Η όμορφη, δυναμική και προσγειωμένη Olga Kurylenko

Αν και μεγάλωσε στην Ουκρανία σε συνθήκες ένδειας, με τους παππούδες, τους θείους και τη διαζευγμένη μητέρα της, ασχολήθηκε με Τέχνες και γλωσσικές σπουδές, πιάνο και κλασικό χορό.

Ένα ταξίδι στη Μόσχα, όταν ήταν 13 χρόνων, ήταν η αρχή για τη μετέπειτα καριέρα της. Άρχισε να δουλεύει ως μοντέλο. Στα 16 μετακόμισε στο Παρίσι, έμαθε γαλλικά σε έξι μήνες και μέσα σε δύο χρόνια κατάφερε να αποτελεί εξώφυλλο στα περιοδικά Elle, Madame Figaro, Marie Claire, Vogue και πολλά άλλα.

Παντρεύτηκε δύο φορές και χώρισε και τις δύο! Έχει όμως τη γαλλική υπηκοότητα.

Το 2006 την είδαμε στο πλευρό του Elijah Wood στο Paris, je t’aime. Η κινηματογραφική βιομηχανία σύντομα κατάλαβε ότι η Olga είχε κοινό, λόγω της ιδιαίτερης, εξωτικής και λεπτεπίλεπτης ομορφιάς της.

Το 2007 ξεχώρισε ως Nika Boronina, στο Hitman, ώσπου τα Χριστούγεννα του ίδιου χρόνου, ήρθε η πρόταση που την έκανε παγκοσμίως αναγνωρίσιμη (αν και ήταν ήδη γνωστή και ως μοντέλο μεγάλων οίκων μόδας). Θα έπαιζε την Camille το κορίτσι του James Bond, και μάλιστα στο πλευρό του ανανεωμένου Bond, Daniel Graig.

Το 2008 ήταν η χρονιά της και η χρονιά του Quantum of Solace.

Τη συμμετοχή της στην ταινία «εξαργύρωσε» το 2013 όταν πήρε τον συμπρωταγωνιστικό ρόλο στο Oblivion, μια ταινία επιστημονικής φαντασίας με τον Τομ Κρουζ.

Η Olga, που λατρεύει το «παλιό» σινεμά, ακούει διάφορα είδη μουσικής που έρχονται από πολλές δεκαετίες. Στο iPod της λοιπόν έχει συμπεριλάβει τραγούδια των Amy Winehouse, Gwen Stefani, OutKast, Jay-Z, σύγχρονη μουσική αλλά και κλασική, μουσική από τα eighties, trance αλλά και pop.

Λατρεύει τα πλοία, έχει μάλιστα δηλώσει ότι θα μπορούσε να μένει εκεί επί πολλές ημέρες, συμπαθεί τους άντρες που μαγειρεύουν, ενώ απεχθάνεται όσους περνούν όλη μέρα στον καναπέ τους.

Έχει δηλώσει, μεταξύ άλλων…

«Ο καθένας από εμάς, ό,τι κι αν είναι, ψάχνει την αγάπη. Όλοι σε αυτόν τον κόσμο χρειαζόμαστε αγάπη, αλλά το πώς την βλέπει ο καθένας μας, είναι κάτι που διαφέρει απίστευτα».

«Δεν βλέπω το διαζύγιο ως αποτυχία αλλά ως το τέλος μια ιστορίας. Και κάθε ιστορία έχει αρχή και τέλος».

«Το Hollywood πάντοτε αντιπροσώπευε το παραμύθι, στο μυαλό των απλών ανθρώπων. Για μένα όμως, σημαίνει μόνο σκληρή δουλειά. Φυσικά και «παίζουμε» στο παραμύθι όταν περπατάμε στο κόκκινο χαλί. Εκεί είμαι η Σταχτοπούτα! Όταν όμως το ρολόι χτυπήσει δώδεκα, μεταμορφώνομαι ξανά σε ένα γκρίζο ποντίκι, επιστρέφω σπίτι μου, βγάζω τα ρούχα μου και όλα έχουν τελειώσει! Αυτό είναι το Hollywood».

«Το να είσαι μόνη σου είναι λυπηρό, όταν έχεις προβλήματα με τη πάρτη σου. Εγώ τα έχω βρει μια χαρά με τον εαυτό μου».

«Δεν μου αρέσει καθόλου η νοοτροπία που ακολουθεί συνήθως τους πλούσιους Ρώσους. Επειδή έχουν χρήματα, θεωρούν ότι μπορούν να αγοράσουν μια γυναίκα. Και το κάνουν…»

«Όταν είσαι μοντέλο, προωθείς μια εικόνα που είναι πλαστή. Όταν είσαι ηθοποιός, πρέπει να προβάλλεις μια εικόνα που να δείχνει αληθινή».

«Πιστεύω πως θα είμαι μόνη για όλη μου τη ζωή. Είναι το πιο πιθανό να καταλήξω μόνη γιατί δεν είμαι διατεθειμένη να θυσιάσω την εξέλιξή μου και τις επιδιώξεις μου και δεν θέλω η οικογένεια να μου γίνει εμπόδιο».

«Όταν κέρδισα τα πρώτα μου χρήματα, πήγα για ψώνια και αγόρασα μπλου τζινς κι ένα μπλουζάκι. Τα φόρεσα για τόσο πολύ καιρό που στο τέλος μου υπέδειξαν στο πρακτορείο μοντέλων όπου εργαζόμουν, να αγοράσω και κάτι άλλο. Εγώ έκανα οικονομία, γιατί ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που είχα χρήματα»!

Επιμέλεια: Τζένη Παπαγεωργίου
Φωτογραφίες: Abaca Press Agency