Περιμένοντας το Νέκταρ – Κριτική
Έξι καινούργιες και επτά παλαιότερες συνθέσεις (πρωτότυπες ή διασκευές ξένων τραγουδιών), ιδωμένες αλλιώς. Στο δεύτερο άλμπουμ της σόλο καριέρας του, μετά την οριστική διάλυση των Πυξ Λαξ, ο Μάνος Ξυδούς ισορροπεί πάρα πολύ καλά ανάμεσα στην ακουστική και την ηλεκτρική μπαλάντα, ενώ όλοι όσοι συμπράττουν δίνουν το στίγμα τους στα track.
Το κουαρτέτο Aρωμα Γυναίκας (πιάνο, τσέλο, κοντραμπάσο, βιολί) περιβάλλει τις συνθέσεις με μια γλυκιά μελαγχολία. Ο Πάνος Κατσιμίχας πραγματοποιεί μια ξεχωριστή ερμηνεία στα «Χρυσόψαρα» και τα δύο μέλη από τις Ρόδες (Αρης Ζαρακάς και Νίκος «Ατόφιος») πουσάρουν την «Aμμο του χρόνου».
Η ποιητική διάθεση σε γκρι και μαύρο χρώμα, που τόσο αρέσει σε μερίδα του (νεανικού;) κοινού, κάνει ξανά αισθητή την παρουσία της. Ωστόσο, έχουμε να κάνουμε με ένα δίσκο που ως σύνολο έχει ατμόσφαιρα και προβλέπεται να μην απογοητεύσει το συγκεκριμένο ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται.
- Σύλληψη υπόπτου για τις πυρκαγιές στη Χιλή – Στους 21 οι νεκροί
- Πως η διατροφή επηρεάζει τον εγκέφαλό μας;
- Καιρός: Βροχές και καταιγίδες την Παρασκευή – Τι θα γίνει στην Αττική
- Τέλος στο αλαλούμ για το χαρτζιλίκι μέσω IRIS
- Τέμπη: Τι αποκαλύπτουν «χαμένα» έγγραφα
- ΑΑΔΕ: Ποια εισοδήματα και παροχές δεν πιάνει το ραντάρ της Εφορίας



