Πώς να ονομάσουμε το παιχνίδι με τις λογοτεχνικές πηγές; Ανακίνηση και αναδιάταξη των προγενέστερων (παλαιότερων ή νεότερων) κειμένων; Ενταξή τους σε ένα καινούργιο, ριζικά διαφορετικό πλαίσιο συμφραζομένων; Βαθμιαία εξασθένησή τους (μέχρι και την τελική τους εξάρθρωση) διά της μεθόδου της παρωδίας; Αναθεώρησή τους με έναν τρόπο που να μη διαταράσσει καθ’ ολοκληρίαν το αρχικό νόημα και την πρωταρχική μορφή τους; Περιδιάβαση του συγγραφέα σε μιαν εποχή ή σε μια περίοδο της λογοτεχνίας που έχει τη δυνατότητα να απευθύνει κάποιο νεύμα στο δικό του παρόν; Οποια ονομασία κι αν διαλέξουμε τελικά, ο κανόνας δεν μεταβάλλεται και δεν είναι άλλος από τον κανόνα της διακειμενικότητας που έχει τις ρίζες του στον μοντερνισμό αλλά ανθεί τα μάλα στα μεταμοντέρνα (ή και τα μετά τον μεταμοντερνισμό) χρόνια μας.

Διαβάστε περισσότερα εδώ

Ειδήσεις Σήμερα: