Ατιμωρησία τέλος, λέει ο Αργεντινός πρόεδρος στην επέτειο του πραξικοπήματος του 1976

30

Την παρέμβαση της Δικαιοσύνης, ώστε να οδηγηθούν στο εδώλιο όλοι οι υψηλόβαθμοι αξιωματικοί του τελευταίου στρατιωτικού πραξικοπήματος ζήτησε ο πρόεδρος της Αργεντινής Νέστορ Κίρσνερ, στη διάρκεια της τελετής μνήμης για τα 30 χρόνια από τη δικτατορία του 1976.

Όπως γράφει ο Τύπος της Αργεντινής, η ομιλία του προέδρου έγινε από το σημείο, όπου το καθεστώς συγκέντρωνε τους πολιτικούς του αντιπάλους: Τη Στρατιωτική Ακαδημία.

Το «παρών» έδωσε όλο το Υπουργικό Συμβούλιο, οι κυβερνήτες των επαρχιών, εκπρόσωποι οργανώσεων όπως οι «Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου» και πλήθος κόσμου.

Ο Περονιστής πρόεδρος ξεκαθάρισε ότι δεν πρόκειται να καταργήσει τη απονομή χάριτος του προέδρου Κάρλος Μένεμ (1989-1999), αλλά κάλεσε τη Δικαιοσύνη να κάνει το καθήκον της.

Παράλληλα, άσκησε δριμύτατη κριτική στις οργανώσεις και τους φορείς που με τη στάση τους στήριξαν τη στρατιωτική δικτατορία του 1976: τμήματα της Καθολικής Εκκλησίας, τα Μέσα Ενημέρωσης και τα οικονομικά συμφέροντα.

«Όταν ανοίγουν οι πόρτες των στρατοπέδων είναι γιατί προηγουμένως κάποιος τις έχει σπάσει και δεν έχουν αναλάβει το μερίδιο της ευθύνης που τους αναλογεί» τόνισε.

Σημειώνεται ότι ο αριθμός των ανθρώπων που «εξαφανίστηκαν» στη διάρκεια της δικτατορίας του 1976-1983 παραμένει έως σήμερα άγνωστος. Οργανώσεις όπως οι «Μητέρες της Πλατείας του Μαΐου» μιλούν για 30.000, ενώ από τα αρχεία του Πανεπιστημίου του Georgetown των ΗΠΑ προκύπτει ότι έως το 1978 είχαν χάσει τη ζωή τους πάνω από 22.000 άνθρωποι.

Στις 24 Μαρτίου 1976 οι στρατηγοί ανέτρεψαν την τότε πρόεδρο Μαρία Εστέλα (Ισαμπέλ) Μαρτίνες ντε Περόν, χήρα του ιστορικού ηγέτη της Αργεντινής Χουάν Περόν. Για την Αργεντινή ήταν το έκτο πραξικόπημα του 20ού αιώνα.

Πριν από λίγους μήνες, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας έκρινε αντισυνταγματικούς τους δύο νόμους που ουσιαστικά χορήγησαν αμνηστία στους στρατιωτικούς.

Οι νόμοι ψηφίστηκαν ο πρώτος το 1986 -γνωστός ως Punto Final- και ο δεύτερος το 1987 -γνωστός ως Obediencia Debida.

Ο πρώτος όριζε «τελικό σημείο» (η μετάφραση του τίτλου του από τα ισπανικά) στην άσκηση ποινικής δίωξης κατά των στρατιωτικών της περιόδου 1976-1983. Ουσιαστικά οδήγησε στην παραγραφή των εγκλημάτων.

Ο δεύτερος μιλούσε για την «οφειλόμενη υπακοή» (η αντίστοιχη μετάφραση του τίτλου από τα ισπανικά), των κατώτερων αξιωματικών στους ανώτερους. Με άλλα λόγια, πολλοί αξιωματικοί που συμμετείχαν σε βασανιστήρια δεν διώχθησαν δεδομένου ότι εκτελούσαν εντολές ανωτέρων.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ