Τα πρώτα χρόνια διακυβέρνησης του Αφρικανού δικτάτορα Ίντι Αμίν Νταντά, όπως περιγράφονται στο βιβλίο του Τζιλς Φόντεν, στο οποίο συνυπάρχουν ντοκουμέντα και φανταστικά στοιχεία. Για λόγους μυθοπλασίας, ο συγγραφέας έχει επινοήσει τον Νίκολας Γκάριγκαν. Είναι ένας Σκοτσέζος γιατρός που, μόλις παίρνει πτυχίο, επιλέγει να προσφέρει κοινωνική υπηρεσία στην Ουγκάντα. Φτάνει εκεί το 1971, χρονιά κατά την οποία ο Νταντά έχει ανατρέψει με πραξικόπημα τον Ομπότε, πρωθυπουργό της χώρας από το 1962. Η τύχη τα φέρνει έτσι ώστε ο Γκάριγκαν να συναντηθεί με το δικτάτορα. Θα γίνει ο προσωπικός του γιατρός. Θα πιστέψει στα λόγια τα μεγάλα, σχετικά με την επερχόμενη ευημερία της χώρας, και θα τον υποστηρίξει με θέρμη, έως ότου προβάλει μπροστά του ωμή η αλήθεια. Ο Ίντι Αμίν είναι ένας παράφρονας που τρέμει τη στιγμή που θα τον βγάλουν από τη μέση και διατάσσει κάθε τόσο είτε μαζικές εκτελέσεις αντιφρονούντων είτε δολοφονίες ατόμων του άμεσου περιβάλλοντός του.
Ο «Τελευταίος Βασιλιάς…» δεν είναι «μεγάλη» ταινία. Αποκαλύπτει μεν το ρόλο που έπαιξε η Δύση, και ειδικότερα οι Βρετανοί, στην άνοδο του Αμίν Νταντά, αλλά από ένα σημείο και μετά επιμένει περισσότερο στην αστυνομική ίντριγκα (κορυφώνεται με τη γνωστή υπόθεση αεροπειρατείας που κατέληξε στο Έντεμπε) παρά στα έργα και τις ημέρες του στυγερού δικτάτορα. Αυτό που αξίζει να παρακολουθήσει κανείς είναι η ερμηνεία του Γουίτακερ. Ο Αφροαμερικανός ηθοποιός υποδύεται πειστικά ένα χαρακτήρα με όλα τα γνωρίσματα ψυχοπαθούς ατόμου. Τη μια στιγμή σε γοητεύει με το χιούμορ και το αφοπλιστικό του χαμόγελο και την άλλη το βλέμμα του γίνεται όμοιο με θηρίου που ετοιμάζεται να σε κατασπαράξει. Δίκαια του απονεμήθηκε και η Χρυσή Σφαίρα και το Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου.
Η ευρωπαϊκή έκδοση μεταφέρει σε ψηφιακή μορφή το πρωτότυπο, με αναμορφικό κάδρο άριστης ποιότητας. Το φως της αφρικανικής ηπείρου και τα χαρακτηριστικά χρώματα της γης και της βλάστησης, όπως τα συνέλαβε ο φακός του Aντονι Ντοντ Μαντλ, αποδίδονται με εξαιρετική πιστότητα. Η εξακάναλη μπάντα έχει όγκο σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, καθώς στα περιφερειακά ηχεία «περνάνε» και οι μουσικές και μια ποικιλία ηχητικών εφέ. Το πρόσθετο υλικό δεν έχει υπότιτλους. Το παρασκήνιο και οι συνεντεύξεις προέρχονται από εκπομπές του τηλεοπτικού καναλιού της Fox, ενώ στο ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ «Capturing Idi Amin» παρακολουθούμε φιλμ αρχείου σχετικά με τον Αμίν Νταντά, συνεντεύξεις ατόμων που τον γνώρισαν, καθώς και τις αντιδράσεις των κατοίκων της Ουγκάντα, που, τριάντα χρόνια μετά, είδαν τον Αμίν να «ζωντανεύει» ξανά κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.