Ελισάβετ Σταμοπούλου

Κρυμμένα μηνύματα βρίσκονται όχι μόνο πίσω από παιδικά βιβλία, αλλά και από ταινίες . Η σεξιστική «απόχρωση» των ηρώων του Ντίσνεϊ έχει τεθεί αρκετές φορές στο «τραπέζι» της στηλίτευσης, με ένα επιπλέον θέμα να ανακύπτει. Η γλώσσα, το χρώμα του δέρματος και η σύνδεση του κακού με συγκεκριμένες εθνικότητες, είναι ορισμένα στοιχεία που θίγονται με έναν έμμεσο, αλλά κάπως φανερό τρόπο μέσα από τους χαρακτήρες.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «The Telegraph», στην ταινία Αλαντίν (1992) οι Άραβες παρουσιάζονται ως βάρβαροι και αγροί με χαρακτηριστικά που κάθε άλλο παρά εντυπωσιακά είναι.

Στον Ντάμπο, το ελεφαντάκι (1941) οι μαύροι παρουσιάζονται ως απρόσωπα άτομα που επιτελούν ταπεινωτικές εργασίες, και καθιστούν σαφές ότι δεν γνωρίζουν να διαβάζουν ή να γράφουν.

Οι ιθαγενείς αμερικανοί καθρεπτίζονται μέσα από τους χαρακτήρες της Tiger Lily και Red Man, με τη σπαστή γλώσσα να είναι φανερή. Μόνο όταν οι συγκεκριμένοι ήρωες τοποθετούν ένα φτερό στα μαλλιά τους και διασκεδάζουν οι Πίτερ, Τζον και Μάικλ αισθάνονται έτοιμοι να χορέψουν μαζί τους γύρω από τη φωτιά.

Οι σιαμαίες γάτες , Σι και Αμ στη «Λαίδη και τον αλήτη» (1995) είναι οι κακοί της ταινίας. Έχουν χαρακτηριστική ασιατική ομιλία και σχιστά μάτια, ενώ θυμίζουν τη γάτα εκείνη στις «Αριστόγατες» που έπαιζε πιάνο με ξυλακια chopsticks.

Οι μαϊμούδες μιλούν με αφροαμερικανική προφορά, και τραγουδούν με φωνή που προδίδει την επιθυμία τους να είναι άνθρωποι στο «Βιβλίο της ζούγλας» (1967).

Ο Εδουάρδο, ο κακός της ιστορίας, παρουσιάζεται ως μεξικανός παλαιστής σε καρικατούρα στην ταινία «Εγώ, ο Απαισιότατος 2» (2013).

entertainment.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: