘Όταν ήρθε η Νέα Δημοκρατία στην εξουσία, στόχος έγινε το σπάσιμο της κοινότητας’, μας λέει ο Rafi».

Ακολούθως, περιγράφεται η πλούσια ριζοσπαστική, αντιεξουσιαστική, ελευθεριακή ιστορία της περιοχής, από τα Δεκεμβριανά ως τις μέρες μας.

«Σήμερα, τα Εξάρχεια αποτελούν ένα αναρχικό προπύργιο γεμάτο γκραφίτι, έδρα καταλήψεων, καφέ, βιβλιοπωλείων και κοινωνικών κέντρων… Συγχρόνως, οι δρόμοι των Εξαρχείων, έχουν λειτουργήσει ως μια όαση για μετανάστες χωρίς έγγραφα. Μετά την μαζική είσοδο προσφύγων το 2015, οι αναρχικοί συνεργάστηκαν με ακτιβιστές του μεταναστευτικού για να προσφέρουν στέγη σε πρόσφυγες όσο αυτοί περίμεναν τους παράνομους διακινητές για να τους οδηγήσουν στην γερμανική γη της επαγγελίας. Στα χρόνια που ακολούθησαν, χιλιάδες πρόσφυγες βρήκαν καταφύγιο σε καταλήψεις της περιοχής. Όπως μου είπε ο Walid, ένας Αφγανός χωρίς τα απαραίτητα έγγραφα, «Τα Εξάρχεια είναι ένα σούπερ ωραίο μέρος. Για μένα είναι ένα ειρηνικό μέρος όπου νιώθω ότι δεν κινδυνεύω να συλληφθώ».

Γράψτε το σχόλιο σας