Ο Ali Farka Touré είναι αυτός που ακούω;
Ο Αφρικανός κιθαρίστας που με φυσικό και αβίαστο –σχεδόν μαγικό– τρόπο έδειξε μέσα από το έργο του τον κοινό τόπο της παραδοσιακής μουσικής της πατρίδας του, του Μάλι, με τα blues του δέλτα του Μισισισιπί; Όχι.
Ο σπουδαίος εκείνος κιθαρίστας δεν είναι πια ανάμεσά μας. Άφησε την τελευταία του πνοή το 2006.
Την κληρονομιά και την παράδοσή του όμως συνεχίζει –και, τολμώ να πω, εξελίσσει– ο γιος του, επίσης κιθαρίστας, Vieux Farka Touré.
Στο δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ ο ηλικίας 27 ετών καλλιτέχνης παρουσιάζει ένα μουσικό χαρμάνι στο οποίο συναντιούνται και συνεργάζονται αρμονικά «δυτικά» στιλ (dub, blues, rock, ψυχεδέλεια) και μουσικά όργανα (ηλεκτρική κιθάρα, ηλεκτρικό μπάσο) με τους ρυθμούς, τις τονικότητες και τις λυρικές ευαισθησίες της δυτικοαφρικανικής μουσικής παράδοσης.
Συνιστώσες όπως οι κοφτές μουσικές φράσεις, η φωνητική ερμηνεία και οι υπνωτικοί, κυκλικοί ρυθμοί φέρνουν στο νου τον πατέρα Touré, είναι όμως φανερό ότι ο Vieux Farka –παρ’ ότι, ολοφάνερα, σέβεται και τιμά την παρακαταθήκη του πατέρα του– έχει τις δικές του καλλιτεχνικές βλέψεις και φιλοδοξίες για το πλάσιμο και την ανάδειξη ενός σύγχρονου αφρικανικού –και, εντέλει, οικουμενικού– ήχου.

Ειδήσεις Σήμερα: