Η ταινία τoυ Στεφάν Ρομπελέν «Κι αν ζούσαμε όλοι μαζί;», που πραγματοποίησε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Φεστιβάλ Λοκάρνο και προβλήθηκε στο φετινό Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου ενθουσιάζοντας το αθηναϊκό κοινό!
Η γλυκιά ταινία του Στεφάν Ρομπελέν που έκοψε πάνω από 600.000 εισιτήρια στη Γαλλία, είναι μια ταινία για μια παρέα κολλητών φίλων για περισσότερα από σαράντα χρόνια! Η Άνι, Ο Ζαν ο Κλοντ, ο Άλμπερτ και η Τζιν αντί να παραδοθούν στις συνέπειες του γήρατος και να καταλήξουν σε οίκο ευγηρίας, επαναστατούν και αποφασίζουν να συγκατοικήσουν σε ένα σπίτι! Κι ενώ το πλάνο αυτό αρχικά ξεκινά ως αστείο και ως πείραμα και για τους ίδιους, η συγκατοίκηση γίνεται δημιουργική, επαναφέρει μνήμες από τις παλιές καλές εποχές κι έτσι η συγκατοίκηση στα 75 τους μετατρέπεται σε μια θαυμάσια περιπέτεια!

Ο Ζαν (Γκι Μπεντός) είναι ένας ρομαντικός επαναστάτης, ο οποίος εξακολουθεί να απολαμβάνει την χαλαρή, αστικού τύπου, ζωή του, με τη σύζυγο του Άνι (Τζέραλντιν Τσάπλιν).
Η Άνι είναι μια συνταξιούχος ψυχίατρος, η οποία παραπονιέται ότι δεν βλέπει όσο συχνά θέλει τα παιδιά της και τα εγγόνια της. Ο Άλμπερτ (Πιερ Ρισάρ) είναι ένας αγαθός και χαμηλών τόνων γεράκος, σε αντίθεση με την υπερδραστήρια και ενεργητικότατη Αμερικανίδα σύζυγο του, Τζιν (Τζέιν Φόντα). Η Τζιν είναι πανεπιστημιακός, που πάσχει από καρκίνο.

Ο Κλοντ (Κλοντ Ρις) είναι ένας χήρος, που λατρεύει τις γυναίκες, και αρέσκεται να συναναστρέφεται με ιερόδουλες. Βέβαια πάσχει από την καρδιά του, απόρροια των… συχνών επισκέψεων του στις “φίλες” του.
Μαζί τους μένει και ο Ντερκ, ένας νεαρός Γερμανός εθνολόγος-φοιτητής, που σκοπό έχει να μελετήσει τον υπερήλικο πληθυσμό της Γαλλίας.

Τζέιν Φόντα, Τζέραλντιν Τσάπλιν, Κλοντ Ρις, Ντάνιελ Μπρουλ, Γκι Μπεντός, Πιερ Ρισάρ, Μπερνάρ Μαλακά, Καμίνο Τεξέιρα, Γκουέντολιν Χαμόν, Σιμς Οντά, Γκιστάβ Κερβέρν, Στεφανί Παστερκάμπ
Στεφάν Ρομπελέν