Δύσκολοι καιροί για το λαϊκό τραγούδι. Οι συνθήκες που το γέννησαν έχουν εκλείψει. Ο κοινωνικός ιστός έχει διαρραγεί. Οι γνήσιοι δημιουργοί έφυγαν για άλλες πολιτείες. Έτσι, οι καλλιτέχνες που επιμένουν λαϊκά έχουν αρπαχτεί από τον έρωτα και του έχουν αλλάξει τα φώτα, ανακυκλώνοντας ιστορίες με γυναίκες που έχουν φύγει, με αναμνήσεις, με άδεια δωμάτια και με δρόμους χωρίς γυρισμό.
Ο συγκεκριμένος δίσκος περιέχει δώδεκα ερωτικά τραγούδια γραμμένα για τη φωνή του Πασχάλη Τερζή. Πέρα από την όμορφη μπαλάντα που ανοίγει το άλμπουμ («Αδιαφορώ» του Γιώργου Μουκίδη) και μια εξίσου όμορφη στιγμή («Έχει πάει η ώρα μία» του Σταμάτη Γονίδη) το περιεχόμενο δεν κρύβει εκπλήξεις ούτε ως προς το στίχο ούτε ως προς τη μουσική δομή. Ο μεγάλος λαϊκός ερμηνευτής υπερασπίζεται το μετριότατο υλικό που έχει στη διάθεσή του, αλλά οι «Αγάπες» του μοιάζουν με καλοκαιρινά φλερτ που διαρκούν όσο και το μαύρισμα των διακοπών.