Αρχείο ΕΡΤ: Αφιέρωμα στον Ν. Ζαχαριάδη

Το πρώτο μέρος του ντοκιμαντέρ καταγράφει τα πρώτα χρόνια της ζωής του και την επαφή του με το κομμουνιστικό κίνημα στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι την ανάληψη της ηγεσίας του ΚΚΕ.
Ακολούθως, παρουσιάζει τον διωγμό του από το καθεστώς της δικτατορίας του Μεταξά – εστιάζοντας στην ανοιχτή επιστολή του Νίκου Ζαχαριάδη από τις φυλακές της Κέρκυρας (Οκτώβριος 1940) – τη μεταφορά του στο στρατόπεδο του Νταχάου κατά την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής και τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα, στα τέλη Μαΐου 1945.
Στη συνέχεια διατρέχει τα γεγονότα μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας, εξετάζοντας το ρόλο του Ν. Ζαχαριάδη, τη στάση της Αριστεράς στις εκλογές του 1946 και τα αίτια της απαρχής του εμφυλίου πολέμου. Μεταξύ άλλων, γίνεται αναφορά στη συνάντηση Ζαχαριάδη – Στάλιν την άνοιξη του 1946 και στους συσχετισμούς των Μεγάλων Δυνάμεων.
Παρακολουθεί επίσης τη διαφωνία του Ν. Ζαχαριάδη με τον Μάρκο Βαφειάδη μετά τη δημιουργία του Δημοκρατικού Στρατού, το στρατηγικό σχέδιο «Κορωνίς» του κυβερνητικού στρατού, τη σχέση του με τη Σοβιετική Ένωση στη διάρκεια του ένοπλου αγώνα, τις προσπάθειες για ειρηνική επίλυση του εμφυλίου το 1948, μέχρι την τελική επιχείρηση «Πυρσός» του Εθνικού Στρατού στο Γράμμο και το Βίτσι τον Αύγουστο του 1949, καθώς και τη φυγή του στο ανατολικό μπλοκ.
Το δεύτερο μέρος παρακολουθεί την πορεία του Ν. Ζαχαριάδη μετά τη λήξη του εμφυλίου πολέμου και τη φυγή του από το Γράμμο στην Αλβανία κι από εκεί στη Μόσχα. Γίνεται αναφορά στην 3η Συνδιάσκεψη του 1950 και την χάραξη της νέας τακτικής του ΚΚΕ, στη μεταφορά του μεγαλύτερου τμήματος του Δημοκρατικού Στρατού στη Σοβιετική Ένωση και στις συνθήκες ζωής των πολιτικών προσφύγων στην Τασκένδη.
Μέσα από μαρτυρίες στελεχών του ΚΚΕ περιγράφονται τα γεγονότα της Τασκένδης τον Σεπτέμβριο του 1955 μετά το θάνατο του Στάλιν, καθώς και η καθαίρεση και διαγραφή του Ν. Ζαχαριάδη από την 6η και 7η Ολομέλεια του ΚΚΕ. Το τελευταίο μέρος της εκπομπής αφορά στην περίοδο της εξορίας του Ν. Ζαχαριάδη στο Μποροβιτσί, και από το 1962 ως το 1973 στη Σιβηρία με το ψευδώνυμο Νικολάι Νικολάγιεβιτς.
Αποσπάσματα συνεντεύξεων του γιου του Σήφη Ζαχαριάδη και ντόπιων κατοίκων, φωτίζουν πλευρές της τελευταίας περιόδου της ζωής του.
Αναφορές γίνονται, μεταξύ άλλων, στο κρυφό ταξίδι του στη Μόσχα και την εκεί ελληνική πρεσβεία (1962), στις απόπειρες δραπέτευσής του, στις απεργίες πείνας το 1966 και το 1967 προκειμένου να αποκατασταθεί από το κόμμα του, στην τελευταία επίσκεψη που δέχτηκε από εκπροσώπους του σοβιετικού και του ελληνικού κομμουνιστικού κόμματος και στα γραπτά ντοκουμέντα που κατάφερε να διασώσει πριν από τον θάνατό του.
Τα γεγονότα σχολιάζουν η ιστορικός Ιωάνννα Παπαθανασίου, στελέχη του ΚΚΕ, όπως ο πρώην Γ.Γ. του κόμματος Γρηγόρης Φαράκος και πρώην αξιωματικοί του ΕΛΑΣ και του Εθνικού Στρατού.
Παράλληλα, παρουσιάζονται μαρτυρίες των γιων του Ν. Ζαχαριάδη, Κύρου και Σήφη, καθώς και πλούσιο οπτικοακουστικό και φωτογραφικό υλικό αρχείου.