Στο επιτυχημένο βιβλίο του ομογενή μας Χρήστου Τσιόλκα ένας άνδρας χαστουκίζει ένα ξένο παιδί σε μια οικογενειακή γιορτή και ένα ντόμινο συγκρούσεων ξεκινά. Παρόμοιο θέμα έχει και η ταινία του Ρομάν Πολάνσκι που προβλήθηκε πρόσφατα στις κινηματογραφικές αίθουσες και που βασίζεται στο σενάριο που εμπνεύστηκε η Γιασμίν Ρεζά, όταν γυρνώντας με μια άλλη μητέρα από το σχολείο εκείνη της είπε. «Ο γιος τους χτύπησε τον δικό μου και να φανταστείς δεν πήραν να πουν ούτε ένα συγνώμη». Στο σενάριο της Ρεζά δύο πιτσιρίκια πιάνονται στα χέρια και οι γονείς τους μπαίνουν σε έναν φαύλο κύκλο αλληλοκατηγοριών και καυγάδων. Το Χαστούκι του Τσιόλκα και Ο Θεός της Σφαγής του Πολάνσκι επιτέλους έρχονται να πουν αυτό που πολλοί γονείς ζουν καθημερινά σε παιδότοπους και παιδικά πάρτι αλλά δεν έχουν το θάρρος να σηκωθούν και να φωνάξουν. Είμαστε όλοι συμμέτοχοι σε έναν παραλογισμό που αντιμετωπίζει τα παιδιά μας σαν ένα ακόμα check την λίστα με τα επιτεύγματα μας. Είναι σαν τα παιδιά να είναι προεκτάσεις μας ή ακόμα χειρότερα ιδιοκτησία μας. Γινόμαστε υπερπροστατευτικοί, παρεμβατικοί, μπλεκόμαστε στους καβγάδες τους, επεμβαίνουμε ενοχλητικά μήπως κάποιος δάσκαλος ή προπονητής τα αδικήσει. Αυτοί που το προχωρούν ακόμη παραπέρα ζουν μέσα από τα παιδιά τους χάνοντας την δική τους ζωή και συνεπώς το μέτρο και τις διαστάσεις των πραγμάτων. Ας αποφασίσουμε τελικά να βρούμε μια δική μας ζωή να ζήσουμε και ας αφήσουμε τα παιδιά να ζήσουν την δική τους.

woman.in.gr

Ειδήσεις Σήμερα: