Ηλεκτρικές μπαλάντες, με έντονο ποπ και ροκ χρώμα, γραμμένες για τη φωνή του Παντελή Θεοχαρίδη. Ενός πολύ καλού ερμηνευτή από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος το 1996 είπε σε πρώτη εκτέλεση τη “Μικρή Πατρίδα” των Καρασούλου/Ανδρέου και έκτοτε κράτησε χαμηλό προφίλ, ζώντας στην περιφέρεια και συμμετέχοντας σε συναυλίες ή σε δίσκους γνωστών δημιουργών.
Σε επίπεδο μουσικής ο Ευγένιος Δερμιτάσογλου αναπαράγει γνώριμες ως επί το πλείστον φόρμες της σύγχρονης τραγουδοποιίας, με σκόρπιες μελωδικές εκπλήξεις ως προς την ανάπτυξη των θεμάτων. Ο στίχος του Θανάση Πλαταμώνα προσεγγίζει το τρίπτυχο “έρωτας-απουσία-μοναξιά” με προσεκτική επιλογή λέξεων.
Πρόκειται για μια επιμελημένη στα βασικά της συστατικά δουλειά. Δύσκολα εντούτοις φέρνει την επανάσταση σε μια κορεσμένη από “συμπαθητικά” άλμπουμ ελληνική δισκογραφία. Το τελευταίο track (“Στον ακάλυπτο”) κρύβει τρία τραγούδια, που τα χωρίζουν παύσεις μερικών λεπτών. Το πρώτο από αυτά συγκαταλέγεται στα καλύτερα του άλμπουμ.

Ειδήσεις Σήμερα: