Ο Ούγκο Τσάβες, που εκλέχτηκε πρόεδρος της Βενεζουέλα το 1998, είναι ένας απρόβλεπτος λαϊκός ήρωας, ένας σύγχρονος Δον Κιχώτης, πολυαγαπημένος από την εργατική τάξη της χώρας του, αλλά κι ένας σκληρός αντίπαλος των ισχυρών του πλανήτη, που θα ήθελαν να τον δουν καθαιρεμένο.

Δύο ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές ήταν μέσα στο προεδρικό μέγαρο στις 11 Απριλίου 2002, τη
στιγμή που έγινε το πραξικόπημα και με τη βία, ο Τσάβες απομακρύνθηκε από το γραφείο του. 48 ώρες αργότερα, ήταν επίσης παρόντες, όταν ο Τσάβες επέστρεψε ξανά στην εξουσία εν μέσω επευφημιών και χειροκροτημάτων. Το ντοκιμαντέρ τους καταγράφει, αυτό που έχει θεωρηθεί ως το πιο βραχύβιο πραξικόπημα στην ιστορία.

Είναι ένα μοναδικό έργο για την πολιτική ισχύ κι ένα εξαιρετικό πορτρέτο του ανθρώπου, που η εφημερίδα The Wall Street Journal αναφέρει ότι έκανε τη Βενεζουέλα «το μεγαλύτερο πονοκέφαλο από τη Λατινική Αμερική μετά την Κούβα».

• Βραβείο Prix Italia και Βραβείο SIGNIS Καλύτερου Τηλεοπτικού Ντοκιμαντέρ 2003
• Βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, Φεστιβάλ Σιάτλ 2003
• Βραβείο Silver Hugo Καλύτερου Ντοκιμαντέρ, Φεστιβάλ Σικάγο 2003
• Βραβείο IDA Καλύτερου Ντοκιμαντέρ 2003
• Βραβείο Κοινού, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Leeds 2003

Kim Bartley, Donnacha O’Briain
Hugo Chávez, Pedro Carmona, Jesse Helms, Colin Powell
Ειδήσεις Σήμερα: