Η ελληνική κωμωδία που πήρε τη σκυτάλη από το φιλμ «Πέντε Λεπτά Ακόμα» και πέτυχε εξίσου υψηλές εισπράξεις ζωντανεύει στην οθόνη έναν κόσμο ολόιδιο με το δικό μας, αλλά με κάπως… διαφορετικές αντιλήψεις ως προς τον έρωτα και την οικογένεια. Κοινώς, τα ζευγάρια του ίδιου φύλου θεωρούνται νορμάλ και οι ετεροφυλόφιλοι διεστραμμένοι. Σε μια τέτοια κοινωνία, ένας νέος ερωτεύεται μια κοπέλα. Αποφασίζει να της εξομολογηθεί τα αισθήματά του και εκείνη, αν και έχει δεσμό με γυναίκα, ανταποκρίνεται. Ακούγεται έξυπνο και τολμηρό, αλλά δεν είναι.
Οι Έφη Μουρίκη και Βλαδίμηρος Κυριακίδης (οι σεναριογράφοι/σκηνοθέτες του έργου, αλλά και ζευγάρι στη ζωή) υιοθετούν όλα αυτά που υποτίθεται καυτηριάζουν. Θέλουν να μιλήσουν για το δικαίωμα ενός ατόμου να μην ακολουθεί το ηθικά αποδεκτό, αλλά δεν θέλουν να προκαλέσουν το ευρύ κοινό. Αποφεύγουν μεν τη γραφική απεικόνιση μιας κοινωνίας ομοφυλόφιλων, αλλά οι ίδιοι εμφανίζονται αρνητικοί στο «διαφορετικό» και παράλληλα βαθιά συντηρητικοί. Έτσι, κατευθύνουν την ταινία τους στο εύκολο γέλιο (δύο άντρες που λένε ο ένας στον άλλον «αγάπη μου»), στις διάφορες ρηχές καταστάσεις και γενικά σε ένα εύπεπτο, τηλεοπτικών προδιαγραφών θέαμα, που γαργαλάει και θωπεύει το μέσο θεατή.
Η ελληνική έκδοση διαθέτει αναμορφικό κάδρο, με ικανοποιητική απόδοση του αυθεντικού υλικού (έντονα χρώματα και αισθητική διαφήμισης). Η μπάντα ακούγεται περισσότερο στερεοφωνική παρά τετρακάναλη surround.