Οι περισσότεροι χαμογελάσαμε ειρωνικά στην είδηση περί επικείμενης κυκλοφορίας νέου άλμπουμ των Eagles έπειτα από 28 χρόνια δισκογραφικής απραξίας. Όταν όμως το άλμπουμ ήρθε, διέψευσε τις Κασσάνδρες. Χορταστικό σε διάρκεια (είκοσι τραγούδια σε δύο CD) και ευχάριστο στην ακρόαση, το «Long Road Out Of Eden» προκαλεί όντως νοσταλγία, η οποία όμως έχει περιορισμένο ρόλο και όχι κυρίαρχο.
Κατά την ακρόαση έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τις εντυπωσιακές, πλούσιες φωνητικές αρμονίες, τον κιθαριστικό ήχο (χαρακτηριστικά αμερικανικός, συχνά με αναφορές στους Byrds), τη μείξη ακουστικής κιθάρας και ηλεκτρικού πιάνου, τον εξομολογητικό χαρακτήρα της τραγουδοποιίας και βέβαια την εντυπωσιακή διαύγεια και την τεχνική αρτιότητα της παραγωγής.
Η στιχουργική κατεύθυνση ξεφεύγει από τα τετριμμένα και αφορά σε αρκετά από τα μεμπτά και στις ιδιαιτερότητες του σύγχρονου τρόπου ζωής, φτάνοντας σε κάποια σημεία στη διατύπωση πολιτικής θέσης.
Το ρεπερτόριο περιλαμβάνει δυναμικά country rock τραγούδια, boogie, μπαλάντες με αισθηματική κυρίως θεματολογία αλλά και funk διαλείμματα.
Τα τέσσερα βασικά μέλη (οι γνωστοί από τα παλιά Don Henley, Glen Frey, Joe Walsh και Timothy B. Schmit – οι δύο πρώτοι, παρόντες από την ίδρυση του γκρουπ το 1970) υποστηρίζουν δώδεκα ακόμη μουσικοί, οι οποίοι, μεταξύ άλλων, συνεισφέρουν στο τελικό αποτέλεσμα με πνευστά, pedal steel κιθάρα και πρόσθετα κρουστά.
Όσο για την αναντιστοιχία των πολιτικά και κοινωνικά μαχητικών στίχων του «Long Road…» με τη συμφωνία αποκλειστικής διάθεσης του άλμπουμ στην αμερικανική αγορά από την αλυσίδα Wal-Mart (που έχει επανειλημμένα κατακριθεί για τη στάση που τηρεί σε θέματα επιχειρηματικής ηθικής), ίσως αυτή δεν θα έπρεπε να ξενίζει και τόσο: Όπως στα 70s, έτσι και σήμερα η μουσική πρόταση των Eagles παραμένει μια σύνοψη των συμβιβασμών και των αντιθέσεων που χαρακτηρίζουν την κατά τα άλλα «βολεμένη» μεσοαστική ζωή.

Ειδήσεις Σήμερα: