Κάθε φορά που ακούω τους Matisse, στο μυαλό μου στροβιλίζεται πάντα η ίδια σκέψη: Αν ετούτοι οι τύποι ήταν Εγγλέζοι, σίγουρα θα έκαναν παγκόσμια καριέρα.
Τα τραγούδια τους χαρακτηρίζονται από πανέμορφες μελωδίες και αξιοπρεπείς στίχους. Όλοι τους οι δίσκοι ακούγονται μονορούφι, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο τραγούδι.
Η βελτίωση του γκρουπ είναι συνεχής, οι μάγκες δουλεύουν σκληρά, και αυτό φαίνεται.
Η μουσική τους κουβαλά όλη την pop-rock ιστορία, από τα 60s μέχρι τα 00s, από τους Kinks στον Bowie και από τους Jam στους Kaiser Chiefs. Φίλος και συνάδελφος τούς χαρακτηρίζει ως τους Cockney Rebel της δεκαετίας μας.
Φανατικά φίλοι του βρετανικού indie ήχου, οι Matisse στη 10χρονη πορεία τους έχουν διανύσει τη δική τους διαδρομή προς την ωριμότητα και το ξεκαθάρισμα της μουσικής τους ταυτότητας. Μια ταυτότητα που θυσίασε στο βωμό της καλλιτεχνικής διαφωνίας σημαντικά μέλη της μπάντας.
Πρώτη έφυγε η Κατερίνα Καστανά, για να την ακολουθήσει ο Ανδρέας Ιωάννου, ιδρυτικό μέλος του γκρουπ που αποχώρησε από τους Matisse το καλοκαίρι του 2003.
Επόμενοι ήταν οι Κώστας Συνοδινός και Πέτρος Τσώλης, οι οποίοι αποχώρησαν στις αρχές του 2006, καθώς και ο –μέχρι το φθινόπωρο του 2007– τραγουδιστής του γκρουπ Άρης Σιαφάς. Στη σημερινή τους σύνθεση (σταθερή επί σχεδόν δύο χρόνια) οι Matisse είναι οι Alex Kavvadias (φωνή), Γιάννης Μασούρας (μπάσο, φωνητικά), Γρηγόρης Κόλλιας (κιθάρα, φωνητικά), Βασίλης Ζερβός (κιθάρα) και Νίκος Μανουσόπουλος (ντραμς).
Με τη συγκεκριμένη σύνθεση κυκλοφόρησαν την 1η Ιουνίου το νέο τους άλμπουμ, με τίτλο «Rock ’n’ Roll Mafia». Πρόκειται για το τρίτο ολοκληρωμένο άλμπουμ του γκρουπ.
H δισκογραφία τους ξεκίνησε το καλοκαίρι του 2003, με ένα EP τεσσάρων τραγουδιών, ενώ το πρώτο τους άλμπουμ, το «Cheap As Art», κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2005, για να ακολουθήσει το πιο σκοτεινό «Toys Up», το Μάιο του 2007. Το «Rock ’n’ Roll Mafia» είναι πιο pop και εύπεπτο από το «Toys Up» και με σαφώς πιο εμπορικές προδιαγραφές. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κατώτερο του «Toys Up»∙ απεναντίας, είναι πιο δύσκολο να κάνεις φωτεινή μουσική όπως αυτή του «Rock ’n’ Roll Mafia».
Ναι, ακούγοντας το νέο άλμπουμ των Matisse, αν μη τι άλλο, αισθάνεσαι όμορφα. Αξιοπρεπής ήχος, πλούσια ενορχήστρωση, όμορφες και δουλεμένες μελωδίες, πολλές από αυτές εθιστικές, και οι γνωστοί σκωπτικοί στίχοι που χαρακτηρίζουν τους Matisse.
Πρόκειται σίγουρα για ένα από τα καλύτερα ξενόγλωσσα ελληνικά άλμπουμ των τελευταίων ετών. Ένα άλμπουμ που θέλεις να το ακούς και να το ξανακούς, τόσο όμορφο, που με επιστρέφει στις ίδιες σκέψεις: Αν ετούτοι οι τύποι ήταν Εγγλέζοι, σίγουρα θα έκαναν παγκόσμια καριέρα.
Όμως, είναι Έλληνες και αυτό φαίνεται στο χαμηλό μπάτζετ της παραγωγής. Εδώ να μην παρεξηγηθούμε. Χαρακτηρίζουμε χαμηλό το μπάτζετ για τα δεδομένα των παραγωγών που απευθύνονται στο παγκόσμιο κοινό. Γιατί, για τα ελληνικά δεδομένα, είναι σούπερ παραγωγή. Όμως αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Η μουσική βιομηχανία στην Ελλάδα δεν έχει τα κεφάλαια –ή την τόλμη ή δεν ξέρω κι εγώ τι– να επενδύσει και να προβάλει ένα ελληνικό γκρουπ παγκοσμίως.
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου, για παράδειγμα, έγινε διεθνής σταρ όταν έγινε Vangelis και μετακόμισε στο Λονδίνο.
Οι Matisse σε παλαιότερες δηλώσεις τους υποστήριζαν ότι τους ενδιαφέρει μόνο η καθιέρωση στην Ελλάδα. Εμένα δεν με πείθουν γι’ αυτό, και έχω πολλούς λόγους για να το πιστεύω. Για να κάνεις επαγγελματική καριέρα στην Ελλάδα, είναι απαραίτητος ο ελληνικός στίχος.
Ναι, πολλά ξενόγλωσσα ελληνικά γκρουπ έχουν υποστηρίξει κατά καιρούς ότι εκφράζονται καλύτερα στα αγγλικά, αλλά δεν γνωρίζω κανένα από αυτά να ζει από τη μουσική του.
Οι Matisse, όμως, βρίσκονται εδώ και καιρό σε ένα επίπεδο που απαιτεί επαγγελματική συνέπεια στην ενασχόλησή τους με τη μουσική. Αν θέλουν να συνεχίσουν να υπηρετούν τη μουσική στην επαρχιακή χώρα που λέγεται Ελλάδα, σίγουρα θα αναγκαστούν να αναθεωρήσουν πολλά πράγματα.
Διαφορετικά, πρέπει να κάνουν το μεγάλο βήμα και να ψάξουν την τύχη τους στις μητροπόλεις της μουσικής. London, Paris, New York, Tokyo – just to name a few.
Το ταλέντο παιδιά το έχετε, το attitude επίσης. Θέλει όμως και κοχόνες. Έχετε;