Μία από τις ωραιότερες ταινίες του εκλιπόντος Πολωνού δημιουργού, με θέμα δύο γυναίκες που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους, αλλά έχουν τις ίδιες ευαισθησίες, την ίδια κλίση για τη μουσική και την αίσθηση ότι κάπου αλλού βρίσκεται το άλλο τους μισό. Η Βερόνικα ζει στην Κρακοβία. Έχει αδύναμη καρδιά. Αν και δεν είναι επαγγελματίας ερμηνεύτρια, περνά από ακρόαση και παίρνει μέρος σε μια μουσική βραδιά. Πεθαίνει τραγουδώντας ένα πανέμορφο σόλο. Στη Γαλλία η Βερονίκ πενθεί σαν να έχασε ένα δικό της άνθρωπο. Διακόπτει τα μαθήματα φωνητικής, ακούει διαρκώς το μουσικό θέμα που ερμήνευε η Βερόνικα τη στιγμή που η καρδιά της την πρόδωσε, και γνωρίζεται με ένα συγγραφέα παιδικών βιβλίων, ο οποίος κατασκευάζει μαριονέτες και γράφει μια ιστορία για δύο κοπέλες που μοιράζονται το ίδιο πνεύμα.
Η λιτή παρουσίαση των ιστοριών, η ευαίσθητη παρουσία της Ιρέν Ζακόμπ και οι υπέροχες μουσικές του Ζμπίγκνιου Πράισνερ δημιουργούν ένα οπτικοακουστικό ποίημα που σκοπό έχει να διεγείρει τις αισθήσεις του θεατή. Η Ζακόμπ βραβεύτηκε για την ερμηνεία της στις Κάννες, ενώ την εποχή που προβλήθηκε η ταινία αρκετοί έψαχναν να βρουν έργα του Βαν ντεν Μπουντενμάγιερ, που στο έργο αναφέρεται ως συνθέτης του κονσέρτου σε μι μινόρε. Ήταν ένα «αστείο», που συνεχίστηκε και στα «Τρία Χρώματα», καθώς πίσω από τον υποτιθέμενο Μπουντενμάγιερ βρισκόταν ο ίδιος ο Πράισνερ.
Η ελληνική έκδοση προέρχεται από την αποκατεστημένη κόπια που βγήκε στις αίθουσες το 2006. Η εικόνα αποδίδει εξαιρετικά την ατμόσφαιρα με τα ζεστά χρώματα (σαν όλο το έργο να φωτίζεται από κεριά), που πέτυχε ο διευθυντής φωτογραφίας. Η μπάντα, αν και τετρακάναλη, απλώνει στο χώρο τη μουσική, που συνέβαλε καθοριστικά στην πανευρωπαϊκή επιτυχία του φιλμ. Το κυρίως πρόγραμμα συνοδεύεται από τρία ντοκιμαντέρ μικρού μήκους. Το «Εργοστάσιο» και το «Νοσοκομείο» γυρίστηκαν τη δεκαετία του 1970, προτού ο Κισλόφσκι σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους. Ο «Σταθμός» γυρίστηκε το 1980.

Ειδήσεις Σήμερα: