25o Πανόραμα: «La Noche De Enfrente» του Raul Ruiz

Την Πέμπτη 22 Νοεμβρίου στις 8.00 μ.μ. (και σε επανάληψη την Παρασκευή 23 Νοεμβρίου στις 8 μ.μ.), θα προβληθεί στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος στο πλαίσιο του διαγωνιστικού τμήματος, το κύκνειο άσμα του σπουδαίου Χιλιανού σκηνοθέτη Raoul Ruiz.

Η νύχτα απέναντι
Χιλή, Γαλλία, 2012, έγχρωμο
Σκηνοθεσία: Raoul Ruiz. Σενάριο: Raoul Ruiz. Φωτογραφία: Inti Briones. Μοντάζ: Raoul Ruiz, Christian Aspee, Valeria Sarmiento. Μουσική: Jorge Arriagada. Ηθοποιοί: Nuri Bilge Ceylan, Ebru Ceylan, Nazan Kirilmis, Mehmet Eryilmaz. Παραγωγή: Nuri Bilge Ceylan,. Διάρκεια: 110΄.

Ένα κομψό και ταυτόχρονα επιβλητικό κύκνειο άσμα, το «La noche de enfrente» πραγματεύεται την ιστορία ενός άντρα που πρόκειται να βγει στη σύνταξη, και ζει αναμνήσεις (αληθινές και φανταστικές) από την προηγούμενη ζωή του.
Αν και αρχικά δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για μία χαμηλών τόνων ταινία, το «La noche de enfrente» εξελίσσεται στη συνέχεια σε ένα σχεδόν παραισθησιογόνο ταξίδι, ενός άνδρα με έντονη ζωή που αναγκάστηκε να ρίξει τους ρυθμούς συμβιβαζόμενος με το πέρασμα του χρόνου, πραγματοποιώντας μέχρι το τέλος της ταινίας έναν πλήρη κύκλο ψυχικής συμφιλίωσης με τον νεώτερο εαυτό του.

«Οι ταινίες μου είναι φτωχές» είχε πει ο Raοul Ruiz σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις του. «Είναι σαν την οικογένειά μου. Όλοι μεσ’ την φτώχια, αλλά έχουν μακροζωία». Έτσι και ο γεννημένος στη Χιλή βετεράνος συγγραφέας-σκηνοθέτης απέκτησε μια τεράστια κινηματογραφική οικογένεια. Σε μια αξιοζήλευτη καριέρα που διήρκεσε σχεδόν μισό αιώνα, ολοκλήρωσε περίπου 90 μεγάλου και 30 μικρού μήκους ταινίες, πολλές από τις οποίες έχουν κερδίσει τόσο φεστιβαλικές διακρίσεις, όσο και τη διαρκή εκτίμηση των κριτικών αλλά και του –παγκόσμιου- σινεφίλ κοινού.

Υπήρξε ένας από τους πιο συναρπαστικούς και καινοτόμους κινηματογραφιστές που ανέτειλε στο οικουμενικό σινεμά της δεκαετίας του ‘60, προσφέροντας περισσότερη ψυχαγωγία και καλλιτεχνικούς πειραματισμούς, παρά μονοδιάστατη διασκέδαση. Ένας επαναστάτης της 7ης Τέχνης που επιτέθηκε χωρίς συμβιβασμούς στις προκαταλήψεις του κινηματογραφικού στερεώματος, δίχως να συμμορφώνεται με κανένα συγκεκριμένο στυλ. Δούλεψε τόσο σε 35mm, σε 16mm, σε βίντεο, στην τηλεόραση, κάνοντας ντοκιμαντέρ αλλά και φιλμ μυθοπλασίας μεγάλου και μικρού μήκους, ενώ ξεκινώντας την καριέρα του στο avant-garde θέατρο, έγραψε πάνω από 100 έργα μεταξύ 1956 και 1962.

Το 1968, με την κυκλοφορία του -Κασαβετικού- μεγάλου μήκους ντεμπούτου του, «Tres Tristes Tigres» (1968), χρίσθηκε από τους πρωτεργάτες του νέου κινηματογράφου της Λατινικής Αμερικής. Αφοσιωμένος υποστηρικτής της σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Σαλβαδόρ Αλιέντε, ο Ruiz αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα του μετά το φασιστικό πραξικόπημα του 1973. Ζώντας, από τότε, σε εξορία στο Παρίσι και υπερασπιζόμενος από τους κριτικούς του Cahiers du Cinéma, βρήκε ένα ιδεολογικό φόρουμ για τη δουλειά του στην ευρωπαϊκή τηλεόραση ολοκληρώνοντας ταινίες όπως τα «The Suspended Vocation» (1978) και «The Hypothesis of the Stolen Painting» (1979). Από το 1980 κι έπειτα ο Ruiz καθιερώνεται ως ένας από τους πλέον παραγωγικούς, εναλλακτικούς και παραγνωρισμένους κινηματογραφικούς δημιουργούς, διατηρώντας άρρηκτη συνεργασία με τον ομοεθνή του παραγωγό Paulo Branco.

Άλλες σταθερές συνεργασίες του περιλαμβάνουν τη σύζυγο και μοντέρ του Valeria Sarmiento, τον συνθέτη Jorge Arriagada, τους φωτογράφους Sacha Vierny, Henri Alekan και Ricardo Aronovich, τους συγγραφείς Gilbert Adair και Pascal Bonitzer και τον ηθοποιό Melvil Poupaud. Σημαντικότατα έργα του αυτής της περιόδου είναι τα σουρεαλιστικά αριστουργήματα «Three Crowns of the Sailor» (1983), «City of Pirates» (1983) και «Manoel on the Island of Wonders» (1984) με τις θεματικές τους να εστιάζουν στην παιδική ηλικία και την ναυτιλιακή παράδοση. Την τελευταία δεκαπενταετία ο Ruiz ασχολήθηκε και με πιο φιλόδοξες παραγωγές χρησιμοποιώντας γνωστούς ηθοποιούς όπως οι John Hurt, Marcello Mastroianni, Catherine Deneuve, Isabelle Huppert και John Malkovich, παράλληλα όμως συνέχιζε να παρουσιάζει σποραδικά και πειραματικά φιλμ χαμηλού προϋπολογισμού και να διδάσκει την ποιητική του σύγχρονου κινηματογράφου.

Γύρισε, επίσης, πολλές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές στη Χιλή, αν και συνήθως χωρίς την χρηματοδότηση των πολιτιστικών φορέων της χώρας του. Ο Ruiz είναι αγαπητός στους σινεφίλ ως ο ποιητής των ονειρικών εικόνων στου οποίου το έργο οι κανόνες υπάρχουν για να αλλάζουν. Οι τεχνικές του Ruiz διέθεταν εξίσου μεγάλη γκάμα: μια συλλογή από παράξενες γωνίες λήψης, close-ups, βαθιά εστίαση σε αφηρημένες συνθέσεις, POV πλάνα, εκθαμβωτικά χρώματα, και δαιδαλώδεις αφηγήσεις.

Στην πατρίδα του τη Χιλή είναι ελάχιστα γνωστός, παρά το γεγονός ότι η ημέρα της ταφής του εκεί είναι ημέρα εθνικού πένθους.

25o ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
15 – 25 Νοεμβρίου 2012

Στην ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, και τον κινηματογράφο ΤΙΤΑΝΙΑ Cinemax.

Γενική Είσοδος: 5 ευρώ
Διαρκείας 10 προβολών: 30 ευρώ

Διαβάστε σχετικά

Κάντε Like στη σελίδα της Ψυχαγωγίας στο Facebook