
Τσινετσιτά – Κριτική
Τραγούδια από το ομότιτλο θεατρικό μιούζικαλ των Ρέππα-Παπαθανασίου, με την Αφροδίτη Μάνου να αναπαριστά μουσικά την κινηματογραφική πολιτεία της Ρώμης, που δοξάστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ξεκομμένες από την παράσταση, οι μελωδίες δεν λένε πολλά πράγματα. Αξίζει ωστόσο να σταθεί κανείς σε ορισμένους στίχους (“Ντόλτσε Βίτα”, “Μαύρο βελούδο”, “Τραγούδι στον πατέρα”), όπου […]
Τραγούδια από το ομότιτλο θεατρικό μιούζικαλ των Ρέππα-Παπαθανασίου, με την Αφροδίτη Μάνου να αναπαριστά μουσικά την κινηματογραφική πολιτεία της Ρώμης, που δοξάστηκε τις δεκαετίες του 1950 και του 1960. Ξεκομμένες από την παράσταση, οι μελωδίες δεν λένε πολλά πράγματα. Αξίζει ωστόσο να σταθεί κανείς σε ορισμένους στίχους (“Ντόλτσε Βίτα”, “Μαύρο βελούδο”, “Τραγούδι στον πατέρα”), όπου η δημιουργός της “Νυχτερινής Εκπομπής” αρθρώνει ένα λόγο πικρό και εντελώς κόντρα στην ελαφρότητα της όποιας “Τσινετσιτά”. Δύο τραγούδια λέει η ίδια και τα υπόλοιπα ακούγονται από το θίασο.
- Πάσχα: Πώς να μην «σκάσουμε» στο φετινό οικογενειακό τραπέζι
- Στενά του Ορμούζ: Αργή και αβέβαιη η επανεκκίνηση
- Ο Τζόνας Σολκ και το εμβόλιο που νίκησε την πολιομυελίτιδα
- Τι κρύβεται πίσω από τη σιωπή των millennials;
- Η επιτυχία στην Βενεζουέλα έκανε τον Τραμπ ακόμα πιο αλαζόνα – Και τώρα, πληρώνει το τίμημα στο Ιράν
- ΟΠΕΚΕΠΕ: Το «κατηγορώ» για τους 11 «γαλάζιους» βουλευτές




