Δεν θα Ησυχάσουμε Ποτέ

Το 2013, στην πόλη Εσπερία της Δυτικής Ελλάδας το υπερκατάστημα παιχνιδιών Ciaobambini τυλίγεται στις φλόγες. Μια μητέρα με το παιδί της και μια νεαρή υπάλληλος απανθρακώνονται. Οι Αρχές θεωρούν ότι οι εμπρηστές είναι πρόσφυγες του παρακείμενου καταυλισμού.

Ο Λαοκράτης Κούκης, συνταξιούχος τοπογράφος, δημοσιογραφεί στην Ημερησία του παλιού του συντρόφου Στέλιου Χαϊκάλη. Κατά προτροπή του Χαϊκάλη ερευνά το ζήτημα της ελλιπούς πυροπροστασίας του κτιρίου αποκαλύπτοντας τις ευθύνες Πυροσβεστικής και Πολεοδομίας.

Διαφθορά διοίκησης, επιχειρηματικά συμφέροντα, Μαφία του λιμανιού, ρατσιστικές και τρομοκρατικές οργανώσεις, ιδεολογικές αντιπαραθέσεις, και μια πρώτη δολοφονία: του διοικητή της Πυροσβεστικής.

Όταν ο Λαοκράτης ανακαλύπτει ότι ο Χαϊκάλης βρίσκεται σε μυστική συμφωνία με την ασφαλιστική NIS Group, που επιδιώκει να μην καταβάλει ασφάλιστρα, κλονίζεται.

Όταν πηγαίνει στην Αστυνομία να καταθέσει τις υποψίες του όσον αφορά μια δεύτερη δολοφονία, κατηγορείται ως ηθικός αυτουργός της δολοφονίας του διοικητή.

Ένα πολιτικό-υπαρξιακό μυθιστόρημα, ένα ελληνικό αντι-ρομάν νουάρ στη σκληρή εποχή της χρεοκοπίας και της προσφυγιάς. Ταυτόχρονα ένα μυθιστόρημα για τη μνήμη και το ασυνείδητο, γι’ αυτά που σφραγίζουν τις επιλογές στη ζωή ενός άντρα· για τα ιδανικά και το νόημα του κάθε αγώνα.

Ο Βασίλειος Χριστόπουλος γεννήθηκε το 1951 στην Πάτρα. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στο Ε.Μ.Π. και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Χωροταξία και Περιφερειακή Ανάπτυξη στο Πανεπιστήμιο της Γλασκόβης. Από το 1976 ζει και εργάζεται στην Πάτρα. Έχει δημοσιεύσει μελέτες για την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, δοκίμια για την τέχνη και μικρά πεζογραφήματα.
Το Δεν θα ησυχάσουμε ποτέ (Κέδρος, 2012) είναι το πέμπτο του μυθιστόρημα.