Συνέντευξη: Ελισάβετ Σταμοπούλου

Σε ένα καθεστώς νοσηρότητας, εκτελέσεων και βασανισμών μεταφέρεται o Νικόλας Αγγελής αντικρίζοντας το σκοτάδι που οδηγεί στην απολυταρχία. Κινείται στη δεκαετία του 1930, η μια του πλευρά όμως ακουμπά στο 2017.

Παρατηρώντας αρρωστημένα σκηνικά της καθημερινότητας με τη στροφή ευρωπαϊκών λαών προς την ακροδεξιά, αντιλαμβάνεται ότι τα πάθη και οι συνθήκες που οδηγούν στη φίμωση είναι ανεξαρτήτως εποχής τα ίδια.

«Βλέπουμε πού μπορεί να φτάσει κάποιος που παίρνει την εξουσία και είναι σκοτεινός», δηλώνει στο in.gr ο Νικόλας Αγγελής που πρωταγωνιστεί στην παράσταση Το χέρι του Γιάνος του Ντάνιελ Ντιμέκο, η οποία παρουσιάζεται στο Θέατρο Νέου Κόσμου.

Σε σκηνοθεσία Ιουλίας Σιάμου και Ζωρζίνας Τζουμάκα, το έργο παρουσιάζει τον τρόμο που πλανάται πάνω από τη Σοβιετική Ένωση. Τα όργανα της Μυστικής Αστυνομίας φροντίζουν να «καθαρίσει» η χώρα: βασανισμοί, εκτελέσεις και προπαγάνδα μέσω του Τύπου. Τα τρένα για τη Σιβηρία γεμίζουν με κατάδικους. Στη Μόσχα, πέντε άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι στα πάθη και τις φιλοδοξίες τους. Όσοι θεωρούνται ύποπτοι θα προσπαθήσουν να σωθούν προδίδοντας τα πιο κοντινά και αγαπημένα τους πρόσωπα, τον ίδιο τους τον εαυτό.

«Εξετάζεται ο άνθρωπος και η αλλαγή του όταν παίρνει την εξουσία. Πιο πολύ όμως ερχόμαστε αντιμέτωποι με το σκοτάδι. Η εξουσία αποτελεί το μέσο για να εκφραστεί το σκοτάδι. Έχουμε ένα μεγάλο σκοτάδι μέσα μας το οποίο δεν μπορούμε να διαχειριστούμε. Η ελληνική χούντα είχε τέτοιους χαρακτήρες όπως αυτοί που υπάρχουν στο έργο. Και αν βαθύνει ακόμη περισσότερο η κρίση, ίσως δούμε περισσότερα απολυταρχικά στοιχεία να φτάνουν στην εξουσία», δηλώνει ο ηθοποιός χωρίς να κρύβει την ανησυχία του για την επανεγκατάσταση θολών συστημάτων εξαιτίας του φόβου και της ανασφάλειας.

Αντιλαμβάνεται ότι το παρελθόν περνά συχνά στη σφαίρα της λήθης και πως η σωστή αξιολόγησή του είναι ατομική υπόθεση.

«Το μεγαλύτερο σκοτάδι βγαίνει από τον φόβο. Τόσο τα κράτη όσο και οι πολιτικές σε αυτό επενδύουν. Βρισκόμαστε σε μια εποχή παρακμής εδώ και πολλές δεκαετίες. Το 1970 φτάσαμε σε μια ακμή σε παγκόσμιο επίπεδο, οι τέχνες άνθισαν, από εκεί και πέρα ξεκίνησε η κατηφόρα. Η αλλαγή προς κάτι καλύτερο είναι καθαρά ατομική υπόθεση», επισημαίνει ο κ. Αγγελής αναφερόμενος στην ευθύνη της Αριστεράς για το υφιστάμενο κλίμα ανασφάλειας.

«Κανείς δεν ασχολείται ουσιαστικά με τον ντόπιο πληθυσμό και εκεί βρίσκει χώρο η ακροδεξιά», τονίζει φέρνοντας στο νου το αποτέλεσμα των αμερικανικών εκλογών. Δεν προβάλλει την αντίδραση ως λύση, αλλά ως αποτέλεσμα λανθασμένων τακτικών.

Πληροφορίες
Θέατρο Νέου Κόσμου – Κάτω Χώρος
Μέχρι 5.3.2017
Τετάρτη 21:15
Πέμπτη 21:15
Παρασκευή 21:15
Σάββατο 21:15
Κυριακή 19:00

Εισιτήρια
Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή
Κανονικό 12€
Φοιτητικό 10€
Ανέργων 8€
Σάββατο-Κυριακή
Κανονικό 13€
Φοιτητικό / Ανέργων 10€


Μετάφραση: Κωνσταντίνος Χατζόπουλος
Σκηνοθεσία: Ιουλία Σιάμου, Ζωρζίνα Τζουμάκα
Σκηνικά – Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου
Σχεδιασμός φωτισμών: Αποστόλης Τσατσάκος
Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Πικράκης
Σχεδιασμός προβολών: Ντένης Κωστόπουλος
Φωτογραφίες: Φωτογραφίες: Στέλιος Δανιήλ, Γεωργία Σιέττου
Παίζουν οι ηθοποιοί: Νικόλας Αγγελής (Μπέρια), Ελένη Ζαραφίδου (Ματίλντα), Μάνος Καρατζογιάννης (Γιάνος), Καλλιόπη Παναγιωτίδου (Μαρία), Έβρη Σωφρονιάδου (Άννα)

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: