Επιβεβαιώνοντας το ταλέντο που έχει στο να δημιουργεί συναισθήματα με χρήση κυρίως ηλεκτρονικών μέσων, ο Κωνσταντίνος Βήτα ντύνει με μουσική την παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου «2». Μπλέκοντας ήχους και μελωδικά μοτίβα, καταφέρνει να βυθιστεί στην ψυχή του σύγχρονου ανθρώπου και να αποδώσει με ατμοσφαιρικές συνθέσεις τους γρήγορους ρυθμούς ζωής, το άγχος, τη μοναξιά, την ανωνυμία σε ένα πλήθος που τρέχει βιαστικά προς όλες τις κατευθύνσεις, τις τυχαίες συναντήσεις, την αποδοχή, την απόρριψη, την απελπισμένη αναζήτηση ενός ουσιαστικού συντρόφου. Λέγεται ότι η μουσική άρχισε να γράφεται πάνω σε ιδέες και εικόνες, προτού η παράσταση αποκτήσει την τελική της μορφή. Λέγεται ακόμα ότι για τις πρώτες ηχογραφήσεις χρησιμοποιήθηκαν μια κιθάρα, ένα συνθεσάιζερ και ένα laptop. Όπως και να έχει το «παρασκήνιο», το τελικό αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό. Ως αυτόνομη δουλειά αποτελεί μια ευαίσθητη ματιά σε έναν κόσμο που τον χαρακτηρίζει οτιδήποτε άλλο εκτός από την ευαισθησία. Ως έργο που προοριζόταν να ερμηνευτεί από χορευτές, γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι ενός θαυμάσιου και κορυφαίας αισθητικής συνόλου, ονειρικό και συνάμα ονειρεμένο, όπως και η ίδια η παράσταση.
Στο εξώφυλλο αναφέρεται ότι έγινε ψηφιακή ηχογράφηση υψηλής δειγματοληψίας (HD Recording). Φυσικά, για να προσαρμοστεί στη χωρητικότητα του CD, ο ήχος έχει συμπιεστεί. Η ποιότητά του ωστόσο είναι σαφώς καλύτερη.

Ειδήσεις Σήμερα: