51

Αγωγή κατά του γαλλικού κράτους και της δημόσιας σιδηροδρομικής εταιρείας SNCF για συνεργασία με τους Γερμανούς κατακτητές υπεβλήθη από περισσότερους από 100 συγγενείς θυμάτων του ναζισμού που μεταφέρθηκαν με τρένα σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το δρόμο για τις αγωγές άνοιξε δικαστική απόφαση του 2006 με την οποία δόθηκε η δυνατότητα στα θύματα των εκτοπισμών να μηνύσουν τις γαλλικές Αρχές διεκδικώντας αποζημίωση. Αναμένεται ότι θα ακολουθήσουν πολλές αγωγές ακόμη.

Συγκεκριμένα, εναντίον του γαλλικού κράτους και της SNCF είχε προσφύγει ο ευρωβουλευτής των Πρασίνων Αλέν Λιπιέζ για το ρόλο που διαδραμάτισαν στη μεταφορά μελών της οικογένειάς του το 1944 στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ντρανσί, κοντά στο Παρίσι, απ όπου ξεκινούσαν τα καραβάνια των εκτοπισμένων εβραίων με προορισμό τα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου.

Η κατάθεση των αγωγών αποτελεί το τελευταίο επεισόδιο μίας επώδυνης διαδικασίας συμφιλίωσης με το παρελθόν, την οποία πυροδότησε ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ αναγνωρίζοντας το 1995 ότι «η Γαλλία διέπραξε το ανεπανόρθωτο» εκτοπίζοντας 76.000 εβραίους στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου.

«Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ατμόσφαιρα στο τρένο με μητέρες να κλαίνε και ανθρώπους να τσιρίζουν από τον πόνο και τη δυσωδία», δηλώνει ο Αλεφρεντ Νόλερ, ο οποίος εστάλη από το Παρίσι στο Αουσβιτς με 100 άλλους σε ένα βαγόνι για 40 άτομα ή 8 άλογα. Τέσσερις συνεπιβάτες του πέθαναν κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Με ένα διάταγμα που πέρασε αμέσως μετά από την απελευθέρωση της Γαλλίας, το 1944, η τότε γαλλική κυβέρνηση διακήρυξε ότι δεν ήταν υπόλογη για πράξεις των συνεργατών του καθεστώτος του Βισί. Η συγκεκριμένη αρχή διατηρήθηκε μέχρι το 2001 και την αγωγή Λιπιέζ, ενώ η SNCF έχει προσφύγει κατά της απόφασης υποστηρίζοντας ότι δεν είχε άλλη δυνατότητα από το να υπακούσει στις εντολές των κατακτητών.

Ορισμένοι ιστορικοί και εβραϊκές οργανώσεις χαρακτηρίζουν ευκαιριακές τις αγωγές, ενώ στις οικογένειες που προσέφυγαν και στους δικηγόρους τους καταλογίζονται οικονομικά κίνητρα.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ/Reuters

Ειδήσεις Σήμερα: