Two Nights With Club Killers – Κριτική
Είσαι επισκέπτης στη Σουηδία. Καθώς βολτάρεις στη νυχτερινή Στοκχόλμη τα βήματά σου σε φέρνουν στην πόρτα του κλαμπ Debaser. Μπαίνεις και εντυπωσιάζεσαι από τον skinhead με την προσεγμένη εμφάνιση και τη φίλη του με το επίσης άψογο στιλ, που πίνουν το ποτό τους στο μπαρ. Ο skinhead (Viktor Brobacke) χάνεται στα παρασκήνια· λίγο μετά σπεύδει στη σκηνή κουστουμαρισμένος και με ένα τρομπόνι στο χέρι. Περιστοιχισμένος από 15 ακόμη μουσικούς ηγείται του λάιβ των Club Killers. Σύντομα νιώθεις ενθουσιασμένος από το μεράκι, το ανεξάντλητο κέφι και τον επαγγελματισμό με τον οποίο το συγκρότημα αυτό παρουσιάζει μια σειρά από καλοπαιγμένες διασκευές σε συνθέσεις rocksteady, ska, dub και hip-hop. Πολύ ωραία όλα αυτά για να είναι αληθινά; Και όμως, αυτά ακριβώς συνέβησαν στον Kevin Rowland (των Dexy’s Midnight Runners), ο οποίος από το βράδυ εκείνο έγινε αχώριστος φίλος με τα μέλη του σουηδικού γκρουπ και μάλιστα υπογράφει τις σημειώσεις στο εσώφυλλο του ζωντανά ηχογραφημένου άλμπουμ τους.
- ΠΣΑΠΠ: «Το ποδόσφαιρο γυναικών απεγκλωβίζεται από ανεπιθύμητες αγκυλώσεις»
- e-ΕΦΚΑ: Μη διαθέσιμες για 2 ώρες οι ηλεκτρονικές υπηρεσίες τη Δευτέρα
- Στη ΜΕΘ με εγκεφαλίτιδα 6χρονο κορίτσι μετά από επιπλοκή της γρίπης
- Με αιχμές για το «επιτελικό κράτος» Μητσοτάκη η ομιλία Σαμαρά για τον Σήφη Βαλυνάκη
- «Τα χέρια στους γοφούς της μητέρας σου» – Ο DJ στον γάμο του Μπρούκλιν Μπέκαμ για τον διαβόητο χορό
- Βίντεο από το «ρεσάλτο» Γάλλων κομάντο σε τάνκερ του ρωσικού «σκιώδους στόλου» στη Μεσόγειο
