Είμαι αρκετά μεγάλος για να θυμάμαι την εποχή που η Ελλάδα ζούσε με διαρκείς υποτιμήσεις και διολισθήσεις της δραχμής. Δεν έχω ξεχάσει λοιπόν πως κάθε υποτίμηση συνοδευόταν από κραυγές όλου του πολιτικού φάσματος (αλλά κυρίως της Αριστεράς) πως με τον τρόπο αυτό μειώνεται το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων και ωφελούνται μόνο οι μεγάλες επιχειρήσεις και η κερδοφορία τους.

Για τον λόγο αυτό, δεν μπορώ παρά να απορώ όταν βλέπω σήμερα τον ίδιο χώρο και τους ίδιους πολιτικούς σχηματισμούς να ζητάνε εθνικό νόμισμα για να υποτιμηθεί και να βελτιωθεί έτσι η κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.

Πότε άλλαξε η αριστερή οικονομική σκέψη; Έκανε κανείς την αυτοκριτική του για τις διαφωνίες που είχε στο παρελθόν;

Για να είμαι ειλικρινής οι ερωτήσεις είναι ρητορικές και γνωρίζω πολύ καλά την απάντηση. Οτιδήποτε κάνει η εκάστοτε κυβέρνηση είναι πάντοτε κακό και έτσι οι “Προοδευτικές” δυνάμεις υποστηρίζουν πάντοτε το αντίθετο.

Είναι να απορεί λοιπόν κανείς που παραμένω απαισιόδοξος για το μέλλον μας;

Γιώργος Στ. Επιτήδειος

Γιώργος Επιτήδειος

Ειδήσεις Σήμερα: