Δεκατέσσερα λαϊκά τραγούδια που όχι μόνο δεν κάνουν τη διαφορά, αλλά αναπαράγουν όλη την κοινοτοπία του εμπορικού ρεπερτορίου, ειδικά ως προς το στίχο (άπονα θηλυκά, άντρες που πνίγουν τον καημό τους στο ποτό και πάει λέγοντας). Φυσικά, ένας τυποποιημένος και… ψιλοαδιάφορος δίσκος, όπως ο συγκεκριμένος, δεν αναιρεί ούτε την υπόσταση του Χρήστου Νικολόπουλου ούτε τη σπουδαία φωνή του Πασχάλη Τερζή. Ωστόσο, αισθάνεσαι μια παγωνιά, όταν δημιουργοί και καλλιτέχνες με μέγεθος μπλέκουν στα γρανάζια της κατανάλωσης και (κατα)δέχονται να ηχογραφούν τραγούδια, που προορίζονται να ξεχαστούν σε λίγους μήνες.

Ειδήσεις Σήμερα: