Στο δεύτερο άλμπουμ τους μετά το αιφνιδιαστικό «Funeral» (2004) -κατά γενική αποδοχή μία από τις πιο σημαντικές κυκλοφορίες της δεκαετίας- οι Arcade Fire περιορίζουν την πειραματική διάσταση των συνθέσεών τους χάριν ενός ήχου περισσότερο σύνθετου όσον αφορά στις επιμέρους ψηφίδες του, αλλά και λιγότερο εστιασμένου, «μπουκωμένου» θα μπορούσε να πει κανείς από τις πάμπολλες «φωνές» που προσπαθούν να ακουστούν. Το επικό ύφος παραμένει, όπως και η αξιοποίηση παλιομοδίτικων ηχητικών πηγών (άρπα, hurdy-gurdy, ακορντεόν, όργανο), ενώ οι στίχοι συνδυάζουν μελαγχολική ενδοσκόπηση, κοινωνικές/πολιτικές καταγγελίες και μεταφυσικές ανησυχίες. Χωρίς να μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε μη ικανοποιητικό, το «Neon Bible» είναι κατώτερο των προσδοκιών. Ίσως μια περισσότερο επαγγελματική παραγωγή να έβαζε σε τάξη τις καλές αλλά σκόρπιες ιδέες.
Κατεβάστε σε MP3 το «Black Mirror».