Αυτοί οι έξι Βέλγοι το 1986 καθόρισαν τον τρόπο με τον οποίο ντυνόμαστε σήμερα

Έξι νέοι Βέλγοι σχεδιαστές πήγαν στο Λονδίνο το 1986 για να παρουσιάσουν τις ατομικές τους συλλογές. Έφυγαν ως ανερχόμενα αστέρια που έθεσαν τα πρότυπα για τη μόδα του τέλους του 20ού αιώνα και πέρα από αυτό. «Ο κόσμος έμεινε έκπληκτος που δεν υπήρχε ένας νέος σχεδιαστής, αλλά έξι με δυσπρόφερτα ονόματα από μια χώρα που κανείς δεν είχε ακούσει», λέει η Ann Demeulemeester, μία από τους «Antwerp Six» («Έξι της Αμβέρσας»), μαζί με τους Dries Van Noten, Walter Van Beirendonck, Dirk Bikkembergs, Dirk Van Saene και Marina Yee.

Τα τελευταία 40 χρόνια, οι ζωές και οι καριέρες τους πήραν διαφορετικές πορείες, σημαδεμένες από καινοτομία, αναγνώριση και κακή φήμη. Τώρα θα λάβουν την αναγνώριση που τους αξίζει με μια ειδική επετειακή έκθεση στο MoMu του Βελγίου, που άνοιξε στις 28 Μαρτίου.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη TRUSS (@trussarchive)

Ένα boy band στον χώρο της μόδας

Το πρώτο βήμα για την έκθεση στο μουσείο ήταν να συμφωνήσουν οι σχεδιαστές (η Marina Yee πέθανε το 2025) να συμμετάσχουν. Χρειάστηκε κάποια πειθώ. Οι σχεδιαστές πάντα θεωρούσαν τους εαυτούς τους ως μεμονωμένα άτομα και όχι ως μια βελγική εκδοχή ενός boy band στον χώρο της μόδας.

Ωστόσο, το πώς ήταν να είναι κανείς ένας από τους έξι είναι η πρώτη ερώτηση που τους κάνουν στις περισσότερες συνεντεύξεις μέχρι και σήμερα. «Δεν με έχει κουράσει, αλλά δεν χρειάζεται να το μεγαλοποιούμε» λέει ο Van Noten στο Vanity Fair.

Η Demeulemeester ήταν ακόμη πιο διστακτική να συμμετάσχει: «Δεν είμαι άνθρωπος που αγαπά να κοιτάζει πίσω. Ποτέ δεν ήθελα να είμαι μέλος μιας ομάδας».

Η ζωή έξω από τα κέντρα της μόδας του Παρισιού και του Μιλάνου τους έκανε όλους να νιώθουν ότι από δημιουργική άποψη όλα ήταν δυνατά. «Υπήρχε μια αίσθηση του “Γιατί όχι; Ας το ρισκάρουμε και ας δούμε τι θα συμβεί”» εξηγεί ο Van Noten

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη REantwerp (@reantwerp)

«Fashion: It’s Belgian»

Αυτό που είχαν κοινό ήταν ότι όλοι τους ήταν απόφοιτοι ενός μικρού τμήματος μόδας της Βασιλικής Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Αμβέρσας, μιας πόλης-λιμάνι στο φλαμανδόφωνο τμήμα του Βελγίου, γνωστής περισσότερο για το εμπόριο διαμαντιών παρά για ανερχόμενα σχεδιαστικά ταλέντα.

Μια οικονομική εκστρατεία με την υποστήριξη της κυβέρνησης για την αναζωογόνηση της κλωστοϋφαντουργίας της, με τίτλο «Fashion: It’s Belgian», ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του ’80, παράλληλα με έναν διαγωνισμό σχεδιαστών που ονομαζόταν «Golden Spindle», στον οποίο συμμετείχαν όλοι.

Η ζωή έξω από τα κέντρα της μόδας του Παρισιού και του Μιλάνου τους έκανε όλους να νιώθουν ότι από δημιουργική άποψη όλα ήταν δυνατά. «Υπήρχε μια αίσθηση του “Γιατί όχι; Ας το ρισκάρουμε και ας δούμε τι θα συμβεί”» εξηγεί ο Van Noten.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARCHIVE.pdf (@archivepdf)

Συμφώνησαν

«Ο αριθμός έξι είναι κατάρα και ευλογία. Είναι ένας μύθος και δεν πρέπει να τον απομυθοποιήσουμε υπερβολικά», λέει η Kaat Debo, επιμελήτρια της έκθεσης. «Τους είπαμε: “Αν το κάνουμε με τη συνεργασία σας, θα έχετε λόγο και θα μπορείτε να ανοίξετε τα αρχεία σας και να βοηθήσετε να διηγηθούν οι ιστορίες σας”». Συμφώνησαν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη drip research (@drippiresearch)

Αντι-γκλάμουρ

Αυτό που ένωνε τους Έξι δεν ήταν ένα συγκεκριμένο στυλ. Τα ρούχα που δημιουργούσαν κάλυπταν ένα ευρύ φάσμα: από το ρομαντικό γκοθ (Demeulemeester) έως το ποπ-εννοιολογικό (Van Beirendonck), το ζωγραφικό-ανατρεπτικό (Van Noten) και το καμπ-αθλητικό (Dirk Bikkembergs).

Ήταν, μάλλον, μια ηλικιακή ομάδα, μια alma mater και μια στάση: D.I.Y., αντι-γκλάμουρ, αποφασιστικά ανεξάρτητη.

Ήταν έξι διαφορετικοί σχεδιαστές με έξι καινοτόμες προτάσεις για το πώς οι άνθρωποι θα ήθελαν να ντύνονται, οι οποίες είχαν περισσότερο να κάνουν με τις αναταραχές στην κουλτούρα και την κοινωνία παρά με τα ήθη και το status quo. Και άλλαξαν τη μόδα.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Eugene Rabkin (@eugenerabkin)

Η Βελγική Σχολή

Χάρη στους Antwerp Six, το Βέλγιο έγινε γνωστό ως το κέντρο της δημιουργικότητας στη μόδα. Χάρη σε αυτούς, επίδοξοι σχεδιαστές από όλο τον κόσμο πήγαν στο Βέλγιο για να εκπαιδευτούν. Χάρη σε αυτούς, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των οίκων μόδας άρχισαν να αναζητούν βελγικές σχολές στα βιογραφικά των δημιουργικών διευθυντών που προσλάμβαναν.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι από τους ισχυρούς παίκτες του κόσμου της μόδας έχουν μια καταγωγή που μπορεί να αναχθεί απευθείας στους Antwerp Six.

Ποτέ δεν είχαν κοινό στυλ. Ο Van Noten είναι γνωστός για τους ασυνήθιστους χρωματικούς συνδυασμούς και τα πολυτελή του μοτίβα, συχνά εμπνευσμένα από την Ινδία, όπου διατηρεί εργαστήριο.

Ο Van Beirendonck τείνει προς τα έντονα μοτίβα σε φωτεινά χρώματα και τις αναφορές στο BDSM, ενώ η Van Saene δημιουργεί κομψά κοκτέιλ φορέματα για γυναίκες με λεπτομέρειες από φιόγκους και στενά ζακέτα.

Όπως και η μακροχρόνια πελάτισσά της, η Patti Smith, η Demeulemeester λατρεύει τη ρομαντική ανδρογυνία του Αρθούρου Ρεμπώ και ντύνει τις γυναίκες με φαρδιά κοστούμια και αποδομημένα, ασύμμετρα λευκά πουκάμισα.

Ο Bikkembergs εμπνέεται από το στρατό και τον αθλητισμό, φτάνοντας μάλιστα σε κάποιο σημείο να αγοράσει μια ποδοσφαιρική ομάδα στην Ιταλία.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη PERFECT (@theperfectmagazine)

Η Yee, η οποία εργάστηκε στην επίδειξη πριν πεθάνει από καρκίνο τον περασμένο Νοέμβριο, ήταν το πιο ελεύθερο πνεύμα με μια ποικίλη καριέρα, από το σχεδιασμό πανκ ρούχων για άνδρες και γυναίκες μέχρι τη διαχείριση ενός καφέ και τη δημιουργία έργων τέχνης.

Ήταν επίσης παιδική φίλη με τον συνάδελφό της από τη Royal Academy και επίτιμο έβδομο μέλος Martin Margiela.

Ήταν έξι διαφορετικοί σχεδιαστές με έξι καινοτόμες προτάσεις για το πώς οι άνθρωποι θα ήθελαν να ντύνονται, οι οποίες είχαν περισσότερο να κάνουν με τις αναταραχές στην κουλτούρα και την κοινωνία παρά με τα ήθη και το status quo. Και άλλαξαν τη μόδα

Σχέσεις τρίτου τύπου

Έχουν διατηρήσει στενές σχέσεις μεταξύ τους σε διαφορετικό βαθμό. «Βλέπεις ακόμα άτομα με τα οποία πήγαινες σχολείο πριν από 40 χρόνια;» ρωτά η Demeulemeester. Υπονοεί κάποια πικρία, αλλά δεν διευκρινίζει.

«Υπάρχουν κάποιοι με τους οποίους δεν έχω μιλήσει εδώ και 35 χρόνια. Είναι παρελθόν. Στη ζωή, συμβαίνουν διάφορα. Μερικές φορές πληγώνεσαι από κάτι».

Σημειώνει ότι αυτή και ο Van Noten διατηρούν επαφή. Έχουν σπίτια στο Βέλγιο, 15 λεπτά μακριά το ένα από το άλλο, και κάνουν κηπουρική ή τρώνε μαζί. Η Yee σχεδίασε μια γυναικεία συλλογή για τον Bikkembergs. Ο Van Beirendonck και ο Van Saene είναι παντρεμένοι.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Purple Fashion Magazine (@purplefashionmagazine)

Το πλαίσιο της τότε εποχής

Η έκθεση θα έχει έξι ξεχωριστούς χώρους, έναν για κάθε σχεδιαστή, μαζί με ένα χρονοδιάγραμμα των γεγονότων που συνέβαιναν τόσο στο Βέλγιο όσο και στον κοινωνικό, πολιτικό και κόσμο της μόδας γενικότερα, για να δώσει μια αίσθηση του πλαισίου.

Όσο δελεαστικό και αν είναι να δει κανείς αυτή την επέτειο μέσα από ένα κύμα νοσταλγίας για μια εποχή της μόδας φιλική προς τους καλλιτέχνες, στην οποία οι μεγάλες εταιρείες δεν ήταν τόσο κυρίαρχες όσο σήμερα, η έκθεση δεν είναι απλώς μια αναδρομή στο παρελθόν -είναι μια υπενθύμιση του πώς οι έξι συνεχίζουν να διαμορφώνουν τον πολιτισμό.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ISTANBUL’74 Arts & Culture Platform (@istanbul74_)

Όρισαν τη φάση τότε –και αυτό κάνουν ακόμη

Επιπλέον, εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στον κόσμο της τέχνης, της μόδας και του σχεδιασμού. Ο Van Noten, ο οποίος αποσύρθηκε από την ομώνυμη σειρά του το 2024, θα εγκαινιάσει μια fondazione σε ένα παλάτσο στη Βενετία τον ερχόμενο Απρίλιο.

Αυτοί έθεσαν τις βάσεις για την κυριαρχία του Βελγίου στη σύγχρονη μόδα: ο Raf Simons στην Prada, ο Matthieu Blazy στη Chanel, ο Pieter Mulier στη Versace, ο Anthony Vaccarello στον Saint Laurent, ο Glenn Martens στη Diesel και στη Maison Margiela (για να μην ξεχάσουμε τους σχεδιαστές Kris Van Assche, Veronique Branquinho και Olivier Theyskens, καθώς και τη μακιγιέζ Inge Grognard).

«Ήμασταν απλώς έξι τρελά παιδιά που ξεπήδησαν από το Βέλγιο», λέει ο Van Noten. «Δείξαμε ότι η μόδα μπορεί να προέρχεται από οπουδήποτε».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη THRIFTY TOWEL (@thrifty_towel)

*Η έκθεση The Antwerp Six μέχρι τις 17/1/2027 στο ΜοΜu  

*Με στοιχεία από vanityfair.com | Αρχική Φωτό: MoMu – Μουσείο Μόδας της Αμβέρσας | The Antwerp Six, 1986 © Karel Fonteyne