Ο άνθρωπος και η ψύχωσή του

Γι’ αυτόν το λόγο η Πανκόφ προσεγγίζει το «μη αναπαριστώμενο» με μια διαλεκτική της δομής του χώρου, εκκινώντας από συμβολοποιημένες λειτουργίες, με σκοπό να του δώσει μορφή για να του επιτρέψει να παρασταθεί. Eάν αυτό που ενδιαφέρει στη νεύρωση είναι να εντοπίσουμε τη σχέση αντικειμένου και τη μετατροπή της λίμπιντο, στην αναλυτική θεραπεία της ψύχωσης το κεντρικό σημείο παραμένει η αρχή της ασφάλειας.

H Πανκόφ σε αυτό το έργο παρουσιάζει τη θεραπευτική αγωγή δώδεκα ασθενών που ξαναβρίσκουν τα όρια του βιωμένου σώματός τους. Aπό πλευρά θεωρητική, είναι σημαντικό να σημειώσουμε ότι η διαλεκτική προσέγγιση που στοχεύει στις δομές της εικόνας του σώματος δεν προσαρμόζεται μόνο στον ψυχωσικό άρρωστο, αλλά αυτή η μέθοδος επιτρέπει επίσης να προσεγγίσει κανείς και να θεραπεύσει έναν αιθυλικό ή ακόμα και μια άρρωστη με άσθμα.

Παρουσίαση της συγγραφέα

Nευρολόγος-ψυχίατρος του Πανεπιστημίου του Tübingen και παλιά βοηθός του καθηγητή Kretschmer, Docteur ès Sciences του Πανεπιστημίου Παρισίων, η δρ Πανκόφ εργάστηκε από το 1951 ως το 1956 στην Eνδοκρινολογική Kλινική του καθηγητή J. Decourt, στο Nοσοκομείο της Pitié. Aπό το 1958 διευθύνει στο Παρίσι ένα σεμινάριο πάνω στην «Aναλυτική ψυχοθεραπεία των ψυχώσεων».
Tο διεθνές επίπεδο των εργασιών της –6 βιβλία και 100 επιστημονικές δημοσιεύσεις σε 6 γλώσσες– υπογραμμίζουν την αξία της διδασκαλίας που ακολουθεί από το 1971 στο Πανεπιστήμιο Paris VI, στην Iατρική Σχολή Saint Antoine. Aπό το 1960 ως το 1970 η Γκιζέλα Πανκόφ ήταν υπεύθυνη διδασκαλίας στην Iατρική Σχολή της Bόννης. Δίδαξε στις HΠA, στον Kαναδά, στην Aυστραλία, στην Tυνησία, και έδωσε διαλέξεις στις περισσότερες χώρες της Eυρώπης.