Υπέρ της επιλεκτικής επέκτασης των χωρικών υδάτων τάσσεται ο Κώστας Σημίτης

28

Μερική και επιλεκτική επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων προτείνει με άρθρο του στο Έθνος της Κυριακής ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, εκφράζοντας παράλληλα την άποψη ότι η Τουρκία πρέπει να πιεστεί ώστε να προτείνει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ενός ή δύο ετών, για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της προς την Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Η Ελλάδα πρέπει να αποφύγει το κλείσιμο των θαλασσών και να επιδιώξει τη διαφύλαξη της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας των πλοίων όλων των κρατών. Τότε θα έχει ως συμμάχους στην προσπάθειά της για τη ρύθμιση της υφαλοκρηπίδας τόσο τις χώρες με άμεσο ενδιαφέρον για την ελεύθερη πρόσβαση από και προς τα Δαρδανέλια, όπως τη Ρωσία και την Ουκρανία, όσο και τις ναυτικές χώρες, όπως τις ΗΠΑ και τη Μεγάλη Βρετανία», αναφέρει στο άρθρο του ο κ. Σημίτης.

«Η ελληνική θέση θα πρέπει ως εκ τούτου να προσανατολιστεί σε μία μερική και επιλεκτική επέκταση, σε τρόπο ώστε σε ορισμένες γεωγραφικές τοποθεσίες το νέο εύρος να είναι το μέγιστο δυνατό, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο των 12 ναυτικών μιλίων και σε άλλες να είναι λιγότερο (λ.χ. έξι, οκτώ ή δέκα ναυτικά μίλια), με στόχο τη δημιουργία ενός ελεύθερου διαύλου. Ο ορισμός της αιγιαλίτιδας ζώνης αποτελεί βέβαια μονομερή ενέργεια του κάθε κράτους. Αλλά στην περίπτωση του Αιγίου η λογική επιβάλλει προηγουμένως μία πολιτική επαφή με τις άλλες ενδιαφερόμενες χώρες και διερεύνηση», προσθέτει ο τέως πρωθυπουργός.

Ο κ. Σημίτης επισημαίνει ότι κατά την απόφαση του Συμβουλίου της 23ης Ιανουαρίου 2006 η Τουρκία οφείλει να διαμορφώσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ώστε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Μεταξύ των βραχυπρόθεσμων προτεραιοτήτων, που οφείλουν να τακτοποιηθούν σε ένα ή δύο χρόνια, «ανήκει η λύση των συνοριακών διαφορών με βάση τη Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών και εφόσον τούτο είναι αναγκαίο με την αποδοχή της δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου».

«Η Τουρκία δεν έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ούτε η ελληνική κυβέρνηση την έχει πιέσει γι αυτό. Ένα τέτοιο χρονοδιάγραμμα θα μπορούσε ίσως να αποκτήσει τη δεσμευτικότητα του Ελσίνκι. Θα αποτελούσε πάντως ένα ισχυρότερο μέσο πίεσης από τη σημερινή χαλαρή υποχρέωση καλής γειτονίας», τονίζει ο κ. Σημίτης, ο οποίος, σημειωτέον, εκτιμά ότι το Ελσίνκι χάθηκε και ότι οι προϋποθέσεις που οδήγησαν στη συμφωνία δεν υπάρχουν πια.

«Οι οπαδοί της τακτικής να αναβάλουμε τις λύσεις για πιο εύθετο χρόνο, δεν σκέφθηκαν, όταν αρνήθηκαν να αξιοποιήσουν το Ελσίνκι, ότι η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο δύσκολη για την Ελλάδα, αν ανακοπούν οι διαπραγματεύσεις οριστικά για τον ένα ή άλλο λόγο», αναφέρει. «Τα μέσα που παρείχε στην Ελλάδα τα αρνήθηκε η ίδια η χώρα μας» σημειώνει ο κ. Σημίτης, που υποστηρίζει ότι η μόνη ευκαιρία που έχει πλέον η Αθήνα να υποχρεώσει την Άγκυρα σε υποχώρηση είναι μετά τη λήξη των διαπραγματεύσεών της με την ΕΕ, όταν θα αποφασιστεί αν θα ενταχθεί η Τουρκία ή όχι.

Υποστηρίζει επίσης ότι οι εταίροι μας στην ΕΕ ενδιαφέρονται όλο και λιγότερο για τη λύση των προβλημάτων μας: «Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι τα ελληνοτουρκικά θέματα έχουν υποβαθμιστεί, λόγος για υποχρεωτική προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης δεν γίνεται και κατά την επίσημη ορολογία, υπάρχουν σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ της Τουρκίας και των γειτόνων της. Κατά την κυριαρχούσα άποψη, τα ελληνοτουρκικά θέματα είναι θέματα διμερή που θα πρέπει οι δύο χώρες να τα λύσουν μόνες τους».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ