Ο Μαδριλένος Ισπανός Πέδρο Αλμοδόβαρ κατεδαφίζει ταμπού και έτοιμες ιδέες, τονίζοντας όμως την ανθρωπιά των ταλαίπωρων ηρώων του, ιδιαίτερα της γυναίκας με την οποία θαρρείς ταυτίζεται.
Έτος παραγωγής: (1984)
Διάρκεια: 98′
Παραγωγή: Ισπανίας
Παίζουν: Κάρμεν Μάουρα, Λουίς Χόσταλοτ, Ρίο Χιρούμα, Άνχελ ντε Άντρες Λόπεθ, Βερόνικα Φόρκε
Σκηνοθέτης: Πέδρο Αλμοδόβαρ

Η Γκλόρια είναι μια ταλαίπωρη νοικοκυρά, με φριχτό σύζυγο μάτσο, δυο παιδιά τέρατα και πεθερά ημίτρελη. Πρέπει να προλαβαίνει να τους υπηρετεί όλους και να εργάζεται επί πλέον, ως καθαρίστρια σε ένα γυμναστήριο , όπου οι άντρες ασκούνται στην ιαπωνική πολεμική τέχνη «κέντο».
Η Γκλόρια είναι ακόμα πιο όμορφη και ζουμερή σαραντάρα, εντελώς στερημένη, όμως, από ερωτικοσεξουαλική επικοινωνία. Στη σχολή, θαυμάζοντας ένα ωραίο νέο αθλητή, ερεθίζεται ερωτικά και του προσφέρεται, με απόλυτα αρνητικά αποτελέσματα γι’ αυτήν. Ανικανοποίητη ε-πιστρέφει στο σπίτι της, ένα διαμέρισμα σε τεράστιο απρόσωπο συγκρότημα λαϊκών πολυκατοικιών και πέφτει στα προβλήματα, με την οικογένεια και τις φίλες της…

Ο Αλμοδόβαρ, στα πρώτα του χρόνια, αρέσκεται στο είδος της κοινωνικής μαύρης κωμωδίας, με ανατρεπτική αγριότητα. Είναι ένας παρατηρητής της βαθμιαίας αποσάθρωσης και της καταστροφής του πυρήνα της κοινωνικής ζωής, που είναι η οικογένεια. Βλέπει και καταγράφει, με κέφι αλλά και πίκρα, τους τρομερούς αλλά και ποικίλους καταπιεστικούς μηχανισμούς στο εσωτερικό της.
Η παρουσίαση γίνεται «καθ’ υπερβολήν», σχεδόν ως την υστερία αλλά και με κάποια κρυμμένη συναισθηματική συμμετοχή. Τα πρόσωπα του, που κινούνται κάπως σαν μαριονέτες, αποκαλύπτουν τους πόνους και τα τραύματα τους που αιμορραγούν.
Το ανήθικο μαύρο χιούμορ του Αλμοδόβαρ, κατεδαφίζει ταμπού και έτοιμες ιδέες, χωρίς να πάψει να διακρίνει την ανθρωπιά των ταλαίπωρων ηρώων του, ιδιαίτερα της γυναίκας με την οποία θαρρείς ταυτίζεται.

Προλογίζει ο Γ. Μπακογιαννόπουλος

Ειδήσεις Σήμερα: