Ημερολόγιο: Largo – Κριτική
Μελωδίες με πιάνο, ρομάντζες με πνευστά και έγχορδα, ηχητικές παρεμβολές και ροκ σφήνες. Στο έβδομο κατά σειρά άλμπουμ του Μανώλη Γαλιάτσου -το πρώτο χωρίς τραγούδια- ξεδιπλώνονται δεκαέξι ηχητικά τοπία δυτικής… τεχνοτροπίας. Αλλοτε ακολουθούν τον αρμονικό κυματισμό του ωκεανού, άλλοτε γίνονται αέρας που κάνει τα δέντρα να γέρνουν κι άλλοτε πέφτουν μελαγχολικά στο χώμα, όμοια με φύλλα του φθινοπώρου.
Θα μπορούσε να ήταν soundtrack σε ταινία, με θέμα τις φάσεις μιας ζωής ή το ευμετάβλητο των ανθρώπινων συναισθημάτων. Είναι όμως ένας πανέμορφος ορχηστρικός δίσκος, που φλερτάρει μεν με την υπερβολή (υπάρχει ένας αέρας «γκράντε» στο όλο εγχείρημα), αλλά συνάδει με το σχόλιο του δημιουργού, όπως το διαβάζουμε στο συνοδευτικό ένθετο: «Απόφευγε την ταπεινότητα για να μην εξοικειωθείς με την ταπείνωση»…
- Χαρίτσης και Σακελλαρίδης δοκιμάζουν τα όριά τους: Συνέδριο επιβίωσης ή ρήξης για τη Νέα Αριστερά – Το βλέμμα στον Τσίπρα
- Workmonitor 2026: Δεύτερη δουλειά για να βγει ο μήνας ψάχνει ο ένας στους δύο Έλληνες εργαζόμενους
- Ο Γιώργος Παπαγεωργίου και οι Polkar στον Σταυρό του Νότου Club
- Σάρωσε τη Ρόδο η κακοκαιρία – Η θάλασσα βγήκε στο λιμάνι, πλοίο έδωσε μάχη με τα κύματα
- Αρκάς: Η καλημέρα της Πέμπτης
- Σάρωσε τη χώρα η φονική κακοκαιρία: Δύο νεκροί, πλημμύρες, παγίδες θανάτου δρόμοι στην Αττική
