Είμαι σίγουρος ότι όσοι και όσες παρακολουθήσατε χθες το βράδυ την έρευνα της τηλεόρασης του Σκάι για τα τραγικά γεγονότα που έλαβαν χώρα στο Μάτι τον περασμένο Ιούλιο θα νιώθετε συγκλονισμένοι από αυτά που είδατε και ακούσατε.
Η ολοφάνερη ανικανότητα των ιθυνόντων να διαχειριστούν την κρίσιμη κατάσταση, τα θλιβερά επικοινωνιακά παιχνίδια του κυβερνητικού μηχανισμού, η παντελής έλλειψη συντονισμού των αρμόδιων φορέων και η απουσία της αναγκαίας για την αντιμετώπιση της πύρινης λαίλαπας υλικοτεχνικής υποδομής, σε πλήρη αντιδιαστολή με την ψυχραιμία και την αξιοπρέπεια που επέδειξαν τα θύματα της τραγωδίας, είναι ηλίου φαεινότερα μετά την παρουσίαση των χθεσινοβραδινών ηχητικών καταγραφών.
Τα γεγονότα, οι απώλειες και τα ντοκουμέντα μιλούν από μόνα τους, δικαιολογίες δε χωρούν.
Βεβαίως, εάν θέλουμε να είμαστε στο μέτρο του δυνατού αντικειμενικοί στις κρίσεις μας, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι τα πράγματα δε θα είχαν εξελιχθεί πολύ διαφορετικά εκείνη την αποφράδα ημέρα, εάν ήταν στα πράγματα κάποια άλλα πρόσωπα.
Και τούτο, διότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι, κατά την άποψή μου, πρόβλημα προσώπων, αλλά πρόβλημα κοινωνικών δομών και παιδείας. Ας μην τρέφουμε ψευδαισθήσεις: ένας πιο αποφασιστικός και πιο δραστήριος πρωθυπουργός, δυο-τρεις αρμόδιοι υπουργοί με περισσότερες ικανότητες, δυο-τρεις ανώτατοι αξιωματικοί των Σωμάτων Ασφαλείας με καλύτερα αντανακλαστικά δε θα είχαν αποτρέψει την εν λόγω τραγωδία στην ανοχύρωτη από υλικής και πνευματικής απόψεως χώρα μας.
Στην καλύτερη περίπτωση θα είχαν περιορίσει κάπως το μέγεθός της, θα είχαν προκαλέσει σε μικρότερο βαθμό τη νοημοσύνη των πολιτών, την οργή και την αγανάκτηση της κοινής γνώμης.
Δυστυχώς, τέτοιου είδους τραγωδίες θα επαναλαμβάνονται στη χώρα μας όσο καταπατούμε ως πολίτες τους νόμους και τους κανόνες, όσο ανεχόμαστε ή και υποθάλπουμε την ολοένα και μεγαλύτερη έκπτωση των αξιών και απαξίωση των θεσμών, όσο θεωρούμε φυσιολογική την απαιδευσία και την έλλειψη κοινωνικής αγωγής — το λεγόμενο επίπεδο ύφους που αποκάλυψε, μεταξύ άλλων, η έρευνα του Αλέξη Παπαχελά, ο ιδιαίτερος τρόπος με τον οποίον διατύπωναν τα συναισθήματα και τις σκέψεις τους κρατικοί λειτουργοί που ενεπλάκησαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην όλη επιχείρηση, μόνο έντονη ανησυχία και απαισιοδοξία μπορεί να γεννήσει.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, το να λέει κάποιος παθολογικά ψέματα δεν θεωρείται ξεχωριστή ψυχική διαταραχή. Πρόκειται περισσότερο για ένα μοτίβο συμπεριφοράς
Σε παγκόσμια πρώτη από τον καλλιτεχνικό οργανισμό Altera Pars το «Lost & Found» της Nalini Vidoolah Mootoosamy, σε μετάφραση και σκηνοθεσία Πέτρου Νάκου, συνεχίζει την πορεία του και μετά το Πάσχα.
Η παράσταση «Η Ευτυχία της Αργιθέας» επιχειρεί να δώσει φωνή σε όσες ζωές έμειναν στο περιθώριο της Ιστορίας, χωρίς εξιδανίκευση και χωρίς διδακτισμό — μόνο με παρουσία.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας