Επιστροφή της Ρεάλ σε φάιναλ φορ με στόχο τον 10ο τίτλο

Μετά από απουσία ενός χρόνου, η Ρεάλ Μαδρίτης, η «βασίλισσα» της Ευρώπης με τα περισσότερα τρόπαια στην κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση (9), προκρίθηκε στο φάιναλ φορ της Euroleague, όπου καλείται να βγει… ζωντανή από το «νοκ άουτ» ημιτελικό και πάλι απέναντι στη Φενερμπαχτσέ, σε ένα επανάληψη του αγώνα του 2015, όταν και έκαμψε την αντίσταση της τουρκικής ομάδας και στον τελικό δεν δυσκολεύτηκε απέναντι στον Ολυμπιακό, κατακτώντας το πολυπόθητο τρόπαιο.

Η Ρεάλ, στην όγδοη συμμετοχή της σε φάιναλ φορ Ευρωλίγκας (1993, 1995, 1996, 2011, 2013, 2014, 2015, 2017), θα προσπαθήσει να ανέβει στο πρώτο σκαλί του ευρωπαϊκού βάθρου για δέκατη φορά στην Ιστορία της (1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015) και δεύτερη μετά από δύο χρόνια, καθώς το 2015 είχε δώσει τέλος σε 20 «στείρα» χρόνια.

Το 2015, στην τρίτη διαδοχική συμμετοχή της σε φάιναλ φορ, η Ρεάλ μετέτρεψε σε παράσταση για ένα ρόλο τον ημιτελικό με την Φενερμπαχτσέ στη Μαδρίτη. Μπροστά στο κοινό της, η «βασίλισσα» της Ευρώπης επιβλήθηκε άνετα με 96-87 της τουρκικής ομάδας και πήρε την πρόκριση για τον τελικό, όπου… περίμενε ο Ολυμπιακός. Στη μάχη του τίτλου, η Ρεάλ δεν… σάστισε απέναντι στους «ερυθρόλευκους» και στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης για 9η φορά στην Ιστορία της, μετά από αναμονή 20 ετών. Η «βασίλισσα» επικράτησε 78-59 του Ολυμπιακού στον τελικό του φάιναλ φορ της Μαδρίτης.

Το 2014 η Ρεάλ Μαδρίτης προκρίθηκε στον τελικό με τον πλέον εμφατικό τρόπο απέναντι στην Μπαρτσελόνα, την οποία και… ισοπέδωσε στον ισπανικό «εμφύλιο» με 100-62. Μετά από «καταιγίδα» τριπόντων στο “Mediolanum Forum” του Μιλάνου, με τους Μαδριλένους να ευστοχούν σε 14/29 προσπάθειες, η Ρεάλ δεν άφησε περιθώρια αντίδρασης στην Μπαρτσελόνα των 13 λαθών.

Το 2013, η ομάδα του Πάμπλο Λάσο κατάφερε στον ημιτελικό του Λονδίνου να πετύχει την ανατροπή απέναντι στην Μπαρτσελόνα (74-67) και να προκριθεί στον τελικό ως φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου.

Το 2011, όταν ο Παναθηναϊκός πρόσθεσε τον έκτο ευρωπαϊκό τίτλο στην τροπαιοθήκη του, η Ρεάλ έπεσε αμαχητί στον ημιτελικό απέναντι στη Μακάμπι Τελ Αβίβ, με τον τότε σέντερ της «ομάδας του λαού», Σοφοκλή Σχορτσανίτη, να πραγματοποιεί επίδειξη δύναμης και να οδηγεί τη Μακάμπι στη νίκη με 82-63, «φορτώνοντας» το αντίπαλο καλάθι με 16 πόντους (μάζεψε επίσης 5 ριμπάουντ και είχε 5 κερδισμένα φάουλ). Πρώτος σκόρερ των νικητών ήταν ο Τσακ Έϊντσον με 19 πόντους, ο οποίος αναδείχθηκε και MVP του ημιτελικού, έχοντας επίσης 8 ριμπάουντ, 6 κλεψίματα, 2 ασίστ, 1 κόψιμο και 6 κερδισμένα φάουλ σε 30 λεπτά συμμετοχής. Στο «μικρό τελικό» η Ρεάλ ηττήθηκε 80-62 από τη Σιένα.

Το 1996, η Μπαρτσελόνα του Αϊτο Γκαρθία Ρενέσες αναδείχθηκε νικήτρια στον ισπανικό «εμφύλιο» στα ημιτελικά (76-66), μετά από μία «μάχη γιγάντων», στερώντας από την -κάτοχο του τροπαίου- Ρεάλ του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς την πρόκριση και την υπεράσπιση του στέμματος στο «Παλέ ντε Μπερσί», εκεί όπου ο Παναθηναϊκός το βράδυ της 11ης Απριλίου 1996 ανέβηκε για πρώτη φορά στην κορυφή της Ευρώπης και έβαλε τις βάσεις για την ευρωπαϊκή αυτοκρατορία του στη συνέχεια. Στο «μικρό τελικό» η Ρεάλ ηττήθηκε 74-73 από την ΤΣΣΚΑ.

Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1995, η Ρεάλ Μαδρίτης έπαιρνε πανηγυρική πρόκριση στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, μετά τη νίκη με 62-49 επί της Λιμόζ στον πρώτο ημιτελικό του φάιναλ φόρ στη Σαραγόσα. Η ομάδα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, καθοδηγούμενη στην επίθεση από τους Αρλάουκας (12π.) και Σαμπόνις (21π.), δεν… πτοήθηκε ούτε στον τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό, ο οποίος προερχόταν από τον «εμφύλιο» στα ημιτελικά με τον Παναθηναϊκό (58-52). Στη «μάχη» του τίτλου, ο «Ζοτς» στέρησε και πάλι από τον Ολυμπιακό τον τίτλο με 73-61, καθώς ένα χρόνο νωρίτερα είχε οδηγήσει στην κορυφή την Μπανταλόνα απέναντι στους «ερυθρόλευκους».

Το 1993, στην πρώτη συμμετοχή της σε φάιναλ φορ, η ισπανική ομάδα είδε τη -μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης- Λιμόζ του Μπόζινταρ Μάλκοβιτς να της φράζει το δρόμο για τον τίτλο. Στον πρώτο ημιτελικό του φάιναλ φορ στο στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, η Ρεάλ ηττήθηκε 62-52 από τη Λιμόζ των Ντακουρί (14π.) και Γιανγκ (20π.).

Στη «μάχη» του «μικρού τελικού» είχε βρεθεί απέναντι στον ΠΑΟΚ του Ντούσαν Ίβκοβιτς, με τους Θεσσαλονικείς των Μπάρλοου, Κόρφα, Πρέλεβιτς, Λέβινγκστον, Μπουντούρη, Φασούλα, Μαματζιόλα, Φιλίππου, Μπαλογιάννη και Κουκλάκη να παρηγορούνται με την τρίτη θέση, μετά τη νίκη με 76-70 επί της Ρεάλ.

H ταυτότητα της Ρεάλ Μαδρίτης

ΤΙΤΛΟΙ: 9 πρωταθλήματα Ευρώπης (1964, 1965, 1967, 1968, 1974, 1978, 1980, 1995, 2015)

1 ULEB Cup (2007)

4 Κύπελλα Σαπόρτα (1984, 1989, 1992, 1997)

1 Κύπελλο Κόρατς (1988)

5 Διηπειρωτικά (1976, 1977, 1978, 1981, 2015)

33 φορές πρωταθλήτρια Ισπανίας (1956-57, 1957-58, 1959-60, 1960-61,

1961-62, 1962-63, 1963-64, 1964-65, 1965-66, 1967-68, 1968-69, 1969-70,

1970-71, 1971-72, 1972-73, 1973-74, 1974-75, 1975-76, 1976-77, 1978-79,

1979-80, 1981-82, 1983-84, 1984-85, 1985-86, 1992-93, 1993-94, 1999-00,

2004-05, 2006-07, 2012-13, 2014-15, 2015-16)

27 φορές Κυπελλούχος Ισπανίας (1951, 1952, 1954, 1956, 1957, 1960, 1961,

1962, 1965, 1966, 1967, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975, 1977, 1985,

1986, 1989, 1993, 2012, 2014, 2015, 2016, 2017)

4 SuperCup (1985, 2012, 2013, 2014)

5 Διηπειρωτικά: 1976, 1977, 1978, 1981, 2015

ΈΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ: 1931

ΈΔΡΑ: ΠΑΛΑΘΙΟ ΔΕ ΝΤΕΠΟΡΤΕΣ (15.000)

ΤΟ ΡΟΣΤΕΡ

ΟΝΟΜΑ ΧΩΡΑ ΘΕΣΗ ΥΨΟΣ ΕΤΟΣ ΓΕΝ.

Άντονι Ράντολφ ΗΠΑ Φόργουορντ 2.11 1989

Ντοντάγιε Ντρέιπερ ΗΠΑ Γκαρντ 1.81 1984

Ρούντι Φερνάντεθ Ισπανία Γκαρντ 1.96 1985

Αντρες Νοτσιόνι Αργεντινή Φόργουορντ 2.03 1979

Λούκα Ντόνσιτς Σλοβενία Γκαρντ 1.98 1999

Γιόνας Ματσιούλις Λιθουανία Φόργουορντ 1.98 1985

Φελίπε Ρέγιες Ισπανία Φόργουορντ 2.04 1980

Γκουστάβο Αγιόν Μεξικό Σέντερ 2.08 1985

Ντίνο Ράντονσιτς Σερβία Φόργουορντ 2.02 1999

Τζέισι Κάρολ ΗΠΑ Γκαρντ 1.88 1983

Οθέλο Χάντερ ΗΠΑ Σέντερ 2.03 1986

Σέρχιο Γιουλ Ισπανία Γκαρντ 1.90 1987

Τρέι Τόμπκινς ΗΠΑ Σέντερ 2.08 1990

Άλεξη Σουάρεθ Ισπανία Φόργουορντ 2.06 1993

Τζέφρι Τέιλορ Σουηδία Φόργουορντ 2.01 1989

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: ΠΑΜΠΛΟ ΛΑΣΟ (Ισπανία)

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ-ΜΠΕ