Βραβευμένες ταινίες χωρίς αντίκτυπο
Ορισμένες σκέψεις για τη σχέση του ελληνικού κοινού με τις ταινίες ύστερα από τη χθεσινή απονομή των βραβείων της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου
Ας θέσουμε μερικά ερωτήματα όσο πιο απλά μπορούμε. Εχουν κάποιον αντίκτυπο τα βραβεία Ιρις της Ακαδημίας Κινηματογράφου; Πριν απαντήσουμε πρέπει να διευκρινίσουμε τι εννοούμε χρησιμοποιώντας τη λέξη «αντίκτυπος». Θα μπορούσαν να παρακινήσουν το κοινό να αναζητήσει τις βραβευμένες ταινίες; Μήπως πρέπει πριν απ’ όλα να διευκρινίσουμε τι εννοούμε χρησιμοποιώντας τη λέξη «κοινό»; Προφανώς, εννοούμε το κοινό που σηκώνεται μαζικά από τις πολυθρόνες του σπιτιού του για να παρακολουθήσει μια ελληνική ταινία. Κατά μέσο όρο, ο Ελληνας πηγαίνει στο σινεμά μια φορά τον χρόνο (κι όμως, είναι αλήθεια, τα νούμερα αυτό λένε). Πριν από την Ακαδημία, είχαμε τα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας, και φυσικά έχουμε ακόμα το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (δίχως να υπάρχει καμία ανησυχία για τη μακροβιότητα τού – ανεβασμένου τελευταία – θεσμού). Γιατί το κοινό εγκατέλειψε την ελληνική ταινία εκεί στις αρχές της δεκαετίας του 1980; Εφταιγε το ίδιο το σινεμά, έφταιγαν οι αποθεωτικές κριτικές για ταινίες που πιθανότατα δεν το άξιζαν, έφταιγε η ανεμελιά της μεταπολιτευτικής Ελλάδος (που δεν ήθελε να πολυσκοτίζεται με βαρείς προβληματισμούς) ή οι άκυρες βραβεύσεις; Λίγο απ’ όλα, για να δώσουμε επιτέλους μια απάντηση.
- ΗΠΑ – Ιράν: Δοκιμάζεται η εκεχειρία, αντικρουόμενες δηλώσεις για τις διαπραγματεύσεις – Τι συμφώνησαν Ισραήλ και Λίβανος
- Οδηγός: Τα 10+4 «κλειδιά» για ανακαίνιση χωρίς εκπλήξεις
- Συνταγή: Καλοκαιρινό μπριάμ
- Αφθώδης πυρετός στη Λέσβο: Η διαφωνία ανάμεσα σε ΥΠΑΑΤ και ΥΠΕΝ για την επιλογή του ΧΥΤΑ και τα πολλά προβλήματα στον χώρο
- Χειρότερες οι υπηρεσίες υγείας όταν οι νοσηλευτές έχουν burnout
- Πολυνομοσχέδιο: Μέτρα για στεγαστικό και νοικοκυριά, αναδρομικές αυξήσεις σε συντάξεις
