Χρυσός Λέων στο Φεστιβάλ Βενετίας το 1967 για τον σκηνοθέτη της κλασικής πια ταινίας «Η Ωραία της Ημέρας» , Luis Buñuel. Ήταν μάλιστα η ταινία που υπήρξε και η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία. Οι διακρίσεις όμως δεν σταματούν εδώ: Βραβείο Méliès Καλύτερης Ταινίας Συνδέσμου Γάλλων Κριτικών, τον επόμενο χρόνο, και υποψηφιότητα για BAFTA Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου, για την Κατρίν Ντενέβ.
Η Σεβερίν, η όμορφη, αλλά ψυχρή ερωτικά, σύζυγος ενός γιατρού, γίνεται πόρνη πολυτελείας σε οίκο ανοχής, με το ψευδώνυμο «Ωραία της Ημέρας». Εκεί εκπληρώνει όλες τις σεξουαλικές φαντασιώσεις της, αλλά και αυτές των πελατών της. Όσο περισσότερο επιδίδεται σε αυτές, τόσο πιο τρυφερή γίνεται με τον άντρα της. Η ταινία αρχίζει όπως ακριβώς τελειώνει, μ’ ένα όνειρο. Μήπως και το μεσοδιάστημα αποτελεί ένα όνειρο, μια σεξουαλική φαντασίωση της Σεβερίν; Μήπως όλα όσα βιώνει εκτυλίσσονται στη φαντασία της και δε λαμβάνουν ποτέ χώρα; Ποιος μπορεί να πει με σιγουριά ότι ο «ανίκανος» σύζυγος δεν είναι κατασκεύασμα της φαντασίας της για να δηλωθεί η ανικανότητά της να συνευρεθεί μαζί του -έστω κι αν δεν ευθύνεται ο ίδιος γι’ αυτήν; Ένα αριστοτεχνικό παιχνίδι ανάμεσα στο πραγματικό και το φαντασιακό, από έναν Μπουνιουέλ χλευαστικό απέναντι στα αστικά ερωτικά ήθη όσο ποτέ.
Κατρίν Ντενέβ
Ηθοποιός: Μισέλ Πικολί
Ηθοποιός: Ζαν Σορέλ
Ηθοποιός: Πιέρ Κλεμεντί
Λουίς Μπουνιουέλ