Παράλληλοι δρόμοι

Δεκαετία του ’40, η Αλεξάνδρα και ο Στέλιος: δυο άνθρωποι νέοι, δυο δρόμοι παράλληλοι.
Μνήμες, εικόνες, περιστατικά και στιγμιότυπα από την παιδική ηλικία και την εφηβεία τους, καθώς ωριμάζουν πρώιμα σ’ έναν κόσμο έντονων μεταβολών, που συνθέτουν μια σκληρή αλλά και συναισθηματική πραγματικότητα: Η απώλεια της μητέρας, η γλυκιά ζωή στην ύπαιθρο, τα χρόνια του σχολείου, οι ελπίδες και οι προσδοκίες που γεννούν τόσο η εφηβεία όσο και τα πρώτα χρόνια της ενηλικίωσης, και τέλος, ο έρωτας, η συντροφικότητα και η αγάπη, μέσα σε μια σχέση που θα διαρκέσει όσο και η ζωή δυο σπουδαίων ανθρώπων.

Σε δεύτερο πλάνο ο μεγάλος πόλεμος, η σχεδόν καταναγκαστική φυγή από τις πατρογονικές εστίες, η μετανάστευση, αλλά και το «δώρο ζωής»: η γνωριμία με τον Αριστοτέλη Ωνάση και η αναχώρηση του Στέλιου για τη μακρινή Τζέντα της Αραβίας.

Όλα αυτά, καθώς και δεκάδες χαριτωμένα επεισόδια της καθημερινής ζωής, διανθίζουν και αλληλοσυμπληρώνουν ένα βιωματικό ταξίδι στο χρόνο και στους τόπους, μια διαδρομή από την Αλεξάνδρεια στην Κύπρο και πάλι πίσω, από το 1939 έως το 1953, σε μια περίοδο που σηματοδοτεί την αλλαγή ολόκληρου του κόσμου.

Παρουσίαση της συγγραφέα

Γέννημα-θρέμμα της Αλεξάνδρειας και του Αβερώφειου Παρθεναγωγείου, η Αλεξάνδρα Κρασάρη παντρεύτηκε το 1953 τον επίσης Αλεξανδρινό και Αβερωφίτη Στέλιο Παπαδημητρίου. Γνωρίστηκαν στην ηλικία των είκοσι τριών, τότε που οι ελληνικές σχολές της Αλεξάνδρειας είχαν σχεδόν τρεις χιλιάδες μαθητές.
Όταν, αργότερα, οι μαθητές μειώθηκαν στους εξήντα και οι διδάσκοντες έγιναν ελάχιστοι, η Αλεξάνδρα και ο Στέλιος Παπαδημητρίου αποφάσισαν να επαναπατριστούν, καθώς έβλεπαν τα τρία αγόρια τους να είναι οι μόνοι Ευρωπαίοι μαθητές στη Σχολή «Σεντ Μαρκ», το κατεξοχήν κάποτε πανευρωπαϊκό εκπαιδευτήριο.
Το 1966 εγκαταστάθηκαν στην Αθήνα, όπου σπούδασαν και τα τρία παιδιά τους, από το δημοτικό έως το πανεπιστήμιο και το πολυτεχνείο.
Η Αλεξάνδρα δίδαξε στο Ινστιτούτο Αμερικανικών Σπουδών έως το 1970 και ο σύζυγός της άσκησε ευτυχής τη δικηγορία στη χώρα όπου γεννήθηκε ως επιστήμη.